บทที่ 879

ลู่ฝานเดินออกมา กวาดตามองทุกคนด้วยสายตาราบเรียบ แล้วพูดว่า “ลู่ฝานคณะหนึ่งเดียว โปรดชี้แนะด้วย”

คำพูดแสนคุ้นเคย ทำให้เสวียนเฟิง เฉียวเซวียน หลัวตาน และหมิงจู หัวเราะออกมาเบาๆ

หลิงเหยายืนท่ามกลางผู้คน มองลู่ฝานยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น น้ำตาทำให้ดวงตาพร่ามัว

“ฉันรู้ว่านายต้องไม่เป็นอะไร นายแข็งแกร่งขนาดนี้ จะเป็นอะไรได้ยังไง!”

หลิงเหยาพึมพำเบาๆ ตอนนี้ลู่ฝานมองเห็นเธอแล้ว ลู่ฝานพยักหน้าเบาๆ ส่งสายตาให้เธอวางใจ

จู่ๆ หลิงเหยาก็ไม่ต้องการอะไรแล้ว วันนี้มาคณะหนึ่งเดียว คุ้มค่าแล้ว!

หลัวตานก้าวออกมา เผยพลังบนตัวออกมา

“การประลองเมื่อกี้ไม่นับ ลู่ฝาน มาสู้กับฉันสักสองสามกระบวนท่าสิ”

สายฟ้าสามสีพลุ่งพล่าน ตอนนี้หลัวตานมีพลานุภาพมหาศาล

ทุกคนมองหลัวตานกับลู่ฝานด้วยสีหน้าคาดหวัง พวกเขาอยากดูว่าผู้ชายที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นตำนานในสถาบันสอนวิชาบู๊ หลังผ่านไปหนึ่งปีจะมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง

เขาเข้าไปในคุกใต้ดิน ไม่มีใครรู้ว่าเขาเจออะไรในคุกใต้ดินบ้าง

จะแข็งแกร่งขึ้นหรืออ่อนแอลง จะก้าวหน้าหรือถอยหลัง วันนี้จะได้เห็นผลแล้ว

พวกอาจารย์เริ่มสนใจ จากสายตาของพวกเขา ก็ยังดูสภาพแท้จริงของลู่ฝานในตอนนี้ไม่ออก

สถานการณ์แบบนี้ ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ยังไม่เคยได้ยินเรื่องอาจารย์ดูระดับวิทยายุทธของนักเรียนไม่ออก

พวกเคล็ดวิชาบู๊ อาจมีตอนที่ดูไม่ออก เป็นเรื่องปกติมาก หนึ่งการใช้งานต่อคน

แต่ระดับวิทยายุทธ นี่เป็นเรื่องที่ผู้แข็งแกร่งมองผู้อ่อนแอออกเพียงแวบเดียว แต่วันนี้กลับไม่สามารถใช้งานได้

ลู่ฝานแค่ยืนอยู่ตรงนั้น แต่กลับทำให้คนรู้สึกยืนอยู่ท่ามกลางหมอก ไม่เห็นโฉมหน้าที่แท้จริง

ลู่ฝานมองสายฟ้าสามสีบนตัวหลัวตาน หัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “วิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ สามสายฟ้าสิงร่าง ระดับไม่เลวเลย”

หลัวตานพูดว่า “ฉันลืมไปเลย นายก็เคยเห็นวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ ในเมื่อดูออกแล้ว ก็รับกระบวนท่านี้ไปเป็นไง”