ตอนที่ 179 อาสองไม่มีจุดอ่อน2

ตอนที่ 179 อาสองไม่มีจุดอ่อน2

ท่านปู่เองก็ชะงักไปเช่นกัน บนใบหน้าเหี่ยวย่นนั้น ปรากฏสีหน้างุนงง “เจ้าสอง แกจะทำแบบนั้นทำไม?”

คนอื่นอาจไม่เข้าใจแต่ท่านปู่นั้นรู้เจตนาร้ายของลูกคนรองดีที่สุด คนอย่างลูกรองที่ไม่เคยเห็นอะไรอยู่ในสายตา หุ้นส่วนนั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญสำหรับเขา การได้โจมตีครอบครัวลูกคนโตต่างหากถึงจะเป็นเป้าหมายของเขาอย่างแท้จริง!

และเขาทำแบบนี้ เพียงเพื่อทำลายความสุขของยี่เฟิงเท่านั้น!

“ทำไม พ่อไม่ยอมเหรอ?” เป่หมิงโม่มองสีหน้ายุ่งเหยิงของท่านปู่ อดแค่นหัวเราะไม่ได้! “สิทธิ์ในการเลือกอยู่ในมือพวกเขา ถ้าหากพ่อไม่ยอม พ่อก็แต่งงานแทนเป่หมิงยี่เฟิงแล้วกัน! ถึงอย่างไรพ่อก็แต่งมาตั้งหลายคนขนาดนี้ แต่งกับเป่ยใต้เอ๋ออีกสักคนก็ไม่เป็นไรหรอก!”

สายตานั่นราวกับจะเยาะเย้ยท่านปู่ ไม่ว่าท่านปู่จะแสร้งเย็นชาใส่ยี่เฟิงแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีจากสายตาของเป่หมิงโม่ไปได้! ท่านปู่เพียงเกรงว่าเจตนาแก้แค้นของเขาต่อลูกคนโต จะส่งต่อไปยังเป่หมิงยี่เฟิง ถึงได้ตั้งใจทำหมางเมินใส่เป่หมิงยี่เฟิงเท่านั้น!

ท่านปู่โกรธจัดจนหน้าแดง “บัดซบ แกจะยั่วให้ฉันโมโหตายใช่ไหม!”

เป่หมิงเฟยหย่วนที่ยังห่อเหี่ยวเมื่อครู่ พอได้ยินคำพูดนี้ของเป่หมิงโม่ ก็ราวฟื้นคืนมีชีวิตชีวาขึ้นมา แน่นอนว่าเป่หมิงเฟยหย่วนไม่กล้าคาดหวังให้พ่อของเขาแต่งงานกับเป่ยใต้เอ๋อ ดังนั้นเขาจึงมองยี่เฟิง ลูกชายของตัวเองอย่างเปี่ยมไปด้วยความหวัง……

ยี่เฟิงหดหู่ใจยิ่งนัก!

หุ้นส่วนยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของบริษัทเป่หมิงไม่อาจดูแคลน ด้วยมูลค่าของบริษัทเป่หมิงแล้ว แม้จะเป็นหุ้นส่วนเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ก็มีมูลค่ามากถึงล้านล้าน! ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่คนนอกแม้ต้องการก็ไม่อาจคว้ามา! มันจึงแทนสัญลักษณ์ถึงสถานะอันสูงค่าของสมาชิกตระกูลเป่หมิง!

และในปัจจุบัน เป่หมิงโม่ครอบครองหุ้นส่วนใหญ่ที่สุด ยี่สิบเปอร์เซ็นต์สำหรับเขานั้นจึงนับว่าไม่เท่าไหร่เลย

แต่ในสายตาของเขากลับไม่ละเว้นครอบครัวของพี่คนโต!

“สรุปว่า พวกนายไปครุ่นคิดกันดี ๆ ขอตัวก่อนล่ะ” เป่หมิงโม่หัวเราะเย้ยเสียงหนึ่ง ไม่รอคำตอบจากพวกเขา สาวเท้าก้าวจากไป……

*

กู้ฮอนยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าคฤหาสน์เป่หมิง รอยี่เฟิงออกมาอย่างสงบ

เมื่อฟ้าหม่นลง ลมหนาวก็โชยพัดมา

สองแขนของเธอโอบไหล่ไว้ แสงจากดวงจันทร์ส่องให้เงาร่างเพรียวของเธอดูยืดยาวและโดดเดี่ยว

เจียงฮุ่ยซินอุ้มเฉิงเฉิงเข้าไปในห้องนานแล้ว เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้มองสักนิด

ทั้งด้วยติดสถานะของตนเอง เธอจึงไม่รั้งอยู่ในบ้านตระกูลเป่หมิง เพียงรอยี่เฟิงอยู่เงียบ ๆ ที่หน้าประตู

คืนนี้ ภายใต้ม่านท้องฟ้ากว้างไกล มีดวงดาวถักทออยู่ไม่กี่ดวง

เธอช้อนตามอง โดยไม่ทันรู้ตัว ขอบตาก็อุ่นร้อนขึ้นมา

อาจเป็นเพราะความจริงเรื่องเดิมพันนั่น และอาจเป็นเพราะสายตาเยียบเย็นของเป่หมิงโม่ หรืออาจมีเหตุมากกว่านั้น พัวพันเข้าด้วยกัน จนยุ่งเหยิงวุ่นวายพัลวัน……

“ฮอน!” ยี่เฟิงรีบร้อนเดินออกมา สีหน้าคมคายดูเหนื่อยล้า

เขาวิ่งเหยาะ ๆ มาตรงหน้าเธอ ปรับอารมณ์อยู่สักพัก จากนั้น ก็เผยรอยยิ้มขอโทษมาทางเธอ “ขอโทษนะ……”