บทที่ 988

เด็กน้อยกลุ่มด้านหน้าล้วนช็อกอยู่ที่เดิม จู่ๆ พวกเขาพบว่านักบู๊คนนี้ กลั่นยาเป็นมากกว่าพวกเขาเสียอีก!

ไม่ต้องสงสัยเลย พวกเขาจงใจมาหาเรื่อง แต่โดนลู่ฝานแก้ไขปัญหาได้อย่างง่ายดาย

แต่สองสามวันต่อมา คำถามแปลกๆ ของคนพวกนี้ก็มาอีกแล้ว

ไม่ใช่แค่คำถามเกี่ยวกับสมุนไพร แม้แต่ทักษะการกลั่นยา ผู้ฝึกชี่พวกนี้ก็เริ่มพากันมาขอคำแนะนำจากลู่ฝาน

เดิมทีคนพวกนี้คิดว่าลู่ฝานต้องยอมแพ้ แต่ผลปรากฏว่าใครจะไปคาดคิด ลู่ฝานไม่เพียงแต่จะไม่แพ้ หนำซ้ำยังตอบปัญหาของผู้ฝึกชี่แต่ละคนด้วย

เพียงไม่กี่วัน ชื่อลู่ฝานแสนมหัศจรรย์ แพร่กระจายออกไปอีกครั้ง

“ได้ยินหรือยัง ลู่ฝานเภสัชกรที่มาใหม่ เหมือนเขากลั่นยาเป็นจริงๆ!”

“ใช่ ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน ช่วงนี้พวกเด็กที่ห้องยา พากันขอคำแนะนำจากลู่ฝาน น่าขำจริงๆ ผู้ฝึกชี่ที่ยิ่งใหญ่ กลับไปขอคำแนะนำจากนักบู๊ว่ากลั่นยายังไง พวกเขาคิดอะไรกันอยู่”

“ฉันเดาว่าลู่ฝานก็แค่คุยโวโอ้อวดเท่านั้น คงแค่หลอกเด็กน้อยพวกนั้น เกรงว่าถ้าเจอผู้ฝึกชี่ที่แท้จริงแบบพวกเรา เขาจะรู้ถึงความแตกต่าง”

ในเจดีย์ยา เสียงพูดคุยเช่นนี้ดังออกไปเรื่อยๆ

เฮ่อจง สงป้าเทียนและตาเฒ่าซู ได้ยินเสียงพูดคุยเช่นนี้

“ไร้สาระ ไร้สาระจริงๆ พวกเด็กที่ห้องยาโดนกรอกยาใส่ปากหรือเปล่า คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนเรียกลู่ฝานว่าอาจารย์”

ในห้องประชุม ตาเฒ่าซูตบโต๊ะแล้วพูดเสียงดัง

ข่าวลือสองสามวันนี้ เขาได้ยินแล้วเดือดเป็นฟืนเป็นไฟ เหมือนลู่ฝานเดินไปที่ไหน ที่นั่นก็จะไม่สงบ เป็นเภสัชกรอยู่ดีๆ คิดไม่ถึงว่าเขาจะเล่นพิเรนทร์ นักบู๊สอนคนอื่นกลั่นยา นี่ไม่ใช่เรื่องไร้สาระแล้วจะเป็นอะไรได้อีก