บทที่ 871

การต่อสู้ยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ พลังปราณกระจายไปทั่วลานประลองบู๊

“หานเฟิง ดูไม่ออกเลย ช่วงนี้นายก้าวหน้าขึ้นมากเหรอ”

เสวียนเฟิงพลิกมือใช้กระบวนท่ากระบี่หนึ่งเมตร แสงกระบี่ผ่านไป เกิดรอยแผลเล็กๆ ขึ้นบนตัวหานเฟิง พลังธาตุทองสูงสุดอันแหลมคม ผ่านบาดแผลเข้าไปในตัว ทำลายเส้นลมปราณของหานเฟิงอย่างน้อยหนึ่งเส้นทันที

“นายก็ไม่เลวนิ ให้ตายเถอะ นายก็เข้าสู่วิถีพลังธาตุทองในห้าธาตุเหมือนกันเหรอ แต่นายเทียบกับฉัน ยังห่างชั้นกันอีกเยอะ”

วิชากระบี่ชิงสวรรค์ถูกใช้ออกมา แรงระเบิดรุนแรงกลืนกินทุกอย่าง

หานเฟิงกับเสวียนเฟิงสู้กันแบบไม่ยอมถอยออกจากกัน พื้นดินสั่นสะเทือนไปหมด ลานประลองบู๊งดงามที่กว่าจะซ่อมเสร็จ ตอนนี้โดนพวกเขาสองคนซัดกันจนเป็นหลุม

วิชากระบี่ที่ปล่อยออกมาทุกครั้ง หมายความว่าพื้นจะโดนแยกเป็นรอยแยกลึกรอยใหม่อีก

แค่ผลพวงจากการต่อสู้ของทั้งสองคน ก็สามารถทำได้ถึงขนาดนี้ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าปราณกระบี่ของทั้งสองคนน่ากลัวขนาดไหน

“ศิษย์น้องหานเฟิง แข็งแกร่งกว่าฉันจริงๆ”

ฉู่สิงรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย ศิษย์น้องของตัวเองเหนือกว่า ไม่ใช่เรื่องที่น่ามีความสุขสักเท่าไรนัก

ฉู่เทียนกับศิษย์พี่ใหญ่พยักหน้า แล้วพูดว่า “ใช่ ตอนนี้ศิษย์น้องหานเฟิงแข็งแกร่งมาก แต่เสวียนเฟิงก็ไม่ได้ด้อย”

สีหน้าของอาจารย์เต้ากวงแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

วิธีต่อสู้ของเสวียนเฟิง ทำให้เขาเห็นเงาของเสวียนเจินในตอนนั้น

“หนึ่งกระบี่กวาดกาแล็กซี่!”

“สามกระบี่สะเทือนทั่วทิศ!”

“ร้อยกระบี่ทำลายขุนเขา!”

“หมื่นกระบี่กลายเป็นโลก!”

เสวียนเฟิงใช้กระบวนท่าติดต่อกันสี่กระบวนท่า แต่ละกระบวนท่าโหดเหี้ยม แต่ละกระบี่ถึงชีวิต

เหมือนเขาเป็นหนึ่งเดียวกับพลังธาตุท้องฟ้าดินขั้นสูงสุด แต่ละกระบวนท่าล้วนมีพลานุภาพพุ่งเข้ามาด้านหน้าอย่างไม่มีอะไรขวางได้

กระบี่ฟ้าครามในมือหานเฟิงหายไปแล้ว มีเสียงกระบวนท่ากระบี่ของทั้งสองคนดังขึ้นในอากาศอย่างต่อเนื่อง

การต่อสู้ของพวกเขาสองคน เหนือกว่าระดับของนักเรียนส่วนใหญ่ในที่นี้

ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนที่เข้ามาใหม่ หรือนักเรียนเก่า ล้วนรู้สึกตกตะลึงกับการต่อสู้ของทั้งสองคน