ตอนที่ 112 ช่วงเวลาแห่งความสุข1

ตอนที่ 112ช่วงเวลาแห่งความสุข1

จบลงหนึ่งฉาก

ทันใดนั้น เขารู้สึกถึงน้ำอุ่นๆไหลออกมา จึงรีบถอยออก

เมื่อก้มมองดู

เลือดสีแดงสดเลอะบนตัวเขาเต็มไปหมด

“สมน้ำหน้า!” ด่าสบถ

เขารีบปล่อยตัวหล่อนที่อ่อนแรงออก

ตอนนี้ทั้งตัวของหล่อนเต็มไปด้วยเหงื่อไปจนถึงหลัง ใบหน้าซีดเซียว

เลือดสดนั่น ค่อยๆไหลออกมา

“ประจำเดือนมาอะไรตอนนี้?” เขาเลิกคิ้วขึ้น จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เรียบร้อย มองหล่อนด้วยความสงสัย อดกลั้นความโกรธเอาไว้ พูดระบายออกมา “ชื่อนี่ตั้งมาไม่ผิดเลยจริงๆ ฮอนหยวี ฮอนหยวี แค่ได้ยินชื่อก็อยากมีความสุขกับเธอแล้ว....”

คำพูดนั้นเสียดสีประชดประชันกับประจำเดือนของหล่อน ที่มาขัดขวางความสุขของเขา!

“…เป่หมิงโม่....นายมันเลว....” หล่อนพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง

เขาไม่โมโหแต่กลับหัวเราะ “โดนเธอด่าแบบนี้บ่อยๆ เหมือนกับว่าถ้าฉันไม่เลว ไม่ชั่ว ไม่มีคุณธรรม คงสู้เธอไม่ได้”

เมื่อพูดจบ เขาก็อุ้มหล่อนเดินออกไปจากห้องน้ำ

“อย่านะ...” หล่อนกลัวจนซุกเขาไปในอกของเขา กลัวว่าใครจะเห็นเข้า

กู้ฮอนถูกเป่หมิงโม่อุ้มเดินเข้าลิฟต์ไป

ตรงไปที่ห้องพักผ่อนในออฟฟิศประธานบริหารชั้นสูงสุด

เขารีบโทรเขาสายภายใน พูดกำชับลินดา “ไปซื้อผ้าอนามัยกับเสื้อผ้าของผู้หญิง แล้วก็ฝากซื้อยาแก้ปวดท้องให้ด้วยนะ”

จากนั้นเขาก็กดตัดสาย

อุ้มกู้ฮอนเข้าไปในห้องนอน

“ปล่อยฉันลงไปนะ” หล่อนพูดขึ้นด้วยสีหน้าซีดเซียวที่เต็มไปด้วยเหงื่อ

หล่อนปวดท้องจนเสียงสั่นไปหมด

เป่หมิงโม่ไม่สนใจหล่อน อุ้มหล่อนไปนอนบนเตียงใหญ่

สายตาจ้องมองไปบนกางเกงระหว่างขาของหล่อนที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสด เขาขมวดคิ้ว บ่นขึ้น “เธอนี่ช่างเลือกเวลาและสถานที่ดีจริงๆเลยนะ! วันไหนไม่มา ดันต้องมาวันนี้!”

เขาบ่นพึมพำเหมือนไม่พอใจ และเหมือนกำลังเยาะเย้ยหล่อน

ในเมื่อวันนี้เป็นการแข่งขันรอบที่สอง

คำพูดนี้เตือนสติหล่อนขึ้น!

“ฉันยังต้องไปร่วมแข่ง....” เพิ่งล้มตัวลงไปนอนก็ลืมตาจะลุกขึ้นมา

แต่กลับถูกเป่หมิงโม่กันไว้!

เขาที่ปกติไม่ค่อยจะมีอารมณ์สักเท่าไหร่นัก ตอนนี้เขาจ้องมองหล่อนด้วยสายตาไม่พอใจเอามาก

“เธอจะออกไปในสภาพแบบนี้ จะไปทำให้ใครขายหน้า?” น้ำเสียงของเขาสูงขึ้น ราวกับว่าคนที่บอกว่าขายหน้าคือตัวของเขาเอง

หล่อนพยายามดิ้นรนสู้แรงเขา แต่ความเจ็บปวดนั้นก็ทำให้หล่อนไร้เรี่ยวแรง

“นอนพักดีๆ!” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ตำหนิหล่อน แต่ก็แฝงไปด้วยความห่วงใย

หล่อนรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาทันที....

มองดูเขาเดินเข้าห้องน้ำไป....

เมื่อครู่หล่อนเห็นได้ชัดว่ากางเกงของเขาเปื้อนเลือดของหล่อน

คนที่รักความสะอาดอย่างเขา ครั้งนี้....กลับไม่โกรธหล่อน

เหมือนมีใครมาบีบหัวใจ หัวใจของหล่อนเต้นไม่เป็นจังหวะ