ตอนที่ 103 ของเล่น2

ตอนที่ 103ของเล่น2

เขาเย้ยหยันและยิ้มเยาะ "เท่าที่ผมจำได้ ในตอนแรกคุณไม่ยอมฟังผลที่ตามมาจากการแพ้การเดิมพันให้จบ แล้วจะโทษใครได้"

เธอชะงัก เมื่อนึกถึงวันที่เดิมพันกับเขา ในวันนั้นเธอจำได้แค่ว่า เขาบอกว่าถ้าเธอชนะเธอจะได้รับอิสรภาพและเธอจะได้รับค่าชดเชยด้วย

อย่างไรก็ตาม......

ในเวลานั้นเธอเป็นคนที่หยิ่งผยอง และก็ไม่ได้ฟังผลที่ตามมาจากการเดิมพันของเขา!

เธอกัดฟัน และสลดใจจากความจริงเหล่านั้น "ถึงแม้จะแพ้ แต่อย่างน้อยก็ควรจะมีขีดจำกัด!"

"No" เขายกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ใช่นิ้วของเขาลูบไปบนริมฝีปากสีเชอร์รี่ที่สั่นเทาของเธอ "ไม่มีขีดจำกัด กู้ฮอน ผมจะทำกับคุณให้ถึงที่สุด!"

ฮืม~

กู้ฮอนสูดลมหายใจ!

ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่น่าเชื่อ จ้องมองไปที่ดวงตาเขาอย่างเดือดดาล!

"คุณ -" ถ้าเธอไม่อ่อนแออย่างในตอนนี้ เธอคงจะตะครุบเขาและกัดเขาจริงๆ มีใครที่โหดร้ายไปมากกว่าชายคนนี้อีกไหม?

"อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ หรือว่าคุณจะไม่ต้องการให้บริษัทกู้ซื่อเข้าร่วม" เขาเตือนเธอด้วยเสียงเยือกเย็น "ยิ่งไปกว่านั้น ผมปฏิบัติต่อผู้หญิงอย่างดีเสมอ และผู้ที่เชื่อฟังผม ก็จะได้รับประโยชน์อย่างแน่นอน"

ท่าทางที่ดูภาคภูมิใจของเขา คล้ายกับขุนนางในสมัยโบราณ ที่ได้รับความชื่นชอบจากจักรพรรดิ ทำให้น่าหมั่นใสอย่างมาก!

ทันใดนั้น ร่องรอยของความเจ็บปวดก็เข้ามาในก้นบึ้งของหัวใจ เธอนึกถึงน้ำตาของ Soso ในคืนนั้น นึกถึงโครงการ 'หยิง' ตามที่เขาพูดไว้ ว่าเขาปฏิบัติกับผู้หญิงอย่างดีเสมอ

Soso เป็นตัวอย่างที่มีชีวิต!

แต่เธอกู้ฮอนคงไม่ใช่!

ก่อนยิ้มออกมาแล้วพูดว่า "เป่หมิงโม่ เป็นไปไม่ได้! คุณเลิกกับ Soso ที่อยู่กับคุณมาสิบปี แล้วยังจะให้ฉันอยู่กับคุณอีกสิบปีเหรอ?"

เธอไม่ต้องการแบบนี้ และเธอไม่ต้องการเป็น Soso คนที่สอง เธอไม่สามารถทดแทนเธอได้ และเธอก็ไม่ต้องการที่จะเดินตามรอยเท้าของเธอ

ดวงตาของเป่หมิงโม่ หรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินคำว่า Soso

ลมหายใจผ่อนลง ในครู่หนึ่งข้อนิ้วแข็งของเขาก็บีบไปที่กรามของเธอ!

พูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ "อย่าเปรียบเทียบตัวเองกับ Soso! คุณไม่มีสิทธิ์!"

กู้ฮอนหน้าซีด

หัวใจเหมือนโดนอะไรบางอย่างกรีดเข้ามาในทันที

ด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ในทรวงอก เธอจ้องมองดวงตาเย็นชาของเขาอย่างกล้าหาญ "เห้อ งั้นก็ดีค่ะ! เพราะฉันไม่ได้โง่อย่าง Soso ที่ใช้เวลากว่าสิบปีในช่วงวัยรุ่นหมดไปแบบนั้น และท้ายที่สุดก็จบลงอย่างเยือกเย็น! เป่หมิงโม่ ใครที่อยู่กับคุณ คงเป็นคนที่โชคร้ายมาก ฉันทนให้คุณทำท่าทางเกลียดชังอย่างนั้นมากว่าสิบวันแทบไม่ไหว ฉันจะไปหาความสุขด้วยตัวของฉันเอง......อืม......"

ริมฝีปากของเธอถูกผนึกแน่นด้วยริมฝีปากอันเย็นชาของเขา

เหมือนเธอถูกลงโทษ เขาจับร่างเธอและบังคับให้เธอถอยไปที่ประตู

ปลายลิ้นม้วนพันเข้าด้วยกัน

โดยไม่มีช่องว่าง รุนแรงขนาดไม่มีโอกาสให้เธอได้หายใจ เหมือนกับจะกลืนกินเธอเข้าไป......