ตอนที่ 241 ใครทำใครเชื่อง? + ตอนที่ 242 จิตคิดสังหาร!

ตอนที่ 241 ใครทำใครเชื่อง?

ตอนนี้ คุณชายชุดผ้าแพรในสนามพลันโผไปหาร่างเหล่าไป๋ กอดคอมันไว้แล้วพลิกตัวจะขึ้นไปขี่ กลับถูกเหล่าไป๋สะบัด ร่างกายโดดลอยขึ้นไปบนฟ้า หลังหมุนตลบอยู่กลางอากาศก็ร่อนลงพื้นถอยออกไปหลายก้าว

ทว่าในเวลานี้ เหล่าไป๋เหมือนร้อนรนกระวนกระวาย กีบเท้าเตะไปบนพื้น ร้องฮี้เสียงเบาสองสามครั้ง แล้วพุ่งไปทางชายชุดผ้าแพรผู้นั้นทันที ทำให้เขาที่เพิ่งยืนขึ้นก้าวหยัดมั่นคงล้มลงและโดนกดไว้ใต้ท้องม้า

เมื่อเห็นชายชุดผ้าแพรถูกทับไว้เสียจนสีหน้าแดงก่ำไม่อาจขัดขืนออกมาได้ ผู้คนนอกสนามต่างหัวเราะโฮ่ร้องลั่น เสียงยิ้มเยาะที่ประสานกันกึกก้องอยู่ภายในสนาม ดังสนั่นเป็นพิเศษ

ชายชุดผ้าแพรโดยทุกคนหัวเราะเยาะเสียจนอับอายไปบ้าง บวกกับม้าอ้วนตัวนั้นที่ทับบนร่างไว้ไม่อาจผลักไส จึงโกรธจัดขึ้นมาชั่วขณะ หยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งออกจากห้วงมิติแทงลงไปที่เหล่าไป๋อย่างโหดร้ายทารุณ

เฟิ่งจิ่วที่เห็นภาพนี้แววตาเย็นเยียบ นิ้วมือขยับเล็กน้อย ยิงเข็มเงินออกไปดังฟิ้ว

“อึก!”

ชายชุดผ้าแพรร้องด้วยความเจ็บปวด สูดหายใจเข้า มีดสั้นร่วงหล่นจากมือ เมื่อเห็นเข็มเงินเล่มนั้นบริเวณฝ่ามือที่กำลังสั่นเทิ้มน้อยๆ เขาก็ตะโกนออกมาอย่างโมโห

“ใคร! ใครลอบทำร้ายข้า!”

ทุกคนเห็นท่าทางเขาที่เดิมทีเตรียมจะแทงลงไปกลับหยุดลงเพราะร้องคร่ำครวญ มีดสั้นในมือก็หล่นลงบนพื้น กระซิบกระซาบกันขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

เวลานี้ เฟิ่งจิ่วในฝูงชนเขย่งปลายเท้า เรียกพลังกระโจนลงไปในสนามทันที

ทุกคนเพียงเห็นว่าเงาร่างสีแดงแพรวพราวตรงหน้าแวบไป ชุดสีแดงพลิ้วไหวขึ้นกลางอากาศ เวลาต่อมา ก็ร่อนลงพื้นอย่างสง่างาม หนุ่มน้อยรูปงามที่หน้าตาหล่อเหลาและกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายสูงศักดิ์ยืนมือไพล่หลังอยู่ในสนาม คางเชิดขึ้นเบาๆ ดวงตาสดใสมองลง ปิดท้ายด้วยกลิ่นอายแสนสะพรึงที่สูงส่งน่านับถือ

“คนผู้นี้เป็นใครกัน? ทำไมจู่ๆ ถึงเข้าไปเล่า?”

“เด็กหนุ่มผู้นี้โดดเด่นยิ่งนัก! หรือว่าจะเป็นลูกชายตระกูลชนชั้นสูงตระกูลไหน?”

“คล้ายจะไม่ใช่คนเมืองลิ่วเต้าเรานะ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”

ขณะทุกคนกำลังเสวนากัน คนของหอเมฆาทรงเกียรติก็เดินออกมาเพราะการบุกรุกเข้ามาในสนามอย่างกะทันหันของเฟิ่งจิ่ว กำลังจะปริปากถามไถ่ ก็ได้ยินเสียงหนุ่มน้อยชุดแดงลอยมา

“เหล่าไป๋ มานี่”

เฟิ่งจิ่วเรียก เห็นเหล่าไป๋ที่นอนทับชายชุดผ้าแพรไว้บนพื้นร่างแข็งทื่อไป หันหน้ากลับมาทันที พอเห็นเฟิ่งจิ่วก็ร้องฮี้ วิ่งเข้าไปอย่างเบิกบานใจ

เห็นภาพเช่นนี้ ทุกคนมีท่าทีแปลกใจ แต่ละสายตาต่างจับจ้องบนร่างชายหนุ่มชุดแดงผู้นั้น แอบพินิจมอง

ดูท่าทาง ม้าอ้วนตัวนั้นจะเป็นของเด็กหนุ่มชุดแดง? แต่ว่า หากเป็นของเขา ทำไมถึงถูกขายมาหอเมฆาทรงเกียรติ? สายตาผู้คนมองไปทางคนของหอเมฆาทรงเกียรติ อยากลองดู ว่าพวกเขาจะจัดการเรื่องนี้เช่นไร?

เฟิ่งจิ่วในสนามลูบๆ หัวเหล่าไป๋ บอกว่า “ไม่ต้องลำบากแล้ว ข้ามาพาเจ้ากลับไป”

“สัตว์วิญญาณตัวนี้เป็นของหอเมฆาทรงเกียรติเรา จะปล่อยให้คุณชายพาไปไม่ได้หรอกขอรับ” ชายวัยกลางคนเอามือไพล่หลังเดินเข้ามา พูดพลางมองเฟิ่งจิ่วในชุดแดง

“ถูกต้อง! ข้ายังไม่ทำให้มันเชื่อง จะให้มันไปได้อย่างไรเล่า?”

ชายชุดผ้าแพรเดินเข้ามา ถลึงมองเฟิ่งจิ่วด้วยใบหน้าชั่วร้ายน่ากลัว “เจ้าสินะที่ใช้เข็มเงินลอบทำร้ายข้า? ช่างใจกล้านัก!”