บทที่ 936

ทันใดนั้น คนที่เดินไปมารอบๆ หลีกทางให้หมด ร้านค้าใหญ่ต่างๆ รีบประตูร้าน และรีบเปลี่ยนเอาแผ่นเหล็กมากั้นไว้ข้างนอก ดูท่าแล้วเหมือนไม่ได้เจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก

บ่อนพนันก็มีคนพุ่งออกมาสองสามคน ตะโกนเสียงดังว่า “เปิดพนันแล้วๆ นักเรียนสถาบันบู๊องอาจสู้กับนักบู๊ลึกลับ พนันหนึ่งต่อสามๆ!”

สิบสามเอากระบี่ปาดลงบนฝ่ามือตัวเอง ด้วยใบหน้าราบเรียบ จากนั้นยื่นมือออกมา

นี่คือลักษณะการดวลที่เป็นมาตรฐาน แต่นักเรียนในที่นี้เห็นวิทยายุทธของสิบสาม มีใครกล้าเข้ามาสู้อีกล่ะ

หานสงหัวเราะร่า แล้วพูดว่า “รับคำท้าสิ! อย่ากลัว นักเรียนสถาบันบู๊องอาจแบบพวกนาย เจ๋งมากไม่ใช่เหรอ”

นักเรียนสิบกว่าคนมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้าเข้ามาสักคน

ช่วยไม่ได้ เห็นความแตกต่างของแดนอยู่ตรงหน้า ไม่มีใครอยากเข้าไปโดนซัดหรอก

“อย่ากลัว ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะลงมือกับเราจริงๆ”

ตอนนี้เว่ยซูจิ้งกัดฟันพูดออกมา

ขณะนี้คนทั้งถนนต่างหันมามอง ถ้าพวกเขากลัว ไม่เพียงแต่ทำให้สถาบันขายหน้า ยังทำให้ตระกูลขายหน้าอีกด้วย!

เมื่อพูดเช่นนี้ เว่ยซูจิ้งเดินออกมาก่อน

เอากระบี่ปาดลงบนมือตัวเอง เว่ยซูจิ้งมองสิบสามแล้วพูดว่า “ฉันจะดูสิว่านายกล้าลง......”

ยังไม่ทันพูดจบ ลมแรงม้วนตัวเธอไป

พลังปราณบนตัวแตกกระจายจนหมด ตรงเอวเว่ยซูจิ้งมีรอยเลือดหนึ่งรอยทันที

เลือดสดพุ่งออกมา เว่ยซูจิ้งตกใจจนช็อกไปแล้ว

สิบสามมองเธอทันที แววตานั่นเหมือนมองศพที่ตายไปแล้ว

เสียงกระทบดังขึ้น เว่ยซูจิ้งล้มลงกับพื้น

เธอคิดว่าการที่ตัวเองมาจากตระกูลเว่ย เป็นนักเรียนแถวหน้าของสถาบันบู๊องอาจ บวกกับเพศที่ได้เปรียบ อีกฝ่ายไม่น่าจะลงมือกับเธอ