บทที่ 913

คนที่อ่อนแอ แล้วรักตัวกลัวตายนั้น มันไม่หนักหนาอะไรเท่าไร

แต่นักบู๊ที่แข็งแกร่ง ที่ได้ทอดทิ้งเพื่อนร่วมทางแบบนี้ เพื่อเอาตัวเองรอด มันช่างน่ารังเกียจเสียจริง

ราชากระบี่ใต้เองก็มองออกถึงความเหยียดหยามของคนอื่นที่มีต่อตัวเขา

เขาที่รู้สึกว่าอับอายขายหน้านั้น ก็ได้เดินลงไปจากเรือมังกร กลับไปที่เรือกระบี่ จากนั้นก็ขับเคลื่อนเรือกระบี่ไปอยู่ท้ายสุดของขบวน

การกระทำของเขานั้น ทำให้นักบู๊หลายคนก่นด่าอย่างไม่พอใจ

“ถุย ฉันมองผิดเสียจริงเชียว ถึงได้หลงเชื่อคนอย่างนี้ได้”

“เป็นถึงราชากระบี่ใต้ที่ยิ่งใหญ่ และเป็นถึงนักบู๊แดนปราณดิน กลับรักตัวกลัวตาย ทอดทิ้งเพื่อนร่วมทาง รอให้ฉันกลับไปก่อน จะต้องช่วยเขาป่าวประกาศให้โด่งดังไปเลย ดูว่าเขายังจะมีน้ำหน้าอยู่ต่อไปอย่างไร”

“พอเถอะ พอเถอะ ไม่พูดถึงไอ้คนนี้แล้ว ยิ่งพูดยิ่งโมโห เห็นได้ชัดเลยว่าบนโลกใบนี้ ไม่ใช่ว่าคนที่มีชื่อเสียงโด่งดังนั้น จะเป็นคนดีเสมอไป”

“มีวิทยายุทธ แต่ไม่มีศีลธรรมจรรยาบรรณ ก็ไม่คู่ควรที่จะเป็นยอดฝีมือ”

......

เสียงวิพากษณ์วิจารณ์ยังคงมีต่อไม่หยุด ครั้งนี้ถือว่าชื่อเสียงของราชากระบี่ใต้ถูกทำลายลงสิ้นเชิง

มีบางเรื่อง กลัวการเปรียบเทียบ ซึ่งเมื่อนำคนมาเปรียบเทียบกับคน ก็จะมีอีกฝ่ายที่ต้องไม่พอใจ

ผู้คนต่างก็ได้เริ่มนำการกระทำของราชากระบี่ใต้ไปเปรียบเทียบกับการกระทำของลู่ฝาน

ราชากระบี่ใต้เห็นพญาหนอนแล้วก็เผ่นหนี ส่วนลู่ฝานนั้นเผชิญหน้าต่อสู้กับพญาหนอน

ในช่วงคับขันราชากระบี่ใต้ หลบหนีเอาตัวรอดคนเดียว ส่วนลู่ฝานนั้นนำพาทุกคนร่วมกันหลบหนี

ราชากระบี่ใต้มีพลังความสามารถ แต่กลับฆ่าได้เพียงพวกหนอนตัวเล็กเท่านั้น แม้แต่หนอนที่ระเบิดตัวเองก็ยังรับมืออย่างกระเซอะกระเซิง

ส่วนขั้นแดนของลู่ฝานก็ไม่ได้ว่าจะเหนือกว่าราชากระบี่ใต้ แต่ก็สามารถบุกเข้าไปตัดหนวดเส้นหนึ่งของพญาหนอนมาได้ บังคับจนมันต้องถอยร่นกลับไป