บทที่ 893

เสียงตะโกนดังมาจากทั่วทิศ เมื่อมองออกไป ที่นี่เป็นเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง

มีที่พัก มีที่ขายของ อีกทั้งยังมีสถานที่กินดื่มเที่ยวเล่น

กลุ่มคนเดินไปเดินมามากมาย คนตัวใหญ่สูงสามเมตรกว่า เดินสวนมาผ่านข้างตัวพวกเขา อีกทั้งยังมีคนอีกสองสามคนเหมือนสัตว์ป่า ตัวมีเกล็ด บนหัวมีเขาหนึ่งข้าง

ความตกใจอยู่บนใบหน้าลู่ฝาน เดินไปมองไป

สิบสามกับเจ้าดำเบิกตาโตมอง สถานที่อัศจรรย์ขนาดนี้ พวกเขาเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกเหมือนกับลู่ฝาน

“มาๆ ลูกค้าท่านนี้ ดูก็รู้ว่าคุณมาจุดเสริมเป็นครั้งแรก เอาแผนที่เส้นทางสักฉบับไหม อันอื่นไม่มีก็ได้ แต่อันนี้ต้องมีนะ!”

ชายชุดขาวคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ กวักมือเรียกลู่ฝาน

ลู่ฝานชะงักฝีเท้าลง รู้สึกว่าอีกฝ่ายพูดมีเหตุผล จึงเดินเข้าไป

ร้านไม่ใหญ่ แต่มีแต่ของที่ลู่ฝานไม่เคยเห็น

ประตูที่สัมผัสเพียงเล็กน้อย ก็สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ ด้านในมีของเหมือนสรรพสิ่งลวงตา เหมือนภาพลวงตา

“เอาแผนที่เส้นทางมาหนึ่งฉบับ เอาแบบสมบูรณ์”

ลู่ฝานพูดออกมา

ผู้ชายมีรอยยิ้มเต็มหน้าทันที เอาลูกแก้วออกมาหนึ่งลูก วางไว้บนมือลู่ฝาน

“ลูกค้าถือไว้ให้ดี ทั้งหมดสองหมื่นทอง”

ลู่ฝานอึ้งไปครู่หนึ่ง นี่คือแผนที่เส้นทางเหรอ

ลู่ฝานมองผู้ชายอย่างสงสัย แล้วถามว่า “สิ่งนี้ใช้ยังไง”

ผู้ชายหัวเราะแล้วพูดว่า “ง่ายมาก คุณใส่พลังเข้าไปก็พอแล้ว ใช้พลังน้อยมาก”

ลู่ฝานลองใส่เข้าไปนิดหน่อย แผนที่ที่เหมือนภาพลวงตา ปรากฏขึ้นข้างหน้าลู่ฝานทันที