ตอนที่ 67 ฐานะสูงศักดิ์! + ตอนที่ 68 ผู้แข็งแกร่งทั้งสองท่าน

ตอนที่ 67 ฐานะสูงศักดิ์! + ตอนที่ 68 ผู้แข็งแกร่งทั้งสองท่าน Ink Stone_Romance ตอนที่ 67 ฐานะสูงศักดิ์!

หลังจากกวาดตามองทั้งสองคน เธอถึงจะเอ่ยว่า “ตรงนี้ข้ายังมียาอีกสองขวด แต่ว่าข้าคิดจะขายด้วยราคาประมูล และยังข้อมูลเกี่ยวกับข้า พวกท่านอย่าได้เปิดเผยไปแม้แต่น้อย”

เมื่อได้ยินว่ามีอีกสองขวด ผู้ดูแลต่งดวงตาเป็นประกาย กล่าวยิ้มๆ ว่า “แม้ที่นี่เป็นตลาดมืด แต่ถ้าท่านไม่อนุญาต พวกเราก็จะไม่แพร่งพรายข้อมูลส่วนตัวของท่าน ขอท่านโปรดวางใจ”

เฟิ่งจิ่วพยักหน้า บอกว่า “นอกจากนี้ ข้ายังต้องการให้พวกท่านช่วยข้าหายาทิพย์จิตวิญญาณอีกสองสามอย่าง”

น้ำเสียงเธอชะงักเล็กน้อย พูดอีกว่า “ถึงเวลา ข้าจะให้น้ำยาเร่งรวมพลังเป็นของตอบแทน แน่นอนว่าราคายาทิพย์จิตวิญญาณจะคิดแยกต่างหาก ข้าไม่เอาเปรียบพวกท่านแน่”

พอสองท่านฟังดวงตาก็ลุกวาว รีบถามว่าเป็นยาทิพย์จิตวิญญาณอะไร?

สุดท้าย เฟิ่งจิ่วให้พวกเขาหยิบกระดาษกับพู่กันมา หลังจากเขียนรายการยาทิพย์จิตวิญญาณที่ต้องการ ก็ยื่นให้พวกเขา

“นายท่าน หากเขาหายาทิพย์พบ พวกเราจะเรียนบอกท่านเช่นไรขอรับ?” ผู้ดูแลต่งเอ่ยถาม

เฟิ่งจิ่วเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “อีกหลายวันข้าค่อยกลับมา เรื่องนี้พวกท่านไม่ต้องกังวล” เธอปัดๆ ชุดแดงแล้วลุกยืนขึ้น ทิ้งยาสองขวดไว้ ก่อนจะสาวเท้าเดินออกไป

“ช้าก่อนท่าน” ผู้ดูแลต่งเรียก และรีบร้อนมายังข้างกายเขาเพื่อยื่นป้ายคำสั่งชิ้นหนึ่งให้ “นี่คือป้ายคำสั่งมืดของตลาดมืดเรา เป็นตัวแทนแขกชั้นสูง ขอท่านโปรดเก็บไว้”

ได้ยินคำพูดนั้น เฟิ่งจิ่วจึงยื่นมือรับเก็บมันเข้าแขนเสื้อ ถึงจะก้าวเท้าเดินจากไป

เห็นเช่นนี้ หลังจากสองท่านเก็บยาขึ้นมา ก็เร่งรีบส่งแขก พอออกไปด้านนอก ถึงได้เห็นผู้ดูแลจูเดินกลับมาหน้าตายิ้มแย้มพอดิบพอดี

“คารวะนายท่าน” ผู้ดูแลจูรีบทำความเคารพ กำลังจะพูดด้วยท่าทีตื่นเต้น ก็ถูกยกมือขึ้นปราม

“พวกท่านไม่ต้องไปส่ง ข้าเดินวนดูรอบๆ เองก็พอ” เธอปฏิเสธไม่ให้พวกเขาไปส่ง แล้วสาวเท้าเดินไปด้านหน้า

พอทั้งสามคนเห็นเงาร่างสีแดงนั้นเลี้ยวหายไป ถึงจะดึงสายตากลับมาส่งสัญญาณสักพัก เพื่อกลับเข้าห้องปีกกันอีกครั้ง

“เมื่อครู่มีคนมาถามข้าไม่น้อยเลย ว่าในขวดนั้นใส่อะไรไว้?”

ผู้ดูแลจูกล่าวด้วยท่าทีตื่นเต้น “แม้พวกเขาไม่รู้เรื่องแน่ชัด แต่คงคาดเดากันว่าเป็นยา ถึงอย่างไร ก็มีแค่ยาถึงจะสามารถได้ผลอัศจรรย์ขนาดนี้”

“อย่าได้เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับท่านผู้นั้นออกไป รายงานเบื้องบนอย่างลับๆ ก็พอ” ผู้ดูแลต่งพูดเสียงเคร่งขรึม

“งั้นไม่ต้องส่งคนตามไปรึ?”

“ไม่ต้อง”

ผู้ดูแลต่งส่ายหน้า “พวกเรายังไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง แต่คนเช่นนี้ก็ไม่ควรไปขัดใจ หากส่งคนตาม เกรงว่าจะยิ่งยุให้เขาไม่ชอบใจ ถึงเวลานั้นคงได้ไม่คุ้มเสีย”

และตอนนี้ เติ้งเหล่าที่ไม่พูดไม่จามาตลอด จู่ๆ กลับปริปากว่า “กลัวว่ายาทิพย์จิตวิญญาณบนนี้จะหาไม่ง่ายนัก”

“หืม? ทำไมพูดเช่นนั้น?” ผู้ดูแลต่งมองเขา เพราะเขาไม่ได้คุ้นเคยกับยานัก จึงเป็นธรรมดาที่จะไม่รู้ว่ายาทิพย์จิตวิญญาณในรายการนั้นใช้ทำอะไรบ้าง

“พวกนี้ เห็นได้น้อยยิ่งนักในแคว้นแสงสุริยันเรา เกรงว่าต้องรวบรวมจากแคว้นอื่น” เขามองพวกเขาอีกสองท่าน ในแววตามีชีวิตชีวา “ข้าสรุปได้เลย ท่านนี้ต้องเป็นนักปรุงยาแน่! ถึงขั้นว่า มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ!”

“อะไรนะ?”

สองท่านอุทาน “นักเล่นแร่แปรธาตุ? ตำแหน่งสูงศักดิ์เช่นนั้น เป็นไปได้รึ? ประเมิณจากน้ำเสียงเขา คงยังอายุน้อยมาก จะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุได้อย่างไร?”

ต้องรู้ไว้ ว่านักเล่นแร่แปรธาตุคือตำแหน่งที่เหนือชั้นกว่านักปรุงยา ไม่ต้องพูดถึงแคว้นเล็กๆ ระดับเก้าของพวกเขาหรอก ต่อให้เป็นแคว้นขั้นกลางระดับหกก็เกรงว่ายังยากมากที่จะหาได้สักคน

และตอนนี้คนที่พวกเขาพูดถึงกำลังยืนอยู่หน้ารายชื่อสำหรับทหารรับจ้างตลาดมืด พอเห็นรางวัลนำจับด้านบน มุมปากเธอก็ยกขึ้นผุดรอยยิ้มน้อยๆ