บทที่ 757

ลู่ฝานเดินออกมาจากร้าน แล้วหามุมที่ไม่มีใครสังเกต เอาของสองอย่างออกมาจากเข็มขัด

เสื้อคลุมกับหน้ากากเงิน

แต่สองอย่างนี้ไม่ใช่ของสองชิ้นในตอนแรกสุด การต่อสู้กับอี่ว์ชิงเฉิน ทำให้หน้ากากเงินของเขาพัง เขาจนปัญญา จึงต้องแอบทำใหม่มาหนึ่งอัน ลู่ฝานยังทำโดยใช้โลหะพิเศษ สามารถใส่ปราณชี่ของเขาเข้าไปได้ พลังป้องกันเพิ่มขึ้นมาก อย่างน้อยก็เรียกได้ว่าเป็นเครื่องป้องกันได้

ลู่ฝานใส่เรียบร้อย เปลี่ยนเป็นผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยนอีกครั้ง

เก็บมุกสองลูกเอาไว้ ลู่ฝานเดินเข้าไปในกลุ่มคนมากมาย

ถามคนเกี่ยวกับตำแหน่งของหอแดนสวรรค์ ลู่ฝานตรงไปที่หอแดนสวรรค์ทันที

หอแดนสวรรค์ สิ่งก่อสร้างที่เป็นเครื่องหมายของตลาดหม้อยา

บอกว่าเป็นตึกแห่งหนึ่ง แต่ดูแล้วสูงกว่าเจดีย์ยารอบๆ

ตึกสูงมีทั้งหมดเก้าชั้น สูงเสียดฟ้า

กระเบื้องเคลือบ ชายคาที่โค้งขึ้นแบบจีน หินบลูสโตน ผนังเก้าสี

ลู่ฝานยืนหน้าหอแดนสวรรค์ มองแสงระยิบระยับของอาคาร เหมือนสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่งจริงๆ

หน้าประตูมีคนยืนล้อมอยู่ไม่น้อย แต่ยังห่างจากประตูหอแดนสวรรค์มาก

หน้าประตูมีหุ่นเชิดยืนอยู่สองตัว ตัวเป็นเกราะสีทอง มีอักษรยันต์บนตัว สูงสามเมตรกว่า ดูกำยำมีพลัง

ในมือมีอาวุธแกร่งกล้า มีแสงสีแดงออกมาจากเกราะสีทอง

“รวยจริงๆ!”

ลู่ฝานพึมพำออกมา

หุ่นเชิดสองตัวนี้ หลอมขึ้นมาด้วยทองทั้งหมด ไม่ใช่การเคลือบทองไว้ด้านนอก

ลู่ฝานรู้สึกถึงออร่าทรงพลังในตัวหุ่นเชิดสองตัวนี้ ต้องเป็นฝีมือของยอดฝีมือแน่นอน พละกำลังไม่ด้อยไปกว่ายอดฝีมือแดนปราณชีวิต

มิน่าล่ะคนพวกนี้ถึงอยู่ห่างมาก คนในที่นี้คงมีไม่กี่คนที่สามารถต้านทานกระบวนท่าของหุ่นเชิดนี่ได้

ลู่ฝานเงยหน้ามองเข้าไปในประตูหอแดนสวรรค์ แม้ประตูเปิดออก แต่ไม่เห็นแสงสว่างด้านในเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเงาคน

“ค่ายกลปลุกเสก!”

ลู่ฝานพึมพำออกมา