บทที่ 728

เสียงดังออกมาไม่หยุด แอบได้ยินเสียงร้องอย่างตกใจข้างในด้วย

ลู่ฝานกับหานเฟิงรออย่างเงียบๆ ขณะเดียวกันก็เอาอาวุธของตัวเองออกมา

แค่มีคนกล้าออกมาจากกำแพง ลู่ฝานจะโจมตีเขาด้วยกระบี่อย่างไม่ลังเล

เสียงในกำแพงดังขึ้นเรื่อยๆ ตอนที่ปราณชี่บนตัวลู่ฝานลุกโชนขึ้นมา จู่ๆ เสียงก็หายไป

ลู่ฝานกับหานเฟิงมองหน้ากัน ไม่มีใครพูดอะไร

ทันใดนั้นข้างในไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรอีก

ลู่ฝานเอายาออกมาจากอกหนึ่งขวด ยื่นให้หานเฟิงแล้วพูดว่า “ศิษย์พี่หานเฟิง กินยานี่ อาจไม่ได้ใช้ประโยชน์ แต่อย่างน้อยพี่จะไม่เป็นอัมพาต”

หานเฟิงรับยามา เปิดขวดเทใส่ปากทันที

เสียงเจดีย์เสวียนเก้ามังกรดังขึ้นในตัว

“สิ้นเปลือง สิ้นเปลืองจริงๆ ยาหนึ่งขวดเพื่อขจัดพิษ เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ เจ้านายให้ฉันใส่พลังแก้อัมพาตให้เขาก็จบแล้ว”

ลู่ฝานไม่สนใจคำบ่นของเจดีย์เสวียนเก้ามังกร เขาเปิดกำแพงออกอีกครั้ง

หมอกโถมเข้ามาใส่หน้า ลู่ฝานรู้สึกว่าแขนขาตัวเองเริ่มแข็งทื่อขยับไม่ได้

แต่ต่อมาเพราะพลังเยือกเย็นที่เจดีย์เสวียนเก้ามังกรส่งออกมา กำจัดความเป็นอัมพาตไปจนหมด

หานเฟิงพูดด้วยสีหน้าตะลึงอยู่ข้างๆ “ศิษย์น้องลู่ฝาน พิษของนายรุนแรงมาก!”

พูดจบ หานเฟิงเดินไปด้านหน้าเหมือนหุ่นเชิดไม้ การเคลื่อนไหวของเขาแข็งทื่อมาก

ลู่ฝานขยับร่างกายตัวเองเล็กน้อย จากนั้นเดินเข้าไปด้านใน

ลู่ฝานเดินพลางถามว่า “ไอ้เก้า พิษนี้อยู่ได้นานเท่าไร แพร่กระจายได้ไกลแค่ไหน”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรตอบว่า “อืม ในระยะสามลี้พิษจะรุนแรงมาก ยิ่งไกลยิ่งเบาบางลง ถ้าโดนลมพัดข้างนอก ประสิทธิภาพจะยิ่งลดลงเร็ว ถ้าโดนพิษในระยะสามลี้ น่าจะอยู่ได้หนึ่งชั่วยาม”