บทที่ 797

ฉินอวิ่นพูดว่า “ผมดูเหตุการณ์เมื่อกี้อย่างละเอียด ในบรรดาคนที่ฝึกฝนชั่วร้าย มีหนึ่งคนที่หัวใจโผล่ออกมาด้านนอก ถ้าผมดูไม่ผิด นั่นต้องเป็นหัวใจแห่งความมืด สมบัติล้ำค่าของคนที่ฝึกฝนชั่วร้าย ของสิ่งนี้มาจากที่ที่บ่งบอกชัดเจนไม่ได้ มีความสามารถพิเศษ สามารถเพิ่มวิทยายุทธของวิชาชั่วร้าย สามารถยืดอายุ สามารถทำให้คนที่ฝึกฝนชั่วร้ายหนีจากสังคมได้เป็นพันปี แต่ของชิ้นนี้ก็แค่สมบัติชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่งเท่านั้น สำหรับพวกคนที่ฝึกฝนชั่วร้ายที่ยังไม่ได้เข้าสู่แดน เป็นของที่ต้องแย่งชิงกัน แต่สำหรับผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง ก็แค่เท่านั้น ผมดูในภาพเหตุการณ์ มีคนคนหนึ่งฟันกระบี่ลงบนของสิ่งนี้จนเป็นรอย คิดว่าถ้าเป็นคนอื่น อย่างเช่น อาจารย์อีหมิงในหน่วยองครักษ์เสิ่นหวาคงแตกสลายไปแล้ว ส่วนการสังหารทั้งเมือง หึหึ นี่เป็นวิธีที่คนที่ฝึกฝนชั่วร้ายชอบใช้ไม่ใช่เหรอ จากความคิดของผม ยกเรื่องนี้ให้หน่วยองครักษ์จิ่วหวาจัดการก็ได้”

คำพูดของฉินอวิ่น ทำให้เหล่าข้าราชการพยักหน้าเห็นด้วย พากันชื่นชมองค์รัชทายาทว่าสังเกตได้ละเอียดมาก

จักรพรรดิฉินซางยิ้มแล้วพูดว่า “อวิ่นเอ๋อร์พูดมีเหตุผล ฝานเอ๋อร์ นายคิดว่าไง”

ฉินซางหันไปมองชายหนุ่มอีกคน

ชุดมังกรที่เขาสวมใส่ เป็นเครื่องยืนยันว่าเขาคือคนในครอบครัวจักรพรรดิ เขาชื่อฉินฝาน เป็นองค์ชายรองของประเทศอู่อาน

ฉินฝานเดินกะโผลกกะเผลกออกมา เงียบอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “พี่ใหญ่พูดถูกต้องมาก ผมคิดอะไรไม่ออกแล้ว”

ฉินซางตอบรับเหมือนผิดหวังเล็กน้อย สะบัดมือให้ฉินฝานถอยลงไป

ฉินฝานเดินกลับมาอย่างลำบาก เขาไม่ได้บาดเจ็บ แต่เขากะเผลกแบบนี้มาตั้งแต่เกิด เมื่อยืนเรียบร้อย ฉินฝานพูดเบาๆ ด้านหลังพี่ชายอย่างฉินอวิ่นว่า “พี่ใหญ่ความรู้กว้างขวางจริงๆ”

ฉินอวิ่นยิ้มอย่างได้ใจ หันมามองฉินฝานแวบหนึ่ง ในแววตามีความดูหมิ่นและได้ใจ จากนั้นก็หันกลับไป

จักรพรรดิฉินซางพูดเสียงก้องว่า “งั้นก็เอาตามที่อวิ่นเอ๋อร์พูด มอบเรื่องคนที่ฝึกฝนชั่วร้ายให้หน่วยองครักษ์จิ่วหวาจัดการ ถ้าพบปัญหาที่แก้ไขยาก ให้หน่วยองครักษ์เสิ่นหวาคอยช่วยเหลือ”

ผู้อาวุโสสองคนเดินออกมา คำนับเป็นการตอบรับ

หลังจากนั้นจักรพรรดิฉินซางพูดว่า “ใช่สิ ยังมีอีกเรื่อง เด็กที่สามารถฟันมารทั้งสี่ร่วงลงมาด้วยกระบี่เดียว มีใครรู้ไหมว่าเป็นใคร”