บทที่ 81

ที่ประตูหลักของตระกูลลู่ ลู่หาวเดินออกมาด้วยความโกรธอยากจะฆ่าคน สายตากวาดมอง สุดท้ายก็ไปตกอยู่บนตัวของโม่เทียน

"ตาเฒ่าโม่ เอาคนตระกูลมึงมาขวางหน้าประตูบ้านผม จะเปิดศึกกับตระกูลลู่งั้นหรือ?"

ลู่หาวพูดจาไม่ไว้หน้าใคร

โม่เทียนก็ไม่โกรธอะไรเลย แล้วยกมือพูดว่า "หลานลู่หาว พูดเกินไปแล้ว ที่มาวันนี้ก็เพื่อมาดูประลองวิชายา ในเมืองเจียงหลินไม่ได้เจอผู้ฝึกชี่ประลองวิชายากันมาหลายปีแล้ว ถือเป็นโอกาสหายากที่วันนี้จะได้เห็นสักครั้ง ก็เลยพาคนของตระกูลโม่มาเปิดหูเปิดตา วางใจเถอะ จะไม่ก่อเรื่องอะไรทั้งนั้น จะไม่ส่งเสียงดังด้วย คนตระกูลโม่ทุกคนฟังไว้ ห้ามส่งเสียงดังเอะอะโวยวายหน้าประตูตระกูลลู่ และห้ามลงไม้ลงมือกับคนของตระกูลลู่ ถ้าใครขัดคำสั่ง ก็จะลงโทษตามกฏตระกูล"

คนของตระกูลโม่ทุกคนก็ส่งเสียงตอบรับอย่างดัง แต่แค่เสียงนี้ ก็ทำเอาเด็กๆ ในถนนสายนี้ตกใจร้องไห้กันไปหมด

นี่หรือที่บอกว่าจะไม่ส่งเสียงดัง ลู่หาวกัดฟันพูดว่า "ตาเฒ่าโม่ ถ่อมาถึงตระกูลลู่เราเพื่อมาดูอะไรนะ?"

โม่เทียนยิ้มพูดว่า "หลานลู่หาว ไม่ใช่จะมาเพื่อประลองวิชายากับตระกูลลู่ ตระกูลโม่เราทั้งหมดไม่มีผู้ฝึกชี่เลยสักคน ไหนเลยจะกล้าพูดว่ามาประลองวิชายา พอดีว่ามีสหายมาจากสถาบันสอนวิชาบู๊ชื่อจ้าวซวี่ เขาได้ยินว่าตระกูลลู่มีอยู่คนหนึ่ง ก็เลยจะมาขอประลองฝีมือกัน พวกเราก็แค่มาดูเขาสู้กันเท่านั้นแหละ"

ลู่หาวก็เปลี่ยนสายตาไปมองยังตัวของจ้าวซวี่ แล้วพูดเสียงเย็นว่า "ผู้ฝึกชี่จ้าวซวี่ คุณจะประลองวิชายา มีสถานที่อื่นตั้งเยอะ ทำไมจะต้องมาที่ตระกูลลู่ของผม นี่มันจะต่างอะไรกับการหาเรื่องล่ะ?"

จ้าวซวี่ฟังน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตรของลู่หาว แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร

ในฐานะที่เป็นผู้ฝึกชี่ เขามีความโอหังอยู่ในตัว การข่มขู่ของนักบู๊ทั่วไปนั้น เขาไม่มองอยู่ในสายตาอยู่แล้ว ก็เลยพูดตอบนิ่งๆ ไปว่า "ผู้ฝึกชี่ประลองวิชายาอย่างพวกเรา ไม่ได้สนใจเรื่องพิธีรีตองอะไรมากมาย มีคน มีหม้อ มียา ก็ประลองวิชายาได้ทุกเมื่อ ผู้จัดการตระกูลลู่ท่านนี้ รบกวนไปเชิญผู้ฝึกชี่ที่อยู่ด้านในออกมาด้วย ไม่อย่างนั้น ผมก็จะคิดว่าเขากลัวผมแล้วจริงๆ ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป จะไม่เป็นผลดีต่อชื่อเสียงของเขา"

ลู่หาวอดกลั้นอารมณ์วู่วามที่อยากจะต่อยออกไปสักหมัด แล้วพูดว่า "ผู้ฝึกชี่จ้าวซวี่ คุณไปได้ยินมาจากไหนว่าตระกูลลู่เรามีผู้ฝึกชี่? อย่าถูกคนอื่นหลอกใช้เอานะ"

จ้าวซวี่ก็มองลู่หาวด้วยหางตา แล้วหัวเราะเบาๆ พูดว่า "ผมรู้มาจากไหน ทำไมต้องบอกคุณด้วยล่ะ"

หัวเราะเบาๆ จ้าวซวี่ก็ส่ายหัวเบาๆ แล้วก็หลับตาลง ท่าทางที่วางมาดโอหังอวดดีนั้นไม่หมดไป ไม่เห็นลู่หาวอยู่ในสายตาเลย

โม่เทียนก็พูดเสี้ยมให้เกิดเรื่อง "ลู่หาว ยืนอยู่ตรงนี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้ แถมยังไล่ผู้ฝึกชี่คนหนึ่งออกไปไม่ได้อีกด้วย ไม่สู้รีบไปเชิญคนเก่งในบ้านออกมาเร็วๆ ดีกว่า"

คำพูดของโม่เทียนไปเสียดแทงลู่หาว ถ้าหากว่าลู่หาวหัวร้อนขึ้นมาจริงๆ แล้วใช้พละกำลังขับไล่จ้าวซวี่ออกไป โม่เทียนก็จะดีใจมากเป็นพิเศษ

มันก็จะแสดงว่าตระกูลลู่จะเป็นปฏิปักษ์กับผู้ฝึกชี่คนหนึ่ง มันเป็นเรื่องที่ไม่ดีอย่างมาก โดยเฉพาะฝั่งตรงข้ามเข้ามาโดยอ้างว่าจะมาประลองวิชายา

ความแค้นของผู้ฝึกชี่ มันน่ากลัวกว่านักบู๊เยอะเลย

ในตอนนี้เอง เงาคนหนึ่งก็เดินออกมาจากซอยเล็กๆ อีกซอยหนึ่ง

สวมชุดคลุมสีดำ หน้ากากเงินเย็นชา

ทันใดนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของโม่เทียนก็นิ่งไป โม่หลินที่อยู่ข้างหลังของเขาก็สีหน้าเปลี่ยนไปมาก ในใจก็ตกใจ เป็นเขานี่เอง