บทที่ 1 มีชู้แก้แค้น

ฉันกับสามีรักกันมาสี่ปีแล้ว แต่งงานกันมาสามปี มีความรักที่ลึกซึ้งกัน เป็นคู่สามีภรรยาแบบอย่างที่ทุกคนพากันอิจฉาอย่างยิ่ง และบวกกับ เมื่อไม่นานมานี้สามีได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ มีอนาคตที่สดใส

ฉันก็เป็นเหมือนแม่บ้านที่ไม่มีความรู้สึกคับขัน ดูแลชีวิตประจำวันของสามี ทำให้เขากลายเป็นทุกอย่างของชีวิต โดยไม่รู้เลยว่า เบื้องหลังความสงบสุข และแสนสบายนี้ เป็นการทรยศและการโกหก

ความจริง ความผิดปกติของเราเริ่มต้นเมื่อครึ่งปีก่อน แต่เพราะความเชื่อใจเขา ฉันไม่เคยจะคิดมาก จนกระทั่งมีสายโทรศัพท์ลึกลับดังขึ้น...

ตอนนั้นฉันเพิ่งรู้ว่าสามีใช้เรือนหอของพวกเราไปค้ำประกันเงินกู้สามล้านมาซื้อบ้านที่เซี่ยงไฮ้ให้กับเมียน้อยที่กำลังตั้งท้อง หลังจากค้นพบเรื่องนี้ ฉันดึงเพื่อนสนิทไปจัดการด่าผู้ชายสารเลวและผู้หญิงเลวทราม และคิดไม่ถึงว่าจะถูกนังเมียน้อยผลักจนแท้งลูก

ความจริงเรื่องนี้เป็นความผิดของฉันเอง เพราะว่าความผิดปกติตามธรรมชาติของรังไข่ด้านใดด้านหนึ่ง ฉันแต่งงานกับสามีมาสามปีแล้วก็ไม่ท้อง ครั้งนี้ประจำเดือนไม่มา ฉันคิดว่าประจำเดือนเลื่อนออกไป ไม่ได้นึกถึงเรื่องการตั้งท้อง ถ้าหากว่าเพื่อนสนิทของฉันไม่เห็นว่าด้านล่างกระโปรงเต็มไปด้วยเลือดแล้วรีบส่งฉันไปโรงพยาบาล ฉันก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังแท้งลูก

ระยะเวลาพักฟื้นตัวหลังการแท้ง สามีกับเมียน้อยกลับไปพลอดรักกัน แทบจะไม่กลับบ้านในตอนกลางคืน เขาคิดว่าฉันจะไม่สามารถจะหย่ากับเขา เพราะว่าเมื่อหย่ากัน ถือว่าเป็นสามีภรรยาที่มีหนี้สินที่ต้องชำระร่วมกัน ฉันจะต้องถูกแบ่งภาระหนี้ก้อนโตหนึ่งจุดห้าล้าน ถ้าจะให้ฉันพูดสำหรับฉันที่ไม่มีงานทำ มันก็คือภัยพิบัติที่นำไปสู่หนทางแห่งความตาย

เธอมองดูเขาเก็บของออกจากบ้านไปอย่างเฉยชา ไม่นาน ก็ได้รับข้อความจากนังเมียน้อย ด้านบนพวกเขาสองคนกอดกันอย่างหวานชื่น รอยยิ้มนั้นเหมือนไก่ตัวผู้ที่มีชัยชนะ มีความยั่วยุ

ถูกสามีทรยศควบคู่ไปกับความเจ็บปวดที่แท้งลูก ฉันเกลียดพวกเขาเข้ากระดูกดำ แต่การวางแผนแก้แค้นจังเฉิง แม้แต่หย่าก็ไม่ได้ แต่ฉันยังสามารถแก้แค้นได้ มีเพียงแค่การมีชู้ ฉันคิดจะสวมเขาให้จังเฉิงจึงจะกำจัดความเกลียดชังในใจได้

คิดไปคิดมา สุดท้ายฉันก็ตั้งเป้าหมายที่ประธานคนใหม่ของบริษัทเซิ่งซื่อ

ฉันใช้ร้อยแปดพันเก้าอุบาย ในที่สุดฉันก็หาโอกาสใกล้ชิดเขาได้แล้ว

ฉันใส่รองเท้าส้นสูงมาก แต่งตัวสวยสดใสมาถึงที่โรงแรมตี้เหาห้อง2001

หลินอี้ที่ยืนหน้าประตูก่อนแล้วส่งคีย์การ์ดห้องมาให้ฉัน“ วันนี้ประธานเซิ่งเข้าร่วมงานเลี้ยง และถูกคนวางยา”

นั่นเป็นความลับ ในฐานะที่ฉันแต่งงานแล้ว ฉันรู้อยู่ในใจ ดูเหมือนทั้งหมดนี้จะง่ายดายจริงๆ

“ยังมี เรื่องฉันกับเริ่นเสี่ยว...”หลินอี้ถามฉันด้วยความเขินอาย