ตอนที่ 188
ตอนที่ 188 จุดประสงค์ของแกคืออะไร1
October 22, 2026
ตอนที่ 188 จุดประสงค์ของแกคืออะไร1
“ฮ่าๆๆ เป่หมิงเอ้อ แกออกจากโรงพยาบาลไม่ถึงหนึ่งเดือนนี่ แล้วนี่ทำไมกลับมาอีกล่ะ?”
ชูหยุนเฟิง เหลือบตามองขาที่ถูกพันห่อเป็นก้อนของเป่หมิงโม่่ เขาหัวเราะจนลืมภาพพจน์ไปสิ้น
เป่หมิงโม่่ขมวดหัวคิ้วไว้แน่น เขาไม่สนใจคำพูดถากถางของชูหยุนเฟิงด้วยซ้ำ
ชูหยุนเฟิงปอกแอบเปิ้ลต่อไปพลางถามเขากลับ “อื้อ นี่เพื่อน ได้ข่าวว่าแกโดนผู้หญิงเตะขามางั้นหรอ? อย่ากลัวเลยเราเพื่อนสนิทกัน แกพูดออกมาฉันไม่หัวเราะเยาะแกแน่นอน....”
เป่หมิงโม่่ตวัดตาแหลมคมมามองเขา “แกแม่งไปฟังใครพูดมั่วๆมา?”
“ฉิงฮัวนะสิ!” ชูหยุนเฟิงหัวเราะจนหน้าบิดเบี้ยว “เด็กนั่นเป็นห่วงเลยพูดกับหมอตอนที่เอาแกมาส่งที่โรงพยาบาล แถมแกยังใส่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อยอีก แล้วฉันก็เอามาคิดว่า มันเป็นอาการข้างเคียงหลังจากหื่นกระหายก่อนหน้านี้ป่าว?”
พอได้ยินคำว่าหื่นกระหาย สีหน้าเป่หมิงโม่่กลับเปลี่ยนสีไปทันที!
หื่นอะไรล่ะ ขนาดจะหื่นยังไม่ทันเลย ก็ถูกยัยกู้ฮอนผู้หญิงคนนั้นจัดการแล้วเนี่ย!
ทว่า คุณชายโม่เป็นใคร? จะให้มาขายขี้หน้าเรื่องพรรค์นี้ เขาจะไม่เอ่ยปากพูดถึงมันอีก!
ชูหยุนเฟิงยังเพ้อเจ้อไม่หยุด “ฮิๆ ฉันจะโชคดีที่จะได้รู้จักผู้หญิงคนที่ทำร้ายแกคนนี้เป็นใครได้ไหม? ฉันรู้จักหรือเปล่า?”
เขากวาดตามองดูหยุนเฟิงแวบหนึ่ง เป่หมิงโม่่หยิบบุหรี่ออกมาจากลิ้นชักหัวเตียงเพื่อจะสูบ เขาจุดและสูบบุหรี่จากนั้นก็พ่นควันขาวออกไปด้านข้าง ไม่พูดไม่จา
“เฮ้ยๆๆ! เป่หมิงเอ้อ ที่นี่โรงพยาบาลนะแก แกสูบบุหรี่ รนหาที่ตายใช่ไหมเนี่ย?”
เป่หมิงโม่่ไม่พูดไม่จา แถมโยนบุหรี่ทิ้งทันที
ชูหยุนเฟิงพูดต่อเรื่อย ๆตามประสาคนหล่อ เขาปอกแอปเปิ้ลที่อยู่ในมือไปแล้วครึ่งหนึ่ง “ฉันก็ว่าอยู่นะเป่หมิงเอ้อ แกผิดปกติจริง ๆ ฉันเพิ่งเคยเห็นแกสูบบุหรี่คร่ำเครียดขนาดนี้เป็นครั้งแรก ฉันเดาว่าสาเหตุน่าจะมาผู้หญิงคนนั้น ใช่มั้ย?”
เป่หมิงโม่่กระดกคิ้วขึ้น ทำตัวไม่สนใจเขา
ชูหยุนเฟิงได้แต่ส่ายหัวไปมา “ไม่ใช่สิ แกไม่ใช่ว่าเลิกกับผู้หญิงคนนั้นแล้วไม่ใช่หรอ? เป่ยใต้เอ๋อหรอ? ก็ไม่น่าจะใช่ ลูกสาวนายกเทศมนตรีคนนั้น แกก็ไม่ได้สนใจหล่อนอะไรตั้งแต่แรก.... ห๊า! ฉันรู้แล้ว ฮอนฮอนของฉันงั้นสิ? ”
เป่หมิงโม่่ขมวดคิ้วอย่างไม่เป็นสุข ในที่สุดก็ยอมอ้าปากพูดสักที “ชูเอ้อ ฮอนฮอนไปเป็นคนของแกตอนไหน?” น้ำเสียงดูอึมครึม ช่างทำให้คนหนาวทันที
ชูหยุนเฟิงหัวเราะแห้งๆ สีหน้าดูตื่นเต้น “ทายไม่ผิดจริงๆด้วย! เอ๋...ไม่ได้เจอหน้าฮอนฮอนหลายวันมาแล้ว ที่แท้ก็ตกอยู่ในมือร้ายกาจของแกไปซะนี่….เป่หมิง เอ้อเอ้ย ฮอนฮอนเป็นผู้หญิงที่ดี จริง ๆ แกลงมือหนักไปหน่อยแล้วนะ....”
“ตาข้างไหนของแก มองว่าฉันลงมือกับหล่อนหนักไปหน่อย?” เป่หมิงโม่่ยักคิ้วถาม
“เหอะ! ฉันไม่เถียงกับแกแล้ว “ชูหยุนฟิง ยักไหล่” ผู้หญิงอย่างฮอนฮอนนั้นดูก็รู้แล้วว่าเป็นผู้หญิงที่จริงจังกับความรู้สึกของตัวเอง ไม่ใช่ว่าฉันพูดให้ร้ายแก อย่างแกมันจะไม่เข้าใจอะไรกับความรักที่แท้จริง? ”
เป่หมิงโม่่ยังคงอัดบุหรี่เข้าปอด
ชูหยุนเฟิงพูดต่อ “ผู้หญิงที่จริงใจ จะให้ใจแกไปเต็มร้อย ยอมเป็นวัวเป็นม้า เป็นขี้ขาแก เลี้ยงลูกให้ ยอมเสียสละ แม้กระทั่งชีวิต หล่อนก็พร้อมจะพลีชีพให้แกทุกอย่าง รักแกอย่างฝังจิตฝังใจ....”