บทที่ 730

“ลู่ฝาน!”

หนึ่งในคือหลิงเหยาอย่างไม่ต้องสงสัย

เสียงตะโกนอย่างตกใจ หลิงเหยาขัดขืนจะวิ่งไปข้างนอก

แต่ข้างหลังเธอเป็นผู้อาวุโสคนหนึ่ง สีหน้าไม่แยแส

ไม้บรรทัดหยกในมือปกคลุมด้วยพลังชี่ ยืนยันว่าเขาเป็นผู้ฝึกชี่

แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมพลังฟ้าดินรอบๆ ได้แล้ว

พลังของลู่ฝานในตอนนี้ สามารถควบคุมผู้ฝึกชี่ได้เหนือกว่านักบู๊

“นาย......”

ชายชรายังไม่ทันพูดจบ โดนลู่ฝานใช้กระบี่กระแทกจนกลิ้งลงบนพื้น

พลังชี่บนตัวเขาจะขัดขวางไว้ แต่น่าเสียดาย กระบี่หนักไร้คมของลู่ฝานทะลุพลังชี่!

เมื่อกระบี่จู่โจม พลังชี่แตกกระจาย ชายชราโดนกระบี่ของลู่ฝานฟันจนกระดูกแตกทั้งตัว

แรงสั่นสะเทือนของกระบี่หนักไร้คม ไม่ใช่สิ่งที่ร่างกายอันบอบบางของผู้ฝึกชี่จะรับไหว

ลู่ฝานถีบชายชราออกไป แล้วเดินมาข้างหลิงเหยา

ตอนนี้หลิงเหยาถือตุ๊กตาผ้าอยู่ในมือ ลู่ฝานกำลังจะยื่นมือไปแตะเธอ

หลิงเหยาพูดอย่างตกใจว่า “อย่า!”

พลั่ก!

แสงสีทองโจมตีลู่ฝานจนกระเด็น

ลู่ฝานมองไม่เห็นว่าพลังอะไรโจมตีใส่เขา

เขาเจ็บไปทั้งตัว มองหลิงเหยาอย่างตกตะลึง

หลิงเหยาพูดว่า “ลู่ฝาน นายแย่งไม้บรรทัดหยกมาจากตาแก่นั่นก่อน เขาใช้วิชาสะกดร่างกายควบคุมฉัน!”

ลู่ฝานฝืนลุกขึ้นมา หลิงเหยาเกือบทำให้ปราณชี่ของเขาแตกซ่าน

นี่มันตุ๊กตาบ้าอะไร ดูเก่งกาจมาก

ลู่ฝานเดินไปข้างหน้า แย่งไม้บรรทัดหยกมาจากชายชรา