บทที่ 553 มดย้ายบ้าน

บทที่ 553 มดย้ายบ้าน

หลังจากที่เป่หมิงโม่สูบบุหรี่เข้าไปลึกๆ คำหนึ่ง ดวงตาเริ่มกวาดสายตาไปทุกคนที่นั่งอยู่: “ทุกคนครับ ปกติพวกคุณจะติดตามสถานการณ์แนวโน้มหุ้นของบริษัทไหม”

พอคำถามนี้ออกมา ทุกคนที่อยู่ในนี้ต่างมองหน้ากันไม่รู้ว่าควรตอบยังไง

หุ้นของบริษัทเป่หมิง เนื่องจากเป็นหุ้นสำคัญในตลาดหุ้นแล้ว ในมือของพวกเขาก็มีไม่น้อยเหมือนกัน

โดยเฉพาะหุ้นในเวลานี้มีมูลค่าเพิ่มขึ้นอีกด้วย ในเวลาที่มีผลดีแบบนี้ ยิ่งไม่เข้าใจว่าประโยคนี้ของประธานไม่ความว่ายังไง

ผู้รับผิดชอบของแผนกหนึ่งคิดว่า คำถามนี้ของเป่หมิงโม่ก็คืออยากให้ทุกคนให้คำประเมินเขา ยังไงที่หุ้นของช่วงก่อนตกต่ำ ก็มีผลกระทบต่อบริษัทเป่หมิงไม่น้อยเลยทีเดียว

ขณะนี้ราคาหุ้นมีความมั่นคงแถมยังมูลค่าเพิ่มขึ้นอีกด้วย คนเป็นผู้นำก็ต้องชอบฟังลูกน้องชื่นชมตัวเองอยู่แล้ว

ดังนั้น เขาพูดขึ้นมาก่อนว่า: “ท่านประธานครับ ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องครั้งก่อน หลังจากที่ท่านแก้สถานการณ์ ตอนนี้ราคาหุ้นของบริษัทเป่หมิงมีแนวโน้มที่มั่นคง และยิ่งกว่านั้นคือสองวันนี้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลย ผู้รับผิดชอบทุกแผนกที่อยู่ในห้องนี้ต่างชื่นชมความสามารถที่ไม่ธรรมดาของท่านเลยครับ”

คนอื่นๆ ก็รีบพูดตามว่า: “ความสามารถของท่านประธานนั้น พวกเราไม่มีใครสามารถไปถึงได้จริงๆ”

เป่หมิงโม่ดูทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นมีท่าทางเลียแข้งเลียขาตัวเอง เขาอดไม่ได้ที่จะแสดงรอยยิ้มแห้งๆ ออกมา: “ราคาหุ้นของบริษัทเป่หมิงเพิ่มขึ้น สงสัยทุกคนจะมีเงินเข้าไม่น้อยเลย”

ทุกคนเห็นประธานยิ้มออกมาแล้ว ก้อนหินที่ติดอยู่ในใจตัวเองก็วางลงได้สักที

แต่ละคนมีสีหน้าดีใจ: “ท่านประธานครับ พวกเราได้ดีก็เพราะท่านแหละ ฮาๆๆๆ…”

***

ขณะที่ในห้องประชุมมีบรรยากาศรื่นเริง สีหน้าของเป่หมิงโม่ก็มีการเปลี่ยนแปลง

“เพียะ…”เป่หมิงโม่ใช้มือตบลงไปบนโต๊ะแรงๆ

จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้น ทุกคนที่อารมณ์ดีอยู่ตอนแรก ล้วนตกใจจนตัวสั่น

พวกเขาเก็บรอยยิ้มเข้าไป มองหน้าเป่หมิงโม่อย่างระมัดระวัง

ทันใดนั้นในห้องประชุมก็หนาวเย็นขึ้นมา

ใบหน้าเย็นชาของเป่หมิงโม่หันไปทางผู้รับผิดชอบแผนกการเงิน พูดอย่างเย็นชาว่า: “เหล่าเฉียน เธอทำงานในบริษัทเป่หมิงของเราก็ไม่ใช่แค่วันสองวันแล้ว ผมเชื่อว่าเธอก็เคยเจอสถานการณ์ต่างๆ นานามาไม่น้อยแล้ว วันนี้ราคาหุ้นของเราเพิ่มขึ้นก็เป็นเรื่องจริง แต่เธอไม่เคยสังเกตเลยหรอว่าเบื้องหลังของการที่ราคาหุ้นมีมูลค่าเพิ่มขึ้นเกิดปัญหาอะไรขึ้นหรอ ”

เขาโยนคำถามนี้ออกไป เหล่าเฉียนอ้าปากขึ้นมา แต่กลับไม่รู้ว่าควรจะตอบกลับยังไง

ขณะนั้นเสียงมือถือของฉิงฮัวก็ดังขึ้น เป่หมิงโม่จ้องเขา: “แกไปรับสายข้างนอกเลยไป”

ฉิงฮัวหันหลังหยิบมือถือและออกจากห้องประชุม

ห้านาทีผ่านไป เมื่อเขากลับเข้ามาห้องประชุมอีกครั้ง สีหน้ากลับไม่เหมือนเดิมแล้ว

เขาเดินไปข้างๆ เป่หมิงโม่ด้วยความรวดเร็ว ก้มหัวลงบอกกับเป่หมิงโม่เสียงเบาว่า: “เจ้านายครับ เมื่อกี้ผมได้ข่าวมาว่าราคาหุ้นของบริษัทตอนนี้ยังคงเพิ่มมูลค่าอยู่ ตามสถิติพวกเรามีหุ้นร้อยละห้าสิบถูกผู้ถือหุ้นขายออกเมื่อมันอยู่ในราคาสูง แต่ไม่นานก็ถูกคนอื่นซื้อเข้าแล้ว”

หุ้นร้อยละห้าสิบของบริษัทเป่หมิงถูกขายออก สำหรับบริษัทที่มีผลกระทบต่อวงการค้าขายและวงการการเมืองทั้งสองวงการแล้ว นี่ถือว่าน่าตกตะลึงมาก

ใบหน้าของเป่หมิงโม่ดูใจเย็นมาก สถานการณ์แบบนี้ไม่ได้อยู่ในการคาดคิดของเขา แต่เป็นถึงผู้นำของหนึ่งบริษัท ก็ต้องไม่ตื่นตระหนกเมื่อเจอปัญหา แบบนี้แล้วลูกน้องของเขาจึงจะไม่วุ่นวาย

เขามองผู้รับผิดชอบทุกคนที่นั่งอยู่ในนี้ซึ่งตกใจจนไม่กล้าทำอะไรเลยอย่างเย็นชา

ตอนนี้จะว่าพวกเขาอะไรอีกก็ไม่มีประโยชน์แล้ว สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้ก็คือรีบคิดวิธีว่าควรจะไปรับมือยังไง

ขณะนี้เป่หมิงโม่รู้สึกได้ว่าเหมือนมีมือใหญ่กำลังจะยื่นมาที่บริษัทเป่หมิงของเขา

ในหนังสือโบราณเขียนไว้ว่า: รู้จักตัวเอง รู้จักคนอื่น จึงจะรบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งได้

แต่ในตอนนี้ คนที่เป่หมิงโม่จะเผชิญด้วยคือคู่แข่งที่เขาไม่เคยเจอหน้ากันเลย

และอีกอย่าง เหมือนว่าทรัพยากรทางการเงินที่คู่แข่งคนนี้มีอยู่เขามิอาจดูถูกได้ง่ายๆ

ฉิงฮัวเห็นเป่หมิงโม่ไม่มีการกระทำใดๆ เขาก็พูดเบาๆ ที่ข้างหูของเป่หมิงโม่ว่า: “เจ้านายครับ ผมว่าเหมือนคนที่นั่งอยู่ยังไม่ได้สังเกตปัญหานี้เลย ให้เขาอยู่ตรงนี้มองหน้ากันไปมาก็ไม่มีประโยชน์ หรือว่าให้พวกเขากลับไปก่อน ท่านก็ไม่ต้องรำคาญแล้วด้วย”

เป่หมิงโม่พยักหน้า ฉิงฮัวพูดถูก คนเหล่านี้อยู่ที่นี่แล้วมีแต่มาก่อกวนใจ และดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว ถึงพวกเขาจะถูกขายออกก็จะนับเงินให้คนอื่นอย่างมีความสุข

พอนึกถึงตรงนี้ เขาโบกมืออย่างไร้อารมณ์: “วันนี้พอแค่นี้ก่อน เลิก”

พอได้ยินเป่หมิงโม่พูด ใจที่ลอยอยู่ในลำคอของแต่ละคนก็วางลงในที่สุด

ทุกคนเหมือนกับถูกปล่อยออกมาอย่างนั้น ออกไปจากห้องประชุมอย่างเร่งรีบ

พวกเขายังคงไม่เข้าใจที่ท่านประธานพูดว่า: “เบื้องหลังของการที่ราคาหุ้นมีมูลค่าเพิ่มขึ้นเกิดปัญหาอะไรขึ้น” หมายความว่าอะไร

รอจนถึงตอนที่มีแค่เป่หมิงโม่และฉิงฮัวสองคนอยู่ในห้องประชุม เป่หมิงโม่ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่ทำอะไรเลย

“เจ้านายครับ เนื่องจากว่าเวลามีจะกัด สืบได้แค่คนที่ซื้อหุ้นบริษัทเป่หมิงเข้าตลอดเป็นประจำ แต่บัญชีของพวกเขาอยู่กันคนละที่ ดูเหมือนจะไม่ได้สัมพันธ์กัน” ฉิงฮัวพูดโดยขมวดคิ้ว

แต่พอผ่านไปสักพักเหมือนเขาจะเข้าใจอะไรแล้ว: “ผมสงสัยว่าพวกเขากำลังใช้วิธีที่ว่ามดย้ายบ้านอยู่ เก็บหุ้นไปที่แต่ละที่ไว้ก่อน พอถึงเวลาก็จะรวมหุ้นที่ถืออยู่ไปรวมที่บัญชีใหญ่อันเดียวหรือบัญชีใหญ่หลายอัน”

***