ตอนที่ 425
ตอนที่ 425 คุณแม่ผมอยากอยู่ข้างกายคุณ1
October 22, 2026
ตอนที่ 425 คุณแม่ผมอยากอยู่ข้างกายคุณ1
เจียงฮุ่ยซินถอนหายใจเฮือกหนึ่ง จับมือสั่นระริกของท่านปู่เบาๆ “เจิ้งเทียน คุณวางใจเถอะ ฉันจะดูแลพวกเขาทั้งสามคนแทนคุณเอง คุณไม่ต้องคิดอะไรแล้ว บำรุงรักษาร่างกายให้ดีๆ เข้าใจไหม”
เจียงฮุ่ยซินพูดไป หางตาก็ปรากฏหยาดน้ำตาอีกแล้ว......
เป่หมิงยันเดินเข้าไป ตบหลังมารดาเบาๆ “แม่ ตาแก่จะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน แม่ไม่ต้องกังวลไป ดูแลสุขภาพด้วย”
เป่หมิงเฟยหย่วนส่งเสียงฮึดฮัด “อย่างไรก็ตามพวกคุณที่อยู่ในห้องนี้ล้วนแล้วแต่ดูถูกฉัน ฉันไปก็ได้!”
เอ่ยจบก็ลากหลันเนี่ยนออกจากห้องพักผู้ป่วยไปโดยไม่หันกลับมามองอีก
เป่หมิงโม่นวดบริเวณข้างขมับ บาดแผลบริเวณกระดูกสะบักยังคงเจ็บเป็นระยะๆ
เขามองบิดาอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ชายหนุ่มผู้นี้เคยขวางทางมีดของหวีหรูเจี๋ยเพื่อเขา ในวันนี้กลับนอนอยู่บนเตียงอย่างช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ส่วนเขาก็กลับช่วยอะไรไม่ได้สักอย่าง......
จู่ๆหัวใจก็บีบรัดแน่น เขาออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ เดินไปจนถึงหน้าบันได สูบบุหรี่อย่างเงียบๆ......
*
ภายในห้องพักผู้ป่วย เป่หมิงยันก็ออกไปแล้ว
เหลือเพียงแค่เจียงฮุ่ยซิน ที่ยังคงจับมือของเป่หมิงเจิ้งเทียนแน่น......
จ้องมองใบหน้าที่นอนหลับอย่างสงบของเป่หมิงเจิ้งเทียน
“เจิ้งเทียน คุณหลับให้สบายเถอะ......คุณวางใจได้ ฉันจะต้องมาเยี่ยมคุณทุกวัน......ฉันรักคุณจริงๆนะ......แต่ว่าความรักแบบนี้ที่ผ่านมา20กว่าปี ก็ถูกคุณทรมานจนไม่เหลือแล้ว......คุณรู้บ้างไหม”
เธอกระซิบเสียงเบา นัยน์ตาเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา ค่อยๆเย็นเยียบขึ้น......
กู้ฮอนเพิ่งจะกลับมาถึงห้องเช่าในเมืองA
ก็ถูกเงาร่างเล็กๆเงาหนึ่งที่ขดตัวเป็นก้อนอยู่หน้าประตูทำให้ตกใจในทันที!
กู้ฮอนมองคราแรกก็รู้ว่าเด็กน่ารักที่สวมชุดผ้าฝ้ายนั่งขดตัวอยู่ข้างประตูเงียบๆคือ “เฉิงเฉิง!”
ร่างกายเล็กๆของเฉิงเฉิงตอบสนองด้วยการสั่นระริก ลืมตาขึ้นเห็นคุณแม่ในเวลานั้น ใบหน้ารูปไข่ขาวซีดสั่นเล็กน้อย รีบลุกขึ้นยืน กัดริมฝีปาก แล้วก็โผเข้าไปในอ้อมแขนของกู้ฮอน เอ่ยเสียงแหบ “คุณแม่......”
กู้ฮอนใจอ่อนยวบ ก้มลงแล้วอุ้มลูกชายขึ้นมา “เป็นอะไรไปคะ ลูกรัก”
“คุณแม่......ในที่สุดคุณแม่ก็กลับมาแล้ว......” เฉิงเฉิงซุกเข้าไปในอ้อมแขนของคุณแม่ ไม่เคยรู้สึกตระหนกตกใจขนาดนี้มาก่อน จับปกคอเสื้อของกู้ฮอนแน่น “คุณแม่ ผมเห็นคุณปู่ล้มลงไปที่พื้น ขยับก็ไม่ขยับ ผมกลัวมาก......”
กู้ฮอนตกตะลึง พลางหยิบกุญแจมาเปิดประตู พลางเอ่ยถาม “ลูกหมายความว่า ลูกเห็นตอนที่คุณปู่ของลูกหน้ามืด หมดสติกะทันหันใช่ไหม”
“อืม” เฉิงเฉิงตอบรับเสียงเบา เห็นได้ชัดเจนว่าเสียงยังสั่นอยู่