บทที่ 905

เรือกระบี่ได้ขับเคลื่อนมาถึงบริเวณใกล้กับรังหนอน จนกระทั่งตอนนี้ พวกหนอนเหล่านั้นถึงจะรู้ว่ามีคนบุกรุกเข้ามาแล้ว

คู่ดวงตาสีเขียวจำนวนมากจ้องมองมาที่ราชากระบี่ใต้และคนอื่น ๆ แขนทั้งหกข้างปรากฏขึ้น ราวกับมีดอันแหลมคมโผล่พุ่งออกมา

เวลานี้เรือกระบี่ก็ได้หยุดลง ราชากระบี่ใต้และคนอื่น ๆ ก็มองไปยังพวกหนอนเกราะอากาศธาตุจากระยะไกล

ราชากระบี่ใต้ชูกระบี่ขึ้นในมือ หัวเราะและพูดว่า: “ก็แค่ไอ้พวกหนอนที่มีขนาดใหญ่หน่อยก็เท่านั้น ทุกท่าน ลงมือจัดการพร้อมกันกับฉันได้เลย”

ผู้คนที่อยู่ด้านหลังตะโกนตอบรับ พร้อมกับทยอยนำอาวุธของตนเองออกมา

ยอดฝีมือจำนวนนับสิบคน ได้ปลดปล่อยพลังปราณในร่างกายออกมา ซึ่งลำแสงสว่างไสวเรืองรองเพียงพอที่จะแข่งขันกันกับอุโมงค์ข้ามมิติด้านล่างนั้นได้

“สังหาร! ”

ราชากระบี่ใต้ได้ฟาดฟันกระบี่ยาวในมือลงไปทันที

ปราณกระบี่ทรงพระจันทร์เสี้ยวขนาดใหญ่ พุ่งนำสังหารออกไปก่อน

ลำแสงกระบี่มีขนาดใหญ่กว่าสามสิบเมตร พุ่งตรงเข้าสกัดกั้นและสังหารพวกหนอนเกราะอากาศธาตุในทันที

จากนั้น ด้านหลังก็ได้มีการปลดปล่อยพลังปราณ ทั้งปราณกระบี่ และปราณมีดนับไม่ถ้วน พร้อมกับแสดงกระบวนท่าสังหาร และเกิดเสียงระเบิดดังขึ้นติดต่อกันอย่างไม่หยุด

ตูมม! ตูมม! ตูมม!

ลู่ฝานและคนอื่น ๆ ที่อยู่ไกลออกไปนั้นก็ยังสามารถได้ยินเสียงที่ดังขึ้นอย่างชัดเจน

ด้วยพลังสายตาของลู่ฝานนั้น สามารถที่จะมองเห็นตัวของพวกหนอนเหล่านั้นบินลอยล่องไปมา รวมถึงเลือดเขียวสดที่พ่นกระจายออกมาด้วย

เลือดสดที่กระเด็นไปทั่วอากาศเวิ้งว้าง ก็พลันกลายเป็นพลังฟ้าดินบริสุทธิ์กระจายอยู่ในอากาศ

ร่างศพของหนอน ก็สูญหายไปด้วย กลายเป็นแสงสว่างรำไร

ลู่ฝานจ้องมองไปที่ภาพเหตุการณ์นี้ ทุกคนต่างก็จ้องมองไปที่ภาพเหตุการณ์นี้

เหมือนกับว่า พวกหนอนเหล่านี้ก็ไม่ใช่ว่าจะเก่งกาจอะไรนัก!

ทันใดนั้น หัวสมองของทุกคนต่างก็มีความคิดอย่างนี้กันขึ้น

การรุมสังหารในครั้งนี้ พวกหนอนที่อยู่ด้านหน้านั้นคงจะต้องตายเรียบเป็นหน้ากลอง

“ดีมาก! ”