บทที่ 864 ตัวอย่างรายการ

บทที่ 864 ตัวอย่างรายการ

ในตอนนั้นเอง เฉิงเฉิงก็พูดเสียดสีเหมือนราดน้ำเย็นๆมาใส่เขาอีกแล้ว : “สองทุ่ม ตอนนั้นแม่ก็คงกลับมาแล้วล่ะ ” พูดจบ เขาก็เดินขึ้นไปบนชั้นลอยของบ้านอย่างสบายใจ

แน่นอน ว่าประโยคที่พูดออกมา หยางหยางก็ประพฤติตัวดีทันที

***

เฉิงเฉิงพูดถูก ถ้าแม่เห็นรายการนี้ล่ะก็ ไม่รู้ว่าจะมีปฏิกิริยาอะไรออกมานะซิ

ครั้งนี้เขาพาจิ่วจิ่วเข้าไปร่วมในรายการ และยังแอบแม่ไปอีก

ความตื่นเต้นและความกระตือรือร้นที่ใกล้จะออกทีวีในตอนแรกนั้น หลังจากที่เรื่องเมื่อกี้ผ่านไป ก็เริ่มลดลงเล็กน้อย

เขาก็เหมือนกับมะเขือยาวที่แห้งตาย หลังจากผ่านพายุในหิมะ

เห็นท่าทางของหยางหยางแล้วนั้น ลั่วเฉียวก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา : “หยางหยาง ท่าทางเมื่อกี้ของคุณวิ่งหายไปไหนแล้วล่ะ? ”

แอนนิชายตามองลั่วเฉียวนิดหนึ่ง : “เฉียวเฉียว เป็นอย่างนี้แล้ว ยังจะมาซ้ำเติมอะไรอีกล่ะ ”

หลังจากนั้นเธอก็พูดปลอบใจหยางหยาง : “อย่ากังวลไปเลย แม่คุณก็ทำงานกลับบ้านดึกทุกวันไม่ใช่เหรอ อีกอย่าง ถ้าแม่คุณจับได้ขึ้นมาจริงๆ พวกเราก็จะช่วยพูดแทนคุณเอง ทั้งหมดก็ไม่ใช่เป็นเพราะหวังดีกับเธอหลอกเหรอ? ”

หยางหยางที่ถูกแอนนิพูดศีลธรรมความดีนั้น ก็เหมือนกับว่าตัวเองถือเครื่องรางของขลังป้องกันไว้ในมือพอดี

สติก็เรียกคืนกลับมาได้ในทันที : “ใช่จริงด้วย ที่พวกเราทำแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่ดี ก็เพื่อที่จะให้วันข้างหน้าของแม่มีความมั่นคง เพื่อสิ่งที่ดีต่อเธอ เฉิงเฉิงนี้ก็จริงๆเลย นอกจากจะชอบหลอกให้ผมตกใจแล้ว ก็ไม่มีความคิดดีๆอะไรเลย ”

“หยางหยาง คุณโทษเขาผิดแล้ว แต่ก่อนที่เขาช่วยพวกคุณคิดหาวิธีดีๆต่างๆ คุณลืมแล้วเหรอ? ที่เขาพูดอย่างนั้น ก็แค่อยากจะเตือนคุณว่าอย่าลืมตัวนะ ” ตอนนี้ลั่วเฉียวเริ่มเรียกร้องความไม่ยุติธรรมให้เฉิงเฉิงแล้ว

ความฉลาดเล็กๆในหัวของหยางหยาง เหมือนจะหาแพะรับบาปได้แล้ว เขายื่นมือของตัวเองออกมาตบที่สมองของเขาเบาๆ : “อ๋อใช่ ผมลืมเขาไปได้ยังไง ที่พวกเราออกทีวี เฉิงเฉิงก็มีส่วนร่วมด้วย ถึงแม้เขาจะไม่ได้ออกหน้ามา แต่ว่าก็เป็นคนที่ชอบออกความคิดเห็นที่ไร้ค่าให้แก่พวกเรา ต้องขอบคุณน้าเฉียวเฉียวที่เตือนนะครับ ”

บนหน้าผากของลั่วเฉียวและแอนนิก็ปรากฏคิ้วสีดำที่ขมวดขึ้นมา

ไอ้เจ้าเด็กหยางหยางนี้ เหลือเกินจริงๆเลย พยายามที่จะให้คนที่อยู่ในบ้านนี้มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยกันทั้งหมดเขาถึงจะสบายใจ

ตอนนั้นเอง ตัวเฉิงเฉิงที่อยู่บนชั้นลอยของบ้าน ก็จามขึ้นมาอย่างฉับพลัน

*

บ้านใหญ่ของตระกูลเป่หมิง เจียงฮุ่ยซินกำลังขมวดคิ้วคิดเรื่องอะไรอยู่ หลังจากที่เป่หมิงโม่ถูกคุมขังเข้าไปที่สถานีตำรวจแล้ว เธอรู้สึกว่าสถานการณ์เรื่องนี้มีการเปลี่ยนแปลงใหญ่เกินไป เธอต้องการที่จะวางแผนใหม่

เป่หมิงยันนอกจากจะเดินผ่านกันตอนกินข้าวแล้วนั้น ตอนอื่นๆก็ไม่อยู่บ้านแล้ว รายละเอียดว่าไปทำอะไรนั้นเจียงฮุ่ยซินยิ่งไม่รู้เข้าไปอีก

ช่างเรื่องที่ลูกชายไม่ใส่ใจเรื่องบริษัทเป่หมิงเถอะ ขอแค่มีเธอที่ลงมือบัญชาการด้วยตนเองก็พอแล้ว

เธอมีโทรไปหาเป่หมิงยี่เฟิงบ้าง ให้ฝั่งทางนั้นของเขาระวังหน่อย แต่ว่าเธอกลับรู้สึกมีเรื่องจัดการยากนิดหน่อย นั้นก็คือคนที่ค่อยช่วยควบคุมเป่หมิงยี่เฟิงนั้นเริ่มมีใช้มาตรการบางอย่าง

ดูเหมือนว่าพวกเขาก็สนใจเรื่องที่เกิดขึ้นของบริษัทเป่หมิงเหมือนกัน ถ้าเป็นอย่างนี้ล่ะก็ สำหรับเธอแล้วนั้น ถึงแม้ว่าจะใช้อำนาจคุกคามเป่หมิงโม่ได้แล้วนั้น แต่ว่าก็มีศัตรูคนใหม่เข้ามาอีก อีกทั้งความสามารถของศัตรูคนนี้ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าเป่หมิงโม่เลยแม้แต่น้อย จากท่าทางที่เป่หมิงยี่เฟิงปฏิบัติต่อเขาแล้วนั้นก็มองเห็นได้

แต่ว่าตอนนี้ ก่อนที่จะเข้าใจเจตนารมณ์และจุดประสงค์ของคนเหล่านั้นอย่างถ่องแท้นั้น ก็คงอย่าเพิ่งทำอะไรพลีพลามไปก่อน

เรื่องพวกนี้ทำให้เธอรำคาญใจ เอื้อมมือไปหยิบรีโมตคอนโทรลขึ้นมา เปิดทีวี ก็มองเห็นหยางหยางอยู่ในนั้นกระทบเข้ามาในตาของเธอพอดี

***

เจียงฮุ่ยซินอดไม่ได้ที่จะสนใจไปแป๊บหนึ่ง แต่ว่าภาพนั้นเร็วมาก เธอยังมองไม่ทันเห็นอะไรมากก็ผ่านไปแล้ว

แต่ว่า เธอได้ยินเวลาที่รายการถ่ายทอดแล้ว

หรือในตอนนี้ เหลือเพียงกู้ฮอนเท่านั้นที่ยังอยู่ในความมืดมิดก็ได้

*

เวลาในวันหนึ่งผ่านไปไวเหมือนโกหก

ในจิตใจของกู้ฮอนนั้นก็ยังคงไม่นิ่ง ดีที่ยังมีฉิงฮัวที่ค่อยช่วยเหลือ งานก็เลยผ่านไปได้เป็นอย่างดี

แต่ว่าที่ทำให้เธอปวดหัว ก็คือถังเทียนจื๋อ เขาอยู่ในห้องทำงานของเธอเกือบทั้งวัน พูดให้ไพเราะน้อยก็คือรายงานงานแทนให้เป่หมิงยี่เฟิง

เวลาที่เหลือก็คือไม่มีเรื่องก็หาเรื่องมาคุยกับเธอเอง

แต่ว่าโชคดีที่ หลังจากที่ถังเทียนจื๋อกินข้าวเที่ยงเสร็จนั้น ก็ได้รับโทรศัพท์บางอย่างแล้วก็จากไป

เดิมทีฉิงฮัวยังมีความรู้สึกดีๆให้กับถังเทียนจื๋ออยู่บ้าง โดยเฉพาะตอนแรกที่เขาพากู้ฮอนและหยางหยางกลับออกมาจากป่าได้

แต่ว่ายิ่งถึงตอนสุดท้ายเท่าไร เรื่องที่เกิดขึ้นก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นไปอีก อีกอย่างเรื่องใหญ่ๆที่เกิดขึ้นมาทั้งหมดล้วนมีความเกี่ยวข้องกับเขาด้วย อีกทั้งเจ้านายยังเตือนกู้ฮอนตั้งหลายครั้งแล้วว่าไม่ให้ไปยุ่งกับเขา

หลังจากนั้นความประทับใจในตัวเขาแต่ละครั้งก็ลดลงเรื่อยๆ

ในบริษัทเป่หมิงมีคนสามคนที่ไม่อยากเห็นหน้าถังเทียนจื๋อ : เป่หมิงโม่ 、กู้ฮอน、เป่หมิงยี่เฟิง และตอนนี้ก็ยังมีเขา ——ฉิงฮัว

“คุณผู้หญิง ไม่รู้จริงๆว่าคุณยี่เฟิงมองเห็นอะไรในตัวเขา ถึงได้รับเขาเข้ามาเป็นผู้ช่วย ”

กู้ฮอนเคยรู้ที่ไหนกัน แต่ว่าตอนนี้เธอไม่มีพลังมากพอที่จะกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้หลอก