ตอนที่ 428
ตอนที่ 428 นี่มันไม่ยุติธรรมต่อปู้ฝัน2
October 22, 2026
ตอนที่ 428 นี่มันไม่ยุติธรรมต่อปู้ฝัน2
กู้ฮอนตกใจ หัวใจเต้นจนเกือบจะหลุดออกมาแล้ว
โชคดีเมื่อกี้ถอดแหวนได้เร็วพอ
เฉิงเฉิงตะลึง จากนั้นก็มองไปที่คุณแม่ครั้งหนึ่ง ไม่พูดอะไร
หยางหยางเบิกนัยน์ตาสุกสว่าง มองไปที่มือของคุณแม่อยู่หลายครั้ง “ใช่แล้ว ไม่มีนะ! แต่ว่าคุณพ่อปู้ฝัน สวมกับไม่สวมหมายความว่าอะไรกัน”
หยินปู้ฝันจับมือกู้ฮอนแน่น แล้วหัวเราะ “สวมแหวนก็แสดงว่ายอมรับ ไม่สวมก็แสดงว่าปฏิเสธ”
“อ่อๆ” หยางหยางลากเสียงยาว ท่าทางราวกับคิดอะไรออกในตอนนั้น “ไว้วันไหนผมจะไปลองกับดอกไม้ประจำห้องข้างๆดู”
กลับถูกเฉิงเฉิงกลอกตามองบน “นายจัดการเรื่องของจ้าวจิงอี้ให้เรียบร้อยก่อนค่อยมาพูดเถอะ!”
“ใช่!” กู้ฮอนรีบเสริมต่อ “หยางหยาง ไม่อนุญาตให้ลูกสร้างความยุ่งยากให้ดอกท้อแล้ว!”
หยางหยางมุ้ยปากเล็กๆ
หยินปู้ฝันหัวเราะพลางลูบไปที่ศีรษะเล็กๆของเด็กชาย จากนั้นก็หยิบกล่องของขวัญกล่องเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อกล่องหนึ่ง
นัยน์ตาหยางหยางส่องประกายในทันที “คุณพ่อปู้ฝัน เป็นของขวัญที่จะให้ผมหรือ”
“เหอๆ ขอโทษด้วยนะ พ่อหนุ่มน้อย ของขวัญชิ้นนี้จะมอบให้กับคุณแม่ของเธอ” หยินปู้ฝันพูดไป ก็เปิดกล่องของขวัญออก
ภายในมีแหวนเพชรวงหนึ่ง
“เป็นแหวนอีกแล้ว” หยางหยางแสดงออกอย่างชัดเจนว่านอกจากเที่ยวเล่นดื่มกินแล้วก็ไม่ค่อยจะสนใจเท่าไร
“ท่าทางเพชรเม็ดใหญ่กว่าที่คุณพ่อให้เม็ดนั้น......แต่ว่ากลับรสนิยมโบราณกว่ามาก” เฉิงเฉิงสรุป
หยินปู้ฝันหยักไหล่ “ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆคุณพ่อของพวกเธอถึงได้ให้แหวนกับคุณแม่ของพวกเธอกะทันหัน แต่ว่าฉันรับรองได้ว่า มีเพียงแค่ฉัน หยินปู้ฝัน สาเหตุที่มอบแหวนให้กับคุณแม่ของพวกเธอก็คือ......” เขาชะงักไปชั่วครู่ มองไปทางกู้ฮอนอย่างลึกซึ้ง “ฉันต้องการจะสู่ขอคุณแม่ของพวกเธอมาเป็นภรรยาของฉัน!”
“ปู้ฝัน.......” กู้ฮอนรู้สึกปวดหัวแล้ว
“ชู่” หยินปู้ฝันส่ายหน้าอย่างอ่อนโยน “ปีก่อนที่ฉันให้เธอไปคิดดีๆ ให้เวลาเธอตั้งหลายวัน ฉันคิดว่าเธอน่าจะคิดได้ชัดเจนแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้สำนักงานกิจการพลเรือนก็ทำงานแล้วด้วย”
เมื่อได้ยินคำว่าสำนักงานกิจการพลเรือนสามคำนี้แล้ว กู้ฮอนก็หนาวสั่นขึ้นมาในทันที
“สำนักงานกิจการพลเรือน” หยางหยางขมวดคิ้ว “นั่นคืออะไร”
เฉิงเฉิงจ้องมองไปยังแหวนที่อยู่ในมือของหยินปู้ฝันตะลึง
“เหอๆ สำนักงานกิจการพลเรือนก็คือสถานที่ที่ทำใบจดทะเบียนสมรสให้กับผู้คน” หยินปู้ฝันยิ้มพลางอธิบาย “รอเธอโตแล้วก็จะเข้าใจเอง”
“ปู้ฝัน ฉัน......” เธอกำลังอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ถูกหยินปู้ฝันแตะที่ริมฝีปากให้หยุด
“กู้ฮอน ฉันนึกว่าตอนที่ฉันขอเธอแต่งงานนั้น เธอจะชัดเจนมากแล้ว......” หยินปู้ฝันยิ้ม พลางถอนหายใจเฮือกหนึ่ง
“อภัยให้ฉันที่รีบร้อนไปหน่อย แต่ได้โปรดเชื่อฉันเถอะว่าจะสามารถมอบความสุขให้กับเธอและเด็กๆได้อย่างแน่นอน!”