บทที่ 92

ฮ่วนเย่ว์ยิ้มพูด "ได้ แต่นายก็ต้องรู้ไว้ว่า เพราะกระบี่หนักของนายเล่มนี้ ทำให้นกเมฆธรรมดาไม่สามารถบรรทุกนายได้ ฉันเลยต้องหานกปิดฟ้าที่ดีที่สุดมาโดยเฉพาะ ถึงจะพาพวกเราขึ้นบินได้ ถ้านายไม่บอกฉัน ฉันก็จะไล่นายลงไปจากนกปิดฟ้า ให้นายเดินทางไปเอง"

ลู่ฝานมองไปถามความจริงจากลู่หมิง ลู่หมิงก็พยักหน้า แสดงให้รู้ว่าที่ฮ่วนเย่ว์พูดนั้นเป็นความจริง

ลู่ฝานกลืนน้ำลาย ถึงว่านกตัวนี้ถึงตัวใหญ่ขนาดนี้ แค่ส่วนหลัง ก็กว้างหลายลี้ขนาดนี้ ที่แท้เป็นสุดยอดของนกเมฆ เป็นนกปิดฟ้า!

ทำอะไรไม่ได้ ลู่ฝานเลยพูดว่า "เพราะว่ากระบี่เล่มนี้ได้หยดเลือดไปเพื่อเลือกเจ้านายแล้ว ผมเลยใช้ได้ คนอื่นใช้ไม่ได้"

ลู่ฝานพูดจริงบ้างปลอมบ้าง หยดเลือดไปเพื่อเลือกเจ้านายนั้นเป็นเรื่องจริงๆ หวูเฉินอาจารย์ของเขาได้สร้างผนึกไว้บนกระบี่หลังจากที่สร้างมันเสร็จแล้ว ทำให้ลู่ฝานหยดเลือดลงใส่เพื่อเป็นเจ้าของกระบี่ไปหนึ่งครั้ง แต่ผลของการทำแบบนี้ มีผลกับแค่อุกกาบาตจิตเย็นบนกระบี่เท่านั้น ส่วนอื่นๆ รวมถึงน้ำหนักไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ส่วนที่บอกว่าคนอื่นใช้ไม่ได้นั้น ก็พูดออกมามั่วๆ

แต่ดูเหมือนว่าฮ่วนเย่ว์จะคำโกหกของเขาไม่ได้

ส่งเสียงว่า อ๋อ ออกมา ฮ่วนเย่ว์ก็พูดว่า "อย่างนี้นี่ ฉันก็ว่าอยู่ กระบี่ที่แม้แต่ฉันยังยกไม่ขึ้น นายจะยกขึ้นได้อย่างไร เอาเถอะ ถือว่านายซื่อสัตย์ดี คำถามที่สอง นายทำให้สัตว์อสูรตัวนี้ติดตามนายได้อย่างไร ฉันจำได้ว่าตอนแรก มันเผานายไปด้วยเหมือนกันนะ"

คำถามนี้ตอบง่ายหน่อย ลู่ฝานตอบอย่างมั่นใจว่า "ง่ายมาก ผมพามันออกมา ไม่ให้เธอฆ่ามันตาย จากนั้นก็ให้มันกินเนื้อย่างไปชิ้นหนึ่ง มันก็ติดตามผมแล้ว"

ฮ่วนเย่ว์อึ้งไป แล้วพูดว่า "อะไรนะ? เนื้อย่างชิ้นเดียวงั้นหรือ?"

ลู่ฝานยิ้มพูดว่า "ใช่ เนื้อย่างชิ้นเดียว"

ฮ่วนเย่ว์มองบน " เนื้อย่างชิ้นเดียวก็แลกอสูรวิเศษที่สิงเข้าร่างได้งั้นหรือ นายนี่มันโชคดีจริงๆ ไม่สิ นายโชคดีหลายครั้งมาก ความโชคดีทั้งหมดในโลกนี้ถูกนายได้ไปหมดแล้ว"

บ่นไป แล้วฮ่วนเย่ว์ก็พูดเบาๆ ว่า "ทำไมฉันไม่เห็นได้อสูรวิเศษสักตัวบ้างเลย"

ลู่ฝานยิ้มพูดเบาๆ ว่า "เธอลองเอาเนื้อย่างเข้าไปในป่าดูสิ ไม่แน่ว่าอาจจะได้สักตัว"

ฮ่วนเย่ว์พูดเสียงดัง "นายคิดว่าอสูรวิเศษมันจะหากันได้ง่ายๆ หรือไง เอาเถอะ คำถามสุดท้าย นายไปเรียนวิชาอสูรเข้าสิงมาจากไหน นายก็เป็นคนของหอสัตว์พันลายงั้นหรือ?"

ลู่ฝานขมวดคิ้วพูดว่า "หอสัตว์พันลายอะไร?"

ฮ่วนเย่ว์หลุดพูดออกมาว่า "แม้แต่หอสัตว์พันลายนายก็ไม่รู้จัก แต่ใช้วิชาอสูรเข้าสิงได้เนี่ยนะ?"

ลู่ฝานส่ายหัว "ไม่รู้จริงๆ แล้วอสูรเข้าสิงมันคืออะไร?"

ลู่หมิงทนไม่ไหวแล้ว เลยพูดว่า "ลู่ฝาน นายจำเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้นได้แล้วหรือไง? เจ้าดำของนายสิงเข้าไปในแขนของนาย จากนั้นนายก็ต่อยไอ้อ้วนคนนั้นจนตาย"

ลู่ฝานพยายามนึก แล้วก็คิดออก แขนที่มีสีดำ มีมังกรเคลื่อนไหวอยู่

"นั่นคืออสูรเข้าสิงหรือ?"