บทที่ 726

เงาดำลอยลงมาจากฟ้า ปราณชี่อันแข็งแกร่งปกคลุมทั้งสองคนเอาไว้

พลังปราณบนตัวผู้เฝ้าเมืองซ่งเพิ่งสว่างขึ้นมา ต่อมาก็โดนกดกลับเข้าไปในตัว

ทั้งสองมองการปรากฏตัวของหานเฟิงกับลู่ฝานด้วยใบหน้าตกตะลึง

หานเฟิงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ศิษย์น้องลู่ฝาน นายนี่สุดยอด นายเดาถูกจริงๆ ไอ้ผู้เฝ้าเมืองไม่ซื่อสัตย์!”

ลู่ฝานบีบคอซ่งจงแล้วพูดว่า “คุกใต้ดินอยู่ไหน”

ซ่งจงตาเหลือก เหมือนจะเป็นลม

ผู้เฝ้าเมืองซ่งกำลังจะตะโกนออกมา แต่เสียงของเขายังไม่ทันออกมา หานเฟิงชกเข้าไปที่ลำคอของเขา

ผู้เฝ้าเมืองซ่งรีบจับคอล้มลงไปกับพื้น ชักไม่หยุด

หานเฟิงพูดว่า “วางใจเถอะ เขาไม่ตายง่ายๆ แบบนี้หรอก ฉันลงมือแบบยับยั้งชั่งใจ!”

ลู่ฝานพยักหน้า เตะไปที่ขาซ่งจง

เสียงหักดังขึ้นชัดเจน ตัวของซ่งจงเหมือนเยื่อกระดาษ เมื่ออยู่ต่อหน้าลู่ฝาน จัดการได้อย่างง่ายดาย

“ถ้านายกล้าตะโกน ฉันจะเอาชีวิตนาย!”

ลู่ฝานใช้แรงตรงนิ้วเล็กน้อย บีบคอซ่งจงเอาไว้

ใบหน้าซ่งจิงเต็มไปด้วยเหงื่อเขาพยักหน้าเบาๆ กัดฟันกรอด

ปราณชี่ปล่อยออกมาจากตัวลู่ฝาน กำจัดพลังฟ้าดินรอบๆ ไปจนหมด กลายเป็นแก๊สรูปครึ่งวงกลม ปกคลุมพวกเขาเอาไว้

เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาทั้งสี่คนเหมือนล่องหน แม้มีองครักษ์บุกเข้ามาก็หาเจอยาก

สีหน้าลู่ฝานเคร่งขรึมเล็กน้อย

“ฉันจะถามอีกครั้ง คุกใต้ดินอยู่ไหน ถ้านายไม่พูดอีก ฉันจะกำจัดนายตอนนี้ ฉันเชื่อว่าตระกูลซ่งต้องมีคนที่รู้ว่าคุกใต้ดินอยู่ไหน!”

ฟันของซ่งจงกระทบกัน “อยู่สวนหลังบ้าน ใต้ห้องหนังสือสวนหลังบ้าน”

หานเฟิงหัวเราะแล้วพูดว่า “คุกส่วนตัวเหรอ! ไม่ใช่คุกในเมืองนี่นา”

ลู่ฝานจ้องตาซ่งจงอยู่นาน จากนั้นหักแขนทั้งสองข้างของเขาทันที