บทที่ 890

เหมือนอีกฝ่ายไม่ได้มีเจตนาร้าย ลู่ฝานจึงตอบอย่างราบเรียบว่า “ลู่ฝาน มาจากสถาบันสอนวิชาบู๊”

หยวนเลี่ยอึ้งไป แล้วพูดว่า “สถาบันสอนวิชาบู๊ ไม่เคยได้ยินมาก่อน สหายไม่ใช่คนเขตเยี่ยนเหรอ”

ลู่ฝานประหลาดใจเล็กน้อย จู่ๆ เขาหัวเราะแล้วพูดว่า “ไม่ใช่ ฉันมาจากเขตตงหวา”

หยวนเลี่ยนพูดด้วยความตกใจ “เขตตงหวาเหรอ ฉันเคยได้ยิน เหมือนจะเป็นเขตที่ใหญ่มากเขตหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเจอคนเขตอื่น สหายก็ไปร่วมการคัดเลือกเหมือนกันสินะ ขึ้นมาคุยกันดีกว่าไหม”

หยวนเลี่ยเชิญลู่ฝานขึ้นมาบนเรือทันที ลู่ฝานยิ้มบางๆ ขณะกำลังจะปฏิเสธ ผู้หญิงอีกคนที่อยู่ข้างๆ พูดว่า “หยวนเลี่ย ทำไมนายแต่เชิญใครก็ไม่รู้ขึ้นเรือล่ะ เขตเล็กๆ แบบเขตตงหวา จะเทียบกับเขตเยี่ยนของเราได้เหรอ นายพูดไร้สาระกับเขาทำไม”

อีกคนหัวเราะแล้วพูดว่า “นานทีจะได้เจอคนเขตอื่นไง แม้เป็นนักบู๊เขตเล็กๆ แต่ทำความรู้จักกับเขตอื่นไว้สักหน่อย ก็ไม่มีอะไรผิดนิ เฝิงอิ่ง เธอไม่ต้องมาขวาง สหาย ฉันชื่อเซี่ยงจู้ ขึ้นมาคุยกันไหม”

ลู่ฝานกวาดตามองทั้งสามคน เป็นชายสองคน หญิงหนึ่งคน ผู้ชายอ้วนคนหนึ่ง ส่วนอีกคนผอม คนหนึ่งเตี้ย คนหนึ่งสูง เซี่ยงจู้ตัวใหญ่มาก หน้าตาดูน่ากลัว

ส่วนผู้หญิงที่ชื่อเฝิงอิ่ง ยังดูสวยนิดหน่อย แต่ก็แค่นิดหน่อยเท่านั้น

ลู่ฝานพูดว่า “ไม่ต้องขึ้นเรือหรอก เราคุยกับแบบนี้แหละดีมากแล้ว ฉันว่าทั้งสามคนควบคุมเรือลำนี้ได้อย่างเชี่ยวชาญ คงรู้ว่าสิ่งที่เดินทางผ่านมิติพวกนี้ใช้ยังไง ช่วยบอกหน่อยได้ไหม”

ลู่ฝานถามคำถามสำคัญที่ตัวเองอยากรู้

เฝิงอิ่งได้ยินคำถามของลู่ฝาน ความดูหมิ่นบนใบหน้าเพิ่มขึ้นอีก