ตอนที่ 370 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ2

ตอนที่ 370 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ2

จากการต่อสู้ทางอารมณ์ระหว่างกู้ฮอนกับเป่หมิงโม่มาอย่างนับไม่ถ้วนครั้ง สุดท้ายเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับพลังอันยิ่งใหญ่ของกรงเล็บปีศาจร้ายนี้ เธอจึงยอมแพ้และปล่อยวางที่จะต่อสู้กับชายป่าเถื่อนคนนี้

ต่อให้เธอมีพลังวิเศษ สามารถฆ่าเขาทิ้งด้วยใช้แค่ฝ่ามือเดียว แต่ในสังคมชีวิตจริงอันโหดร้ายในยุคสมัยนี้ พลังวิเศษนั้นคงใช้ได้แค่ภายในภาพยนตร์หรือนิยายเท่านั้น......

เสียง ฟิ๊ว ๆ ๆ ……

ไดร์นั้นยังคงส่งเสียงและเป่าลมร้อนออกมาอยู่ ค่อย ๆ เป่าเส้นผมอันอ่อนนุ่มของเธอและค่อย ๆขจัดความชุ่มชื้นนั้นออกจากเส้นผมเธอ......

สถานการณ์แบบนี้ มันเงียบผิดปกติ

ผู้บริหารสูงสุดของบริษัทเป่หมิง คุณชายผู้สูงศักดิ์ที่สมบูรณ์แบบ แต่กลับถือไดร์เป่าผมแล้วกำลังเป่าผมให้หญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งอยู่

ประเด็นสำคัญคือ : ในตัวเขาไม่มีอะไรอีกแล้ว นอกจากผ้าเช็ดหน้าบาง ๆ ลายสตอเบอรี่ที่คาดเอวอยู่......

ต่อให้เขาลามก ก็ลามกได้แปลกประหลาดขนาดนี้......

กู้ฮอนพยายามเตือนตัวเอง ห้ามหันกลับไปมองชายที่น่ารังเกียจแบบนี้เด็ดขาด

โดยเฉพาะสายตาห้ามไปหยุดอยู่กับตำแหน่งของสตอเบอรี่ที่คาดอยู่บนเอวนั้นโดยเด็ดขาด

ต่อให้ผ้าเช็ดหน้านั้นเพิ่งซื้อมายังใช้ไม่ถึงสามวันก็เถอะ

แต่มันถูกนำไปปิดไอ้สองของเขานั้น

มันก็ช่างทำเกินไปจริง ๆ

เป่หมิงโม่เห็นเธอเงียบไปสักพัก ก็ย่นคิ้วที่สวยงามของเขา แล้วคายคำพูดออกจากริมฝีปากที่บางเบาสวยงามนั้น......

“ฮอนฮอน ใกล้ปีใหม่แล้ว เราหยุดทะเลาะกันเถอะ ได้ไหม ซิเฉิงกับซิหยางเป็นหลานชาย ตรุษจีนเขาจำเป็นต้องกลับบ้านเป่หมิง มันคือธรรมเนียมของตระกูลเป่หมิง หลังตรุษจีนผมค่อยให้เขาสองคนกลับมาอยู่กับคุณนะ โอเคมั้ย”

นี่ถือว่าเป็นการประนีประนอมของเขา

อีกอย่าง เขาไม่อยากให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขาสองคนต้องดำดิ่งลงไปอีก

ความจริงในที่เธอตอบตกลงจะแต่งงานกับหยินปู้ฝันในวันงานหมั้นนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะขึ้นไปบีบคอผู้หญิงคนนั้นตายซะเลย

เพราะเธอถือว่าเขาตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ

เรื่องที่เขาขอเฟยเอ๋อหมั้น กับที่เธอตอบตกลงแต่งงานกับหยินปู้ฝัน มันช่างต่างกันโดยสิ้นเชิงเลย

เอามารวมกันไม่ได้หรอก

อีกอย่าง เขาต้องการจะผูกมัดเธอไว้ เพราะมีเด็ก ๆ ที่ต้องดูแล เธอคงจะยุ่งจนไม่มีเวลาไปคิดจะมีผู้ชายคนอื่น

กู้ฮอนหัวเราะประชดประชัน “ขอบคุณท่านผู้บริหารเป่หมิงจริง ๆ”

เขาใช้ปลายนิ้วสัมผัสเส้นผมเธอไว้ แล้วมองเธอจากด้านหลังเหมือนมีความในใจ

เขาเปลี่ยนเรื่องถามเธอ “ฮอนฮอน สองปีที่ผ่านมานี้ คุณอยู่กับโม้จิ่งเฉิงตลอดเหรอ”

กู้ฮอนคิ้วชนกัน เพราะต้องทนเป่หมิงโม่ที่กำลังลูบเส้นผมเธอ

โอ้ย......

“เบา ๆ หน่อย” เธอบ่นด้วยความโกรธเล็กน้อย “เกี่ยวอะไรกับคุณ”