บทที่ 9 แบบนี้เธอก็สามารถมีความรู้สึกได้

“ประธานเซิ่ง”

“รายงานการขายของเดือนนี้ให้ฉันฟัง”

“อยู่ตรงนี้ ท่านดูผ่านตาสักหน่อย ปริมาณการขายของไตรมาสนี้เพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์จากไตรมาสเดือนที่แล้ว...”

สามีของฉัน กำลังพูดคุยเรื่องงานกับชายชู้ของฉัน และฉันภรรยาเขาคนนี้ กำลังทำเรื่องอย่างนั้นในบริษัทของเขาต่อหน้าเขา

น่าละอายจริงๆ ต่อให้เซิ่งซื่อหาวไม่ขยับ แต่ฉันก็รู้สึกได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำเช่นนี้ต่อหน้าจังเฉิง คาดไม่ถึงว่าฉันจะรู้สึกสั่นเทาจนฮึกเหิม

หลังจากที่เซิ่งซื่อหาวซักถามขั้นตอนเรื่องงานกับจังเฉิงหลายครั้ง จึงปล่อยคนออกไป

อย่าคิดว่าฉันก้มหน้า ล้วนได้ยินจังเฉิงรายงานการทำงานให้เซิ่งซื่อหาวด้วยความตื่นเต้น นี้ก็เดาได้ไม่ยาก คาดไม่ถึงว่าจังเฉิงจะมีความทะเยอทะยานอันแรงกล้า สามารถทำให้หัวน่าชื่นชม คือเป้าหมายที่เขาดิ้นรนมาตลอด

เพียงแต่เขาก็ฉลาด มองเห็นผู้หญิงฟุบหน้าอยู่บนตัวเซิ่งซื่อหาว ถือว่าเป็นผู้ชายที่รู้ว่าควรทำยังไง ก็เหมือนกับมองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น สามารถรายงานการทำงานได้โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า ก็สามารถมองเห็นได้ว่าผู้ชายคนนี้แผนสูง

รอจนคนไปแล้ว ฉันจึงเงยหน้าขึ้นมา ไม่รู้ว่าไม่สบายใจหรือละอายใจกันแน่

“คิดไม่ถึงว่าแบบนี้เธอก็สามารถมีความรู้สึกได้”เซิ่งซื่อหาวมองฉันเหมือนจะยิ้มเยาะ

ฉันขยับร่างกายเล็กน้อย สู้กลับโดยไม่แสดงความอ่อนแอ“ประธานเซิ่งก็มีอารมณ์สนใจ?”

“ดังนั้นพวกเราเข้ากันได้ดีมาก”

พูดพลาง เซิ่งซื่อหาวก็ยิ่งทำท่านี้ขึ้นมาอีก

ครั้งนี้ พวกเราเล่นกันอยู่ในห้องทำงานจนถึงตอนเที่ยง เวลานี้พนักงานด้านนอกเลิกงานแล้ว ท้องของฉันก็ร้องจ๊อกๆ แต่ขาทั้งข้างก็ปวดกล้ามเนื้อรุนแรงจนไม่อยากขยับ เซิ่งซื่อหาวอุ้มฉันออกมาจากห้องทำงาน

ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าสงสารที่ฉันถูกตบหน้าหรือเปล่า ฉันรู้สึกว่าวันนี้เขาตามใจฉันเป็นพิเศษ ถ้าไม่ใช่ฉันมีสติปัญญา ง่ายมากที่จะตกหลุมพรางความอ่อนโยนของผู้ชายคนนี้