บทที่ 83

สองฝ่ายแทบจะกลั่นยาออกมาสำเร็จพร้อมกัน สีสันเงางาม กลิ่นหอมกระจายไปทั่ว

จ้าวซวี่ค่อนข้างตกใจเล็กน้อย วิธีการกลั่นของฝั่งตรงข้ามก็สามารถกลั่นสำเร็จได้เหมือนกัน ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

แต่ว่าไม่เป็นไร ชัยชนะสำคัญที่สุด

จ้าวซวี่เดินขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าว แล้วเผยยาในมือออกมา

"ตรัยยาเพลิงแดง สามารถสร้างเกราะเพลิงไฟขึ้นมาในกายคนได้หนึ่งชั้นในเวลาอันสั้น สามารถป้องกันการโจมตีของระดับแดนปราณนอกลงมาได้3ครั้ง นักบู๊หรือผู้ฝึกชี่ล้วนสามารถใช้ได้"

ในน้ำเสียงของจ้าวซวี่มีแต่ความเย่อหยิ่งได้ใจ สำหรับยาระดับสามเม็ดหนึ่งนั้น ประสิทธิภาพแบบนี้ ถือว่าสุดยอดมากแล้ว

แม้แต่โม่เทียนเองได้ยินแล้วก็ยังอยากได้ นักบู๊สู้กัน กระบวนท่าเดียวก็เอาชีวิตได้ สามารถรับการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้ถึง3ครั้ง ไม่ว่าจะเป็นการบุกหรือเอาตัวรอด ก็ล้วนมีประโยชน์ทั้งนั้น

แต่ว่านี่ไม่ใช่จุดสำคัญที่สุด จุดที่มีค่าที่สุดคือประโยคหลัง นักบู๊หรือผู้ฝึกชี่ล้วนสามารถใช้ได้

ถ้าใช้ได้แค่นักบู๊ล่ะก็ เกรงว่าราคาคงจะต้องไปกว่าครึ่ง แต่ถ้าผู้ฝึกชี่ใช่ได้ด้วยล่ะก็ ยาเม็ดนี้ถึงแม้ไม่สูงสุด แต่ก็ติดอันดับในโลกยาเหมือนกัน

นี่ก็คือเหตุผลที่จ้าวซวี่มั่นใจมาก ในกลุ่มยาระดับสาม ยาที่สามารถเหนือกว่านี้มีน้อยมาก

ลู่ฝานก็ค่อยแบมือออก ยาที่ประกายแสงสะท้อนเข้าไปในสายตาของทุกคน

"ยากลั่นซ้ำ ไม่มีประสิทธิภาพอะไรพิเศษมาก ทำให้พลังเดิมมั่นคงเท่านั้น"

เสียงของลู่ฝานสงบนิ่ง แต่จ้าวซวี่กลับหัวเราะร่าออกมา

"ทำให้พลังเดิมมั่นคงงั้นหรือ? หรือยาของนาย กินไปแล้วจะไม่เห็นผลอะไรเลย? ถ้าหากไม่ใช่เพราะเห็นว่านายมีพลังชี่อยู่ในกาย แล้วสามารถควบคุมห้าธาตุได้ล่ะก็ ผมคงต้องสงสัยแล้วล่ะว่านายเป็นผู้ฝึกชี่จริงหรือเปล่า น่าขำ น่าขำมาก นายเอายาแบบนี้มาประลองวิชายางั้นหรือ? ดูเหมือนว่าเลือดมังกรของนายคงจะต้องตกเป็นของผมแล้วล่ะ"

จ้าวซวี่พูดจบก็ทำให้พวกของโม่เทียนหัวเราะกันยกใหญ่ คนของตระกูลลู่ก็หน้าเสีย พวกเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคุณผู้ชายเถ่เมี่ยนเอายาแบบนี้มาประลองวิชายา โดยเฉพาะลู่หาว เขาคิดในใจว่า ถึงแม้จะเอายารวมพลังออกมาแข่ง ก็ยังดีกว่านี้นะ

แต่ว่าลู่ฝานก็ยังคงนิ่ง แล้วพูดว่า "ผมยังพูดไม่จบ ถึงแม้จะมีประสิทธิภาพแค่คงสภาพพลังเดิม แต่สรรพคุณชัดเจนมาก คนธรรมดากินแล้วจะทำให้ร่างกายแข็งแรง ไม่เจ็บป่วย นักบู๊กินแล้ว จะขยายเส้นลมปราณ รวบรวมพลังได้ดี ผู้ฝึกชี่กินแล้วตันเถียนจะขยายกว้าง รับพลังจากฟ้าดินได้มากขึ้น"

ยังไม่ทันพูดจบ รอบๆ ก็มีเสียงสูดหายใจเข้าดังเข้ามา

จ้าวซวี่ก็อึ้งไป โดยเฉพาะได้ยินว่า กินแล้วตันเถียนจะขยายกว้าง รับพลังจากฟ้าดินได้มากขึ้น จ้าวซวี่ก็ตกใจเหมือนถูกฟ้าผ่า หลุดปากพูดมาว่า "อะไรนะ? ยาของนายเปลี่ยนแปลงตันเถียนได้งั้นหรือ เป็นไปไม่ได้"

ลู่ฝานพูดนิ่งๆ ว่า "จะเป็นไปได้หรือไม่ นายเข้ามาดูเดี๋ยวก็รู้เอง"

จ้าวซวี่เดินเข้ามาหลายก้าว ตรัยยาเพลิงแดงในมือก็ถูกบีบจนเปลี่ยนรูปร่างไปเล็กน้อย