บทที่ 9 ไตของคุณบกพร่อง

เย่หยุนซูรู้สึกประดักประเดิดอยู่บ้าง ยังไงเสียเซียวหยางก็ยังคงเป็นสามีของเธอ และอีกฝ่ายพูดแบบนี้ก็ออกจะเกินไปอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของเซียวหยางกลับเรียบเฉย ราวกับเขาไม่ได้จริงจังกับมัน เพราะเขารู้ว่าผู้หญิงอย่างเย่หยุนซู ไม่มีทางชอบจ้าวฟางสง

อย่างไรก็ตาม เซียวหยางยังไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิงมากนัก ในเวลานี้ เย่หยุนซูหวังว่าเซียวหยางจะลุกขึ้นมา แต่เขากลับไม่ทำ ทำให้ความประทับใจที่ดีก่อนหน้านี้สลายไปทันที

"ประธานจ้าว คุณยังไม่เมา ทำไมถึงพูดจาเหมือนคนเมาแบบนี้ล่ะ" เย่หยุนซูพูดเรียบๆ

"หยุนซู ผมไม่ได้พูดจาเหมือนคนเมา พูดตามตรง เหตุผลที่ผมอยากเจอคุณมากก็คืออยากให้คุณมารักษาโรคของผม"

เย่หยุนซูตกตะลึง "รักษาโรค"

ตนไม่ใช่หมอและรักษาโรคไม่เป็นสักหน่อย ผู้ชายคนนี้หมายความว่าอย่างไร

เพื่อให้จีบเย่หยุนซูได้ จ้าวฟางสงได้เตรียมการบางอย่าง เขาพูดด้วยรอยยิ้ม "ผมขอเสนอตัวที่นี่เลยแล้วกัน ถึงแม้ว่าตัวผมจะมีค่าหลายร้อยล้าน และสามารถเชิญหมอได้ทุกแบบ แต่ว่าโรคของผมกลับมีเพียงคุณเท่านั้นที่สามารถรักษาได้"

เย่หยุนซูเห็นจ้าวฟางสงพูดและหัวเราะอย่างมีความสุข ไม่ได้ดูเหมือนว่าเขาจะป่วยเลย

ในความเป็นจริง จ้าวฟางสงไม่ได้ป่วยอะไร เขาคิดเรื่องนี้มานานแล้วถ้าเย่หยุนซูถามเขาว่าป่วยเป็นอะไร เขาจะสารภาพว่าเขาปวยเป็นโรคใจ ซึ่งนี่โรแมนติกอย่างมาก

แต่ก่อนที่เย่หยุนซูจะพูด เซียวหยางก็ชิงพูดว่า "คุณป่วยจริงๆ"

จ้าวฟางสงตกตะลึงและพูดด้วยรอยยิ้ม "ใช่ ฉันป่วย"

“คุณป่วยจริงๆ ผมไม่ได้ล้อเล่นกับคุณ” เซียวหยางกล่าวด้วยรอยยิ้มล้อเล่น

ในเวลานี้สีหน้าของจ้าวฟางสงดูไม่ค่อยดีนัก เขากำลังเล่นบทโรแมนติก แต่เซียวหยางกลับกำลังสาปแช่งตัวเองอย่างชัดเจน

"เฮอะเฮอะ คุณเซียวไม่เพียงแต่พูดภาษาฝรั่งเศสได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ยังรู้เรื่องยาด้วยหรือไง?"

เซียวหยางยิ้ม "เข้าใจดีกว่าคุณ"

จ้าวฟางสงโกรธทันที เวรเอ๊ย ไอ้หนุ่มนี่ต่อต้านตัวเองมาตลอดตั้งแต่เข้ามา เหมือนถูกคนเอามีดมาแทงเบาๆ จนรำคาญอย่างมาก

ถ้าไม่ใช่เพราะครอบครัวของเย่หยุนซูอยู่ด้วย เขาคงทุบโต๊ะไปนานแล้ว

"แม้ว่าผมจ้าวฟางสงจะมีความรู้เพียงเล็กน้อย แต่ที่บ้านก็มีโรงพยาบาลขนาดใหญ่หลายแห่งในหยินโจว ผมคิดตัวเองก็พอรู้เรื่องแพทย์อยู่บ้าง"

“น้ำเสียงของคุณเซียวค่อนข้างหนักแน่น ไม่รู้ว่าคุณสรุปได้อย่างไรว่าผมป่วย และเป็นโรคอะไร?”

เซียวหยางเอ่ย "ประธานจ้าว ผมมองเห็นคุณเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ แต่กลับไร้ประโยชน์ คุณมักจะปวดหลัง แขนขาเย็น วิงเวียนศีรษะ เวลานอนตอนกลางคืนคุณมักจะเหงื่อออกกลางดึกใช่ไหม"

จ้าวฟางสงได้ยินเขาก็ตกตะลึงไป อาการเหล่านี้ไม่ผิดจริงๆ

ไอ้คนไร้ประโยชน์นี่มีดีอยู่บ้างจริงๆ

ครอบครัวของจ้าวฟางสงมีโรงพยาบาลอยู่ ดังนั้นเขาจึงได้รับการตรวจร่างกายมานานแล้ว แต่เขาก็แค่สุขภาพอ่อนแอเท่านั้น ไม่ได้เป็นโรคร้ายอะไร

“ขอโทษทีคุณเซียว ผมไม่มีอาการเหล่านี้ที่คุณว่า ผมแข็งแรงมาก”

เซียวหยางเย้ยหยัน "มีไม่มีในใจคุณรู้ดี"

จ้าวฟางสงถูกจี้ขุดก็รู้สึกลนลานเล็กน้อย เขาทำเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชาและพูดว่า "ดูเหมือนว่าสิ่งที่คุณอยากบอกจะร้ายแรงมาก ผมอยากจะถามสักหน่อย อย่างนั้นผมป่วยเป็นอะไรไม่ทราบ?"

เซียวหยางกล่าวว่า "แล้วคุณมีอาการอย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้หรือไม่? ถ้าคุณไม่บอกความจริง ผมบอกคุณไปก็ไม่มีประโยชน์"