บทที่ 754

วิญญาณมังกรทำลายล้างเริ่มดิ้นอย่างบ้าคลั่ง มุกมังกรทำลายล้างก็สั่นไปด้วย ตันเถียนของลู่ฝานแกว่งไปมา

นี่คือการดิ้นอย่างบ้าคลั่ง ลู่ฝานพยายามทำให้ตันเถียนของตัวเองมั่นคง

แค่วิญญาณมังกรโดนกัดกิน มุกมังกรทำลายล้างจะเป็นของเขาทันที เมื่อคิดได้เช่นนี้ ลู่ฝานอดดีใจไม่ได้

“ตายซะ มังกรน้อยน่าขำ ดิ้นไปก็ไม่ได้ผลหรอก!”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรหัวเราะเสียงดัง

วิญญาณมังกรทำลายล้างก็ทนไม่ไหวแล้ว ตะโกนเสียงดังว่า “เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ วิญญาณมังกรทำลายล้างยอมจำนนต่อเจ้านายอย่างเป็นทางการ ฉันยอมเซ็นสัญญาทาสกับเจ้านาย!”

เมื่อได้ยินลู่ฝานตะโกนในใจทันที “หยุด!”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรหยุดใส่พลังเข้าไปในมุกเวิ้งว้าง แล้วหยุดลงด้วย

“เจ้านาย อย่าเชื่อคำยอมแพ้จอมปลอมของมังกรน้อยแบบนี้ เขาต้องมีวิธีทำลายสัญญาแน่นอน ถ้าเขายอมจำนนจริง ก็เอามุกมังกรเข้ามาในเจดีย์ ให้เป็นวิญญาณมังกรในเจดีย์ฉันสิ”

ลู่ฝานหัวเราะ “อืม วิธีนี้ไม่เลว วิญญาณมังกรทำลายล้าง นายก็ได้ยินแล้ว ถ้านายยอมจริง ฉันจะไว้ชีวิตนาย”

วิญญาณมังกรทำลายล้างไม่โกรธแล้ว มันครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็ไม่ได้ตอบอะไร

“จะอยู่หรือตาย!”

ลู่ฝานพูดเสียงสูง วิญญาณมังกรทำลายล้างสั่นไปทั้งตัว จากนั้นลอยออกมาจากมุกมังกร

“ฉันยอมแพ้ หวังว่าสักวันเจ้านายจะฟื้นฟูร่างมังกรของฉันได้!”

เมื่อพูดจบ วิญญาณมังกรทำลายล้างตัดขาดการเชื่อมโยงกับมุกมังกร ทันใดนั้นมุกมังกรส่องแสงสว่าง กลายเป็นสิ่งที่ไม่มีเจ้าของ

ลู่ฝานไม่ลังเล ย้ายมุกมังกรออกมาจากตันเถียน เห็นบนมือของเขามีมุกสว่างอยู่หนึ่งลูก