ตอนที่ 317 สถานการณ์วิกฤต! + ตอนที่ 318 ตลาดมืดมาส่งยา!

ตอนที่ 317 สถานการณ์วิกฤต!

“คุณหนูใหญ่!”

เหล่าทหารอารักขาคุกเข่าลงข้างเดียวเพื่อคารวะด้วยความเคารพ

เฟิ่งจิ่วมองพวกทหารอารักขาที่เฝ้าระวังอยู่รอบๆ เรือน พูดสั่งว่า “หากไม่มีคำอนุญาตจากข้าห้ามใครเข้าใกล้เรือนนี้แม้แต่น้อย!” กล่าวจบก็สาวก้าวเดินเข้าไปด้านใน

“ขอรับ!” ทหารอารักขาขานรับ หลังรอนางเข้าไปในเรือนถึงจะลุกยืนขึ้นอีกครั้ง

เมื่อสองสามคนในห้องได้ยินเสียงข้างนอกจึงรีบร้อนออกมาต้อนรับ พอเห็นว่าเป็นนางผู้เฒ่าก็แทบจะน้ำตาร่วง

“แม่หนูเฟิ่ง แม่หนูเฟิ่งกลับมาแล้ว พ่อหลานเขา เขา…”

ความเข้มแข็งเมื่ออยู่ต่อหน้าคนนอกในที่สุดก็ทลายลงเมื่อเห็นคนในครอบครัว เปิดเผยซึ่งความกังวลและหวาดกลัวที่เขาฝืนกดไว้ตลอด เสียงเขาสะอึกสะอื้น ดวงตาแดงก่ำเล็กน้อยมีน้ำตาคลอเบ้าอยู่เลือนราง

เฟิ่งจิ่วก้าวยาวเข้าไปประคองเขาไว้ กล่าวอย่างรู้สึกผิด “ท่านปู่ แม่หนูเฟิ่งไม่ดีเอง ถึงกลับมาดึกป่านนี้”

“ไม่เป็นไร กลับมาก็ดี กลับมาก็ดีแล้ว แม่หนูเฟิ่ง เร็ว เข้าไปดูพ่อหลานเร็ว” ผู้เฒ่าเช็ดน้ำตาตรงหางตาแล้วลากนางเดินเข้าห้องไป

พอเข้าห้องมาเฟิ่งจิ่วเร่งฝีเท้ามาด้านในห้อง เมื่อเห็นเฟิ่งเซียวที่นอนตะแคงอยู่บนเตียงสีหน้าก็เปลี่ยนเล็กน้อย ก้าวยาวเข้ามาถึงข้างเตียงสำรวจดูเขาอย่างรวดเร็ว ยิ่งตรวจยิ่งตกใจ

เห็นสีหน้านางเคร่งขรึม ท่านผู้เฒ่าที่ให้กวนสีหลิ่นประคองอยู่จึงอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย “เขาเป็นยังไงบ้าง? ยังช่วยได้หรือไม่?” ขณะที่ถามคำนี้ออกไปหัวใจเขาสั่นเครือด้วยกลัวมากว่าสุดท้ายคนผมขาวจะต้องส่งคนผมดำแล้วจริงๆ

“อาการวิกฤตมากเจ้าค่ะ”

เธอพูดโดยไม่หันหน้ากลับมา หยิบเครื่องมือออกมาจากห้วงมิติ พลางบอกว่า “พี่ชาย ท่านเข้ามาช่วยที ข้าต้องดึงลูกศรออกมาก่อน”

“ได้!” กวนสีหลิ่นขานรับแล้วเร่งฝีเท้าเข้ามา

“เหลิ่งหวา ยกน้ำสะอาดเข้ามาให้ข้าด้วย!”

“ขอรับ!” เหลิ่งหวาขานรับก่อนจะหมุนตัววิ่งออกไป ไม่นานนักก็ยกน้ำสะอาดเข้ามา

ผู้เฒ่าช่วยอะไรไม่ได้จึงทำได้เพียงมองอยู่ข้างๆ อย่างร้อนใจ

เพียงเห็นเฟิ่งจิ่วล้างสองมือให้สะอาดเสียก่อน ค่อยฉีกเสื้อด้านหลังท่านพ่อจนขาด มองลูกศรนั่นสักพักขมวดคิ้วเล็กน้อย

นี่เป็นลูกศรหัวตะขอกลับ หากดึงออกมาตรงๆ จะต้องเกี่ยวเอาเนื้อออกมาแผ่นใหญ่ ถึงเวลานั้นจะหยุดเลือดไม่ได้อาการจะยิ่งสาหัส ดังนั้น เธอทำได้เพียงหยิบมีดเล็กออกมากรีดเปิดเนื้อข้างๆ พลางค่อยๆ ขยับลูกศรออกเบาๆ อย่างระมัดระวัง เลือดไหลออกมาพร้อมจุดๆ สีดำ

กวนสีหลิ่นเห็นลูกศรหัวตะขอกลับนั้นถูกดึงออกมาจากเนื้อทีละนิดๆ ตอนสุดท้ายที่นางดึงออกมาด้านนอกก็นำยาหยุดเลือดที่เตรียมไว้พรมลงยังรูเลือดเล็กๆ ที่คล้ายกับบ่อเลือดไปในเวลาเดียว ต้องใช้ยาไปเต็มๆ ครบหนึ่งขวดถึงจะห้ามเลือดที่ออกจากปากแผลไว้ได้

เฟิ่งจิ่วพันบาดแผลด้านหลังไว้เรียบร้อยอย่างง่ายดาย แล้วเลือกของมีคมที่แหลมและเล็กละเอียดราวกับท่อเหล็กจากพวกอุปกรณ์ต่างๆ พลางสั่งว่า “ให้เขานอนราบ ตัดเสื้อตรงหน้าอกออก”

กวนสีหลิ่นทำตามคำสั่งถึงจะถอยออกมาเห็นนางใช้ของมีคมเล็กแหลมในมือแทงลงไปตรงแผกอกเฟิ่งเซียวโดยไม่พูดไม่จา เมื่อเห็นภาพนี้เขาตกใจเสียจนแทบร้องออกมาอย่างไร้เสียง

เลือดทะลักออกมาผ่านทางท่อเหล็กพุ่งขึ้นกระเซ็นใส่ตัวเฟิ่งจิ่วราวกับกระบอกสูบเลือด

เพียงเห็นมือหนึ่งนางใช้กลิ่นอายพลังวิญญาณนาบไปบนแผงอกท่านพ่อ จนเมื่อเห็นในปากเขามีเลือดเอ่อล้นถึงจะกดหน้าอกตรงบริเวณที่แทงท่อเหล็กไว้แล้วดึงมันออกพร้อมจัดการบาดแผลอย่างรวดเร็วและเรียบร้อย

ผู้เฒ่าที่เห็นภาพเช่นนี้เพียงรู้สึกว่าตรงหน้ามีแต่สีเลือด กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในห้องรวมถึงอาการเฟิ่งเซียวทำให้เขาแทบจะยืนได้ไม่มั่นคงนัก ทว่าในเวลานี้เองด้านนอกกลับมีเสียงลอยมา…

…………………………………………

ตอนที่ 318 ตลาดมืดมาส่งยา!