ตอนที่ 331 งานแสดงเปียโน1

ตอนที่ 331 งานแสดงเปียโน1

เพียงแต่ สิ่งที่กู้ฮอนไม่รู้ก็คือ

ที่ลั่วเฉียวรีบวางสายเธอขนาดนั้น เพราะกลัวว่ากู้ฮอนจะเปลี่ยนใจขึ้นมา

เพราะเหตุใด?

เพราะพ่อแม่ของลั่วเฉียวไม่ได้เห็นดีเห็นงามเท่าที่ควร กับการที่เธอเข้าวงการบันเทิงเพื่อเป็นดารา เพราะวงการนี้เป็นวงการมายา ฉะนั้นจึงได้ขอให้หยินปู้ฝันช่วย ด้วยการฝากให้ไปทำงานเป็นผู้ช่วยทนายความ เพื่อไม่ให้ลูกสาวไปเถลไถลข้างนอก

แต่ลั่วเฉียวก็มีวิธีรับมือกับเรื่องนี้เหมือนกัน ด้วยการให้กู้ฮอนมาทำงานผู้ช่วยแทนเธอ เชื่อว่าหยินปู้ฝันต้องขอบคุณเธออย่างแน่นอน เหอะๆๆๆ ......

*

พลบค่ำ กู้ฮอนกำลังล้างจาน หลังทานมื้อค่ำเสร็จ

ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง......

เสียงกริ่งประตูดังขึ้น

เธอขมวดคิ้วอย่างสงสัย คนที่จะมาหาเธอเวลานี้คงเป็นใครไปไม่ได้เลย นอกจากเป่หมิงโม่

ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง

กริ่งก็ดังขึ้นถี่กันอีกสองที

เธอยังคงล้างจานต่อไปอย่างเอ้อระเหย โดยไม่มีทีท่าว่าจะไปเปิดประตูเลย

คิดไม่ถึงเลยว่า

เธอเหมือนจะได้ยินเสียงกุญแจกำลังไขประตู......

ผ่าง และแล้วประตูก็ถูกเปิดออก!

เธอตกใจมาก!

จนทิ้งถ้วยจานในมือก่อนจะพุ่งตัวออกจากห้องครัวไป ก็เจอกับเป่หมิงโม่ที่เดินถือดอกไม้ช่อใหญ่เข้ามาให้ห้อง......

เขายังคงมีความยโสเหมือนที่ผ่านมา

“เป่หมิงโม่ คุณมีกุญแจบ้านฉันได้ไง?!!”

เป่หมิงโม่เก็บกุญแจใส่กระเป๋าอย่างใจเย็น พร้อมยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าของบ้านมีกุญแจของผู้เช่า เป็นเรื่องแปลกเหรอ?”

เธอโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที และจ้องเขาเขม็งอย่างเอาเรื่อง “คุณต้องการอะไรกันแน่?! เอากุญแจคืนมา!”

เขาขมวดคิ้วก่อนจะค่อยๆ ก้าวเข้าไปตรงหน้าเธอ พร้อมด้วยดอกเหอฮอน (ดอกสกุลถ่อน) ในมือ ก่อนจะยื่นให้เธอเหมือนคนให้ทาน

“ถ้าคุณรู้สึกว่าการที่ให้พนักงานในร้านดอกไม้เอามาให้ดูไม่จริงใจมากพอ งั้นตอนนี้ผมเอามาให้ด้วยตัวเอง......”

ดูท่าแล้ว เขาไม่ได้มีทีท่าว่าจะคืนกุญแจบ้านให้เธอแน่ๆ!

“ฉันไม่เอา!” เธอพูดพร้อมปัดดอกไม้ที่ดูขัดหูขัดตาออกไป และน้ำสบู่ยากการล้างจานก็เลอะเปรอะเปื้อนดอกไม้เป็นวงใหญ่......

เขาขมวดคิ้วนิ่วหน้า

เธอคุ้นชินกับท่าทางแบบนี้ของเขามาก ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นถามอย่างยียวน “ทำไม เห็นความสกปรกไม่ได้สินะ?”

“......” เขาเม้มปากอย่างอดกลั้น มองนัยน์ตาสีนิลมองเธออย่างเอาเรื่อง “ดอกไม้ที่ให้มาก่อนหน้านี้ ผมก็ไม่ติดใจเอาความที่คุณเอาไปให้Soso แต่การเขียนข่าวโคมลอยเรื่องงานแต่งงานของผมกับSoso มันไม่มากไปหน่อยเหรอ? เธอก็รู้ว่าผมกับเฟยเอ๋อ......”

เธอหรี่ตามองเขาพร้อมยิ้มหยันอย่างไม่พอใจนัก “ฉันทำเกินไปงั้นเหรอ? เป่หมิงโม่ คุณกำลังจะแต่งงานกับเฟยเอ๋ออยู่รอมร่อแล้ว แต่คุณยังวิ่งโร่เอาดอกไม้มาให้ฉัน! ใครกันแน่ที่ทำเกินไป?!”

สีหน้าของเขาหม่นลง ยืนถือดอกไม้อย่างแข็งทื่อ “เรื่องนี้ ผมจะไม่ทะเลาะกับคุณ”