บทที่ 740

เห็นได้ชัดว่าพลเอกเฟิงเก่งกว่าอี่ว์ชิงเฉินเยอะ พลังปราณอันแข็งแกร่งแอบมีแนวโน้มจะกลายเป็นค่ายกล

แม้ยังห่างจากเขตวิถีบู๊อีกไกล แต่อย่างน้อยก็ก้าวเข้ามาแล้ว แค่จุดนี้ ก็ชนะนักบู๊แดนปราณดินไม่รู้ตั้งเท่าไรแล้ว

“ฉันจะสู้สุดใจกับนาย!”

ศิษย์พี่หานเฟิงถือกระบี่เตรียมจะเข้าไป

ขณะนั้นลู่ฝานรั้งหานเฟิงเอาไว้ “อย่ารีบร้อน”

ลู่ฝานเดินเข้ามามองพลเอกเฟิงอย่างไม่กลัว พูดเสียงก้องว่า “พลเอกเฟิงใช่ไหม นายไม่ได้เป็นพวกเดียวกับผู้เฝ้าเมืองซ่งใช่ไหม รู้จักป้ายนี้ไหม”

ลู่ฝานเอาป้ายผู้ตรวจการชั้นล่างออกมา

เมื่อพลเอกเฟิงเห็นป้าย สีหน้าเขาเปลี่ยนไปทันที

“ป้ายคำสั่งผู้ตรวจการชั้นล่าง!”

พลเอกเฟิงพูดพลาง มองผู้เฝ้าเมืองซ่ง ในแววตามีความโกรธ เหมือนกำลังพูดว่า นายจงใจหาเรื่องให้ฉันใช่ไหม

ฆ่าเด็กธรรมดาทั่วไปสองคน ถึงพละกำลังไม่เลว ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แค่จัดการอย่างรวดเร็วก็พอ

แต่ถ้าจัดการสองคนที่มีชื่ออยู่ในราชสำนัก อีกทั้งยังเป็นผู้ตรวจการที่มีป้ายอยู่ นั่นคือปัญหาใหญ่ ถ้าเบื้องบนสืบขึ้นมา ถึงเขาเป็นพลเอก ไม่ตายก็โดนถลกหนังแน่นอน

ผู้เฝ้าเมืองซ่งเกือบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว รีบเข้ามาพูดว่า “พลเอกเฟิง สิบกว่าปีมานี้ ไม่เคยมีผู้ตรวจการอะไรมาเมืองหยุนไห่ พวกเขาอาจสวมรอยก็ได้”

พลเอกเฟิงพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “ถ้าไม่ใช่ล่ะ”

ผู้เฝ้าเมืองซ่งกัดฟัน ปากสั่นเบาๆ ส่งเสียงออกมาว่า “ใช่หรือไม่ใช่ พลเอกเฟิงเอาสมบัติของตระกูลซ่งไปได้เลยครึ่งหนึ่ง”

พลเอกเฟิงตาเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่ากำลังคิดถึงผลได้ผลเสีย

ทันใดนั้น พลเอกเฟิงมองลู่ฝานแล้วพูดว่า “ไอ้หนุ่ม นายคิดว่ามีป้ายแล้วจะเป็นผู้ตรวจการเหรอ ป้ายของนาย ฉันว่าเหมือนของปลอม จับตัวเขามา!”

เมื่อพูดจบ ยอดฝีมือทั้งสี่คนด้านหน้าเคลื่อนไหวทันที

ศิษย์พี่หานเฟิงเข้ามาจู่โจมด้วยกระบี่ทันที!

วิชากระบี่ชิงสวรรค์!