ตอนที่ 405 หน้าที่ของสามี1

ตอนที่ 405 หน้าที่ของสามี1

หันไป ก็เจอคนที่นอนหลับสนิท ไม่รู้ตอนไหนผ้าคลุมหล่อนถึงเปิดออกเล็กน้อย สิ่งที่กลมนิ่มเนียนขาวนั้นได้โผล่ออกมาเล็กน้อย เป็นช่วงเวลาดีๆ

ความทรงจำของเขารีบกลับมาทันที!

เหมือนคำฝันทั้งคืน ตอนตื่นมา ความฝันดันเป็นจริงสะงั้น

ผู้ชายคนนี้คิดอยู่ทุกคืนวันมาตลอดสองปีกับผู้หญิงคนนี้ ในที่สุดในเดือนใหม่. ก็ตื่นขึ้นมาจากอ้อมแขนเขา..

“หืม...” เสียงหล่อน ขนตางอนค่อยๆขยับ แล้วตื่นนอน

ตอนหล่อนกำลังยังไม่ทันเปิดตา—-

“อรุณสวัสดิ์ “

เสียงต่ำผ่านหูหล่อนไป ต่อด้วย ริมฝีปากของเขานั้นจูบริมฝีปากหล่อนลงไป

“อุบ.....”

กู้ฮอนเหมือนตื่นจากฝัน!

พอเปิดตา เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาเต็มๆตา

สักพัก หล่อนโดนเขาจูบเกือบหายใจไม่ออก นี่หล่อนกำลังเพิ่งดันเขาออก หายใจถี่ “เธอ....เธอ.......”

ความทรงจำดึงหล่อนเอามาสู่ความจริง

หล่อนเกือบลืม แต่งงานแทนเริ่มตั้งแต่เมื่อวาน.....

“โอ้ย ....” วินาทีต่อไป หล่อนเพิ่งรู้ว่าตัวเองเหมือนปลาหมึกไปเกาะเขาไว้ แล้วขาอ่อนหล่อนก็ไปโดนอะไรแข็งๆ หล่อนหน้าแดงทันที

รีบเก็บขา หล่อนรีบลุกขึ้นนั่ง

นวดๆหัว พูดเสียงต่ำ “โคตรไม่ชินเลย.....”

เขาก็นั่งตามหล่อน แล้วกอดหล่อนจากด้านหลัง ริมฝีปากผ่านต้นคอหล่อน พูดเสียงต่ำมีเสน่ห์ “นอนไปหลายๆครั้งเดี๋ยวก็ชิน.....”

“เหอะ!” หล่อนออกเสียง แล้วบิดตัวพยายามออกไปจากตัวเขา “ไม่ว่าจะนอนกี่ครั้งก็ไม่ชินหรอก!”

กริ่งๆๆๆๆ —

เสียงกริ่งดังขึ้นเป็นระยะ

หล่อนรีบลุกออกจากเตียง เดินไปที่หน้ากระจก แล้วเอาโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า—

ดันเป็นสายโทรศัพท์ของแก๊งสามจู๋!

หล่อนหันมองเป่หมิงโม่แล้วค่อยกดฟังข้อความ

“โหล คุณกู้ใช่มั้ยครับ? คุณโม้ของพวกเราอยากจะเชิญคุณกับคุณชายเป่หมิงไปหาหน่อย สะดวกมั้ยคะ?”

หล่อนนึกถึงDiamond MIAI.ที่ยังไม่ได้คืน “ไม่ทราบว่าคุณนางโม้อยู่ด้วยมั้ยคะ?”

“ใช่ค่ะ คุณนางโม้ก็อยู่ด้วย หล่อนบอกว่า หวังว่าฉันกับเป่หมิงโม่จะต้องไปด้วย”

กู้ฮอนกัดริมฝีปาก “ฉันไม่แน่ใจเท่าไหร่ แต่ฝากบอกคุณชายโม้กับคุณนางโม้ว่าฉันจะไปแน่นอน”

“โอเคค่ะ”

วางสาย หล่อนก็มองไปที่เป่หมิงโม่

นั้นไง เขาได้ยินหล่อนพูดว่า “คุณนางโม้ “3คำนี้ สีหน้ามืดครึ้ม

เขาดึงผ้าห่มออก ลุกขึ้นแล้วเปลี่ยนเสื้อโดยไม่พูดอะไร

หล่อนสับสน เพิ่งจะพูดขึ้น “เอออันนั้น.....”