ตอนที่ 399 ผ้าอนามัยที่น่าลำบากใจ1

เขารู้สิ่งที่หล่อนคิด และไม่ยอมปล่อยมือ ปิดตาของกอดจากหลังหล่อนไว้แน่น แล้วก้มหน้าลงซบไหล่หล่อน ดมกลิ่นหอมอ่อนๆ.....

นี่เป็นกลิ่นที่เขาต้องการ

เขตโคตาคินาบาลู เมืองซาบาห์ เพราะว่ามีคนจีนอยู่เยอะ

ฉะนั้นตรุษจีนก็เลยคึกคักไม่แพ้กัน

เป่หมิงโม่ขับรถพากู้ฮอนมาที่ร้านอาหารในพื้นที่

ทั้งสองนั่งข้างฝั่งกระจก

จู่ๆก็หยุดสงครามแบบนี้ กู้ฮอนยังรู้สึกไม่ค่อยชินกับเป่หมิงโม่แบบนี้

“นั่งเถอะ ร้านอาหารร้านนี้รสชาติโอเคเลย ฉันเคยมาก่อนหน้านี้”

กู้ฮอนนั้นนับว่าอยู่ในเมืองซาบาห์มานานพอสมควร หล่อนรู้หมด

หล่อเรียกอาหารพื้นที่ของเมืองซาบาห์ แล้วพูดขึ้น“มื้อนี้ฉันเลี้ยง นับซะว่าฉันรู้มากกว่าละกัน”

“รู้มากกว่า?” เขายักคิ้ว เขาอ่านความคิดหล่อนออก “เธอยังไม่ยอมกลับไปเมือง Aกับฉันไปตรุษจีนด้วยกันใช่มั้ย?”

หล่อนส่ายหัว “เมือง Aมีฉันแค่คนเดียว ฉันว่ามาอยู่เป็นเพื่อนข้ามตรุษจีนที่เมืองซาบาห์กับแอนนิดีกว่าอีก”

อาหารได้จัดวางขึ้นโต๊ะ

หนึ่งในเมนูนั้นเป็นเมนูที่กู้ฮอนและตัวน้อยชอบมากที่สุด——

Capitol Fish Curry ประกอบไปด้วย ปลาและน้ำกะทิ พริกไทย พริกชี้ฟ้าปรุงรสด้วยกัน นี่เป็นเมนูที่โดดเด่นมาก

เป่หมิงโม่ขมวดคิ้ว สำหรับเขาแล้วอาหารเขาก็รู้อย่างมาก แต่เขาดันไม่รู้สึกอะไรกับอาหารจานน้ำมันแดงๆแบบนี้

แต่เห็นกู้ฮอนกินอย่างเอร็ดอร่อย เขาเลยจับตะเกียบ แล้วกินกี่คำ

ผู้หญิงคนนี้สนใจอาหารมากกว่าตัวเขาอีก

“ถ้าฉันพาเธอกลับตระกูลเป่หมิงไปอยู่ตรุษจีนกับเด็กๆละ?”

“แค้กๆๆ....” จู่ๆเขาพูดคำนี้ขึ้นก็เกือบทำให้หล่อนติดคอตาย

ตาแดงๆมองจ้องเขาไว้ :“นี่เธอบ้าหรอ?”

เขากวาดสายตาไปมองแหวนตรงนิ้วนางหล่อน สายตาหนักแน่น :“ ฉันมีสติทุกเวลา”

“ฉันไปตระกูลเป่หมิง? ในสถานะอะไร? ?” ไม่ใช่ว่าหล่อนไม่อยากอยู่ตรุษจีนกับลูกๆ แต่ปัญหาคือ หล่อนยังมีลูกสาวเล็กอีกคนอ่ะสิ..... เห้อ สับสนจริงๆ

“ง่ายมาก เธอเป็นแม่ของลูกฉัน เหตุผลนี้ก็สามารถทำให้เธอเข้าตระกูลเป่หมิงได้ละ” เขาพูดอย่างหนักแน่น เพราะว่าที่ตระกูลเป่หมิงนั้น เขาพูดหนึ่งก็ไม่มีใครกล้าพูดสอง

หล่อนกระตุกยิ้มมุมปาก ในใจก็พูดว่า :เหตุผลนี้ แต่ไม่สามารถทำให้หล่อนแต่งงานเข้าไปตระกูลเป่หมิงได้

หล่อนรีบส่ายหัวอย่างแรง เพื่อไม่คิดคิดอะไรไร้สาระ คิดหน้าคิดหลัง หล่อนก็ส่ายหัว “ช่างเถอะ ถึงแม้ฉันจะอยากไปอยู่ตรุษจีนกับเฉิงเฉิงหยางหยาง แต่ฉันไม่อยากไปตระกูลเป่หมิง”

หล่อนไม่อยากเห็นสีหน้าของท่านปู่เป่หมิงกับเจียงฮุ่ยซิน

และยิ่งไม่อยากรวมเป็นหนึ่งเดียวกับตระกูลเป่หมิงโม่

เพราะว่ายังไงหลัง1เดือน ทั้งหล่อนและเขาก็จะต่างคนต่างอยู่ ไม่ยุ่งกันอีก

เขาเงียบ

สายตานั้นซับซ้อน

เหมือนจะรู้ความในใจหล่อน ตอนนี้หล่อนก็เริ่มคิดหลัง1เดือนหล่อนจะไปยังไง......

เขามองหล่อนไว้แน่น ดูการกินของหล่อนไม่แอ๊บ ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่เขาเคยเห็น

เห็นมุมปากหล่อนมีอาหารติด เขารีบดึงทิชชู ยื่นมือไปเช็ดให้อย่างเบามือ

กู้ฮอนอึ้ง

จู่ๆก็รู้สึกไม่รู้ควรทำตัวยังไง กระตุกๆแล้วหลบสายตาเขาไป

ความคิดเห็น