บทที่ 665

ผ่านไปนาน กว่าอู่คงหลิงจะจัดการเสร็จ

ลู่ฝานไม่อยากถามอะไรเลย ทั้งสองคนเดินตามทางเดินเล็กๆ ออกไปด้านนอกย่างเงียบ

บางทีเพราะความกะทันหันแบบนั้น ลู่ฝานเคยคิดว่าอู่คงหลิงก็เหมือนกับเขา แค่ผู้ฝึกฝนที่เดินตามเส้นทางของตัวเอง

แต่ตอนนี้ลู่ฝานเพิ่งพบว่าเขากับอู่คงหลิงยังแตกต่างไปมาก

นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่นักบู๊คนอื่นกับผู้ฝึกวิชาชั่วร้าย เหมือนน้ำกับไฟ

ถ้าคนที่ตายเป็นคนอื่น ถึงเป็นคนที่ลู่ฝานไม่รู้จัก

ลู่ฝานก็ไม่มีทางให้อู่คงหลิงไปทำลายศพคนอื่นจนเสียหาย เพราะการเคารพผู้ล่วงลับ คือหลักการขั้นพื้นฐาน

ตอนอยู่ในห้องที่สร้างด้วยหิน อู่คงหลิงยังเคารพศพของอริยปราชญ์สวรรค์บันดาลอยู่เลย

ทำไมออกมาเจออี่ว์เทียนซี เธอทำเหมือนอี่ว์เทียนซีไม่ใช่คน แต่เป็นสัตว์อสูรที่ตายต่อหน้าเธอ

อู่คงหลิงก็ไม่ได้อธิบายอะไร

เพราะความรู้ความสามารถพื้นฐานติดตัวของผู้ฝึกวิชาชั่วร้าย คือการไม่ทำให้ของที่มีค่าและมีประโยชน์เสียเปล่า

ในห้องที่สร้างด้วยหิน ไม่ได้ทำลายศพของอริยปราชญ์สวรรค์บันดาล

หนึ่งคือตอนนั้นดูไม่ออกว่าศพของอริยปราชญ์สวรรค์บันดาลมีสิ่งที่ไม่ธรรมดา ก็เท่ากับไม่มีค่า สองคือสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย โครงกระดูกแปลก ใครจะรู้ว่าเป็นกับดักหรือเปล่า แตะต้องแล้วจะโดนคำสาปอะไรหรือเปล่า

ดังนั้นเธอจึงรักษาความเคารพที่สมควรมีเอาไว้

แต่อี่ว์เทียนซีน่ะเหรอ

หึหึ ในสายตาอู่คงหลิง ศพของเขาเหมือนสัตว์อสูรจริงๆ

ถ้าเป็นผู้ฝึกวิชาชั่วร้ายคนอื่นจะเอาไปกลั่นยาหรือเปล่าก็ไม่รู้

ทั้งสองเดินไปเรื่อยๆ บนทางเดินเล็กๆ ไม่นาน พวกเขาเดินกลับมาที่ทะเลสาบน้ำแข็ง