บทที่ 995

ผู้อาวุโสโม่พูดด้วยตาเป็นประกาย “ได้ ต้องไปดูแน่นอน พูดแบบนี้ เด็กคนนี้น่าจะมีความสามารถอยู่บ้าง”

พูดพลาง ผู้อาวุโสโม่มองตาเฒ่าซูอีกครั้ง แววตาดูไม่พอใจเล็กน้อย

ตาเฒ่าซูมองออก แต่ตอนนี้ไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก

ด้านล่าง ลู่ฝานมองเด็กน้อยข้างหน้า เขาอึ้งไปแล้ว

“เมื่อกี้นายพูดอะไรนะ”

ลู่ฝานถามขึ้น

อี้ปู่พูดเสียงดังว่า “ฉันบอกว่าจะประลองด้านยากับนาย กล้าไหม!”

กล้ามเนื้อบนใบหน้าลู่ฝานกระตุกขึ้นมา เด็กน้อย 7-8 ปีมาประลองด้านยากับเขา ลู่ฝานไม่รู้จริงๆ ว่าจะพูดอะไรดี

ลู่ฝานกระแอมสองทีแล้วพูดว่า “เด็กน้อย นายคงเข้าใจผิดแล้ว ไม่ว่าใครใช้ให้นายมา รีบกลับไปเถอะ นายไปถามดูก็ได้ ฉันเป็นแค่นักบู๊ กลั่นยาไม่เป็น!”

อี้ปู่พูดเสียงก้องกังวานว่า “ฉันไม่สน ยังไงนายก็ต้องประลองด้านยากับฉัน อย่าบอกนะว่านายไม่กล้ารับคำท้าของเด็ก ทำไมนายถึงโตมาได้ขนาดนี้เนี่ย!”

เสียงของอี้ปู่ดังออกไป ในเวลาเดียวกัน พวกผู้ฝึกชี่อายุน้อยที่รีบมาเห็นภาพนี้เข้า อีกทั้งยังได้ยินคำพูดของอี้ปู่ ก็พากันหัวเราะออกมา

“ฉันก็นึกว่าเรื่องอะไร เด็กน้อยคนนี้มาใหม่เหรอ ศิษย์ของผู้อาวุโสคนไหนเนี่ย”

“เหมือนหม้อของเขาไม่เลวเลยนะ แต่เขามาประลองด้านยากับเภสัชกรลู่ฝานทำไม เภสัชกรลู่ฝานเป็นนักบู๊ไม่ใช่เหรอ”

“เด็กน้อย นายมาหาผิดคนแล้ว มานี่สิ เดี๋ยวพี่เล่นเป็นเพื่อน!”

กลุ่มคนเยอะขึ้นเรื่อยๆ มุงด้านนอกเจดีย์ขาวจนเต็มไปหมด

อี้ปู่ได้ยินเสียงพูดคุยของคนพวกนี้ จู่ๆ แสงบนตัวพุ่งขึ้นสูง ค่ายกลเบญจธาตุขนาดใหญ่ ปรากฏด้านล่างเท้าของเขา

พลังชี่ทะลัก บนหัวมีแสงห้าธาตุเหมือนดอกไม้เบ่งบาน ไม่ใช่หนึ่งดอกแต่เป็นสองดอก

ทันใดนั้น ทุกคนถึงกับเงียบลง

พละกำลังที่อี้ปู่แสดงออกมาให้เห็นตอนนี้ คือระดับนักเรกิชัดๆ

สองดอกรวมที่หัว วิทยายุทธระดับนักเรกิตามมาตรฐาน

ผู้ฝึกชี่คนไหนในที่นี้สามารถเทียบเขาได้บ้าง