บทที่ 546 ทางเลือก

บทที่ 546 ทางเลือก

ในขณะที่พูดเธอก็เงยหน้าขึ้นมองกู้ฮอนที่ถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่น สองมือกอดอก แล้วแสดงรอยยิ้มที่เย็นชา “คุณดูตัวคุณสิ จะไม่ให้ฉันกับโม่เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของเด็กๆได้อย่างไร โชคดี งานแต่งงานของฉันกับโม่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราก็จะสามารถดูแลพวกเขาสองคนให้ดีๆ ส่วนคุณ ก็เป็นแค่แม่ผู้ให้กำเนิดเด็กๆ สุดท้ายก็เป็นคนนอกอยู่ดี”

ได้ยินว่าเฟยเอ๋อกับเป่หมิงโม่จะแต่งงานในเร็วๆนี้ ใจเธอสั่นเทา ใช่สิ เหลืออีกสี่วันก็จะครบกำหนดของข้อเสนอการแต่งงานระหว่างเธอกับเป่หมิงโม่แล้ว

ถึงแม้เฟยเอ๋อจะนับเธอเป็นคนนอก เธอจะไม่คัดค้านใด ๆ แต่สิ่งที่ยอมรับไม่ได้คือเฟยเอ๋อคัดค้านความรักที่เธอจะมีให้ลูกๆ

เธอจ้องตาเฟยเอ๋อ “ถึงแม้ฉันจะเป็นแค่คนนอกสำหรับตระกูลเป่หมิง แต่สิ่งที่ไม่สามารถลบออกได้คือฉันเป็นแม่ของพวกเขา และจะเป็นตลอดไป ไม่มีใครสามารถแทนที่ฉันได้ คนเป็นแม่ ฉันอาจจะไม่ดีพอ แต่ฉันก็รู้ว่าลูกๆของฉันต้องการอะไร และควรจะให้อะไรกับลูกๆ อะไรบ้างที่ดีต่อลูกๆ”

เฟยเอ๋อได้ยินคำพูดเหล่านี้ โกรธจนหน้าแดง “กู้ฮอน อย่าคิดว่าคุณเป็นแม่ของเด็กๆแล้วคุณจะทำอะไรก็ได้ คุณกับฉิงฮัวสถานะเหมือนกัน คุณไม่มีสิทธิ์จะพูดอะไรทั้งนั้น”

“ผลัวะ” เป่หมิงโม่ตบโต๊ะอย่างแรงด้วยหนังสือในมือ

ทันใดนั้น ทำให้กู้ฮอนกับเฟยเอ๋อที่กำลังโต้เถียงกันตกใจตัวสั่น แม้แต่ฉิงฮัวที่ยืนอยู่เงียบๆก็สูดลมหายใจเย็นเข้าไป

ทันใดนั้นอุณหภูมิในห้องโถงลดลง

เป่หมิงโม่แสดงสีหน้าที่ทุกคนไม่อาจจะขัดขืนได้ เขาจ้องสองผู้หญิงสองคนที่ทะเลาะกัน

หลังจากนั้นพูดด้วยเสียงต่ำว่า “เฟยเอ๋อ เมื่อวานนี้คุณรมควันจนมึน ร่างกายก็ยังไม่หายดี คุณกลับไปพักผ่อนที่ห้องนอนเถอะ”

เมื่อพูดออกมา ทำให้เฟยเอ๋อตะลึง เธอคิดว่ากู้ฮอนแอบออกไปโดยไม่บอกเป่หมิงโม่ กลับมาจะต้องถูกเป่หมิงโม่ดุว่าอย่างหนัก จนถึงตอนนี้ยังไม่เห็นเป่หมิงโม่จะแสดงท่าทีอะไรเลย ยังอยากรู้ว่าเป่หมิงโม่จะจัดการกู้ฮอนอย่างไร แต่เขากลับบอกให้ตัวเองออกไปก่อน

ไม่ได้ดูฉากสนุกๆแล้ว เฟยเอ๋อแสดงสีหน้าเสียใจ เธอจับแขนของเป่หมิงโม่ ด้วยน้ำเสียงที่อ้อนแล้วพูดว่า “โม่ ฉันก็จะเป็นภรรยาของคุณแล้ว ที่ฉันทำไปก็เพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของเด็กๆถึงได้แสดงอารมณ์อย่างนั้น”

“พอแล้ว ฉันรู้ว่าคุณหวังดีกับเด็กๆ” ขณะพูดเขาเอื้อมมือไปจับผมตรงหน้าผากของเธอสองสามเส้น “ดูสีหน้าคุณสิ ตอนนี้ยังไม่หายดี คุณกลับไปพักผ่อนเยอะๆ เรื่องทางนี้เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

พูดจบ เขาหันมามองฉิงฮัว “คุณพาเฟยเอ๋อกลับไปพักผ่อนที่ห้องนอนก่อน”

***

ฉิงฮัวพยักหน้า รีบไปที่หน้าเฟยเอ๋อ ยิ้มให้เธอ “คุณเฟยเอ๋อ เชิญคุณกลับไปพักผ่อนที่ห้องครับ”

ในความเป็นจริง ตอนที่เฟยเอ๋อกับกู้ฮอนทะเลาะกัน ฉิงฮัวก็อดไม่ได้อยู่บ้าง เขารู้สึกว่าเฟยเอ๋อพูดเกินไป สิ่งที่เขาว่ากู้ฮอนเป็นเรื่องที่ตลก และต้องการจะโจมตีเธอ

แต่เนื่องจากสถานะของเขาต่ำ จึงไม่กล้าทำอะไรก่อนที่เจ้านายจะสั่ง

และเขาก็แอบลุ้นไปกับกู้ฮอนจนเหงื่อแตก เฟยเอ๋อไม่มีเหตุผล เจ้านายกำลังโมโหอยู่ และกู้ฮอนก็อยู่สถานะที่เสียเปรียบด้วย

จนกระทั่งเป่หมิงโม่พูด ให้เขาพาเฟยเอ๋อออกไป

เขาถึงจะรู้สึกโล่งใจแทนกู้ฮอน

เกิดอะไรขึ้น ก็ให้เป่หมิงโม่กับกู้ฮอนเขาสองคนเคลียร์กันเอง

ถ้ามีบุคคลที่สามก็จะเป็นการเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟ

รอจนกว่าฉิงฮัวพาเฟยเอ๋อกลับเข้าห้องนอนไป เป่หมิงโม่เงยหน้าขึ้นมองกู้ฮอนที่ปกคลุมด้วยฝุ่นไปทั่วร่างกาย ความโกรธไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่เป็นน้ำเสียงที่สงบ “สำหรับวันนี้ที่พาลูกๆออกไปโดยลำพัง มีอะไรจะอธิบายไหม”

ทันใดนั้นน้ำเสียงของเป่หมิงโม่ก็เปลี่ยนไป ทำให้กู้ฮอนแปลกใจ เดิมทีเธอพร้อมที่จะทะเลาะกับเขา จากนั้นก็ออกไป

แต่บรรยากาศเปลี่ยนไปทันที ทำให้เธอต้องเปลี่ยนทัศนคติของเธอ

เธอยืนมองเป่หมิงโม่อยู่ที่เดิม “เรื่องที่วันนี้ที่ฉันพาลูกๆออกไปโดยไม่ได้บอกคุณ เป็นความผิดพลาดของฉันเอง เพราะคุณเป็นพ่อและผู้ปกครองของเด็กๆ คุณมีสิทธิ์ที่จะใช้มาตรการใด ๆ เพื่อความปลอดภัยของเด็กๆ แต่ในฐานะที่ฉันเป็นแม่ของพวกเขาฉันก็รักพวกเขาอย่างสุดหัวใจเช่นกัน”

“ฉันเห็นด้วยกับคุณ จริงๆแล้วถ้าคุณบอกฉันว่าจะพาเด็กๆออกไปทำกิจกรรมข้างนอก ฉันก็คงจะไม่ขัดข้องอะไร แต่ตอนนี้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น คุณคิดว่าควรจะจัดการอย่างไรดี” เป่หมิงโม่ยังคงยับยั้งชั่งใจกับอารมณ์ของตัวเอง

เวลาที่เหลือในสี่วันนี้เขาก็ไม่อยากจะทำอะไรที่ทำให้ทุกคนจากกันด้วยไม่ดี นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

เขาแค่อยากจะจบเรื่องไม่สมบูรณ์แบบกับกู้ฮอนอย่างสมบูรณ์แบบ

กู้ฮอนคิดอยู่พักหนึ่ง แม้เมื่อครู่จะฟันต่อฟัน ตาต่อตากับเฟยเอ๋อ แต่มีอยู่ประโยคหนึ่งที่เฟยเอ๋อพูดถูก อย่างไรก็ตามเฉิงเฉิงกับหยางหยางก็แซ่เป่หมิง พวกเขาเป็นลูกหลานของตระกูลเป่หมิง

ตัวเองก็เป็นแค่คนที่ผ่านไปผ่านมาของเป่หมิงโม่เท่านั้น แต่เฟยเอ๋อเป็นคนที่จะอยู่กับเขาตลอดชีวิต

เกือบจะสูญเสียหยางหยางก็เป็นความประมาทเลินเล่อของเธอเองที่สั่งสอนเขาไม่ดี นี่คือความประมาทของเธอ

แต่สิ่งนี้ก็ไม่สามารถกีดกันสิทธิ์ของเธอในฐานะแม่ได้ เฟยเอ๋อก็ไม่สามารถสั่นคลอนสถานะของเธอได้ สั่นคลอนไม่ได้

แน่นอน เป่หมิงโม่จะแต่งงานกับเฟยเอ๋อ บางทีทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเด็ก ๆ คือการเติบโตข้างกายเป่หมิงโม่ เช่นนี้พวกเขาก็จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์ และยังจะได้รับการศึกษาที่ดีด้วย

แต่ว่า เมื่อเทียบกับเงื่อนไขที่ดีเช่นนี้ สำหรับเด็กๆแล้ว เด็กในวัยนี้ต้องการความรักจากแม่มากกว่า

เธอควบคุมอารมณ์ของเธอให้เย็นลง พูดกับเป่หิงโม่อย่างอ่อนโยนว่า “ในช่วงเวลาแต่งงานกำมะลอนี้ ฉันรับไม่ได้กับพฤติกรรมและการกระทำของคุณ แต่ว่า เพื่อลูกๆ ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้สี่วันที่เหลือศูนย์เปล่าแน่นอน”