ตอนที่ 460
ตอนที่ 460 ไม่รักแล้วจะขอทำไม2
October 22, 2026
ตอนที่ 460 ไม่รักแล้วจะขอทำไม2
“เพราะน้าสาวคนนั้นเหรอครับ” ความคิดเฉิงเฉิงละเอียดอ่อนมาก แค่คิดก็รู้แล้วว่าคือเฟยเอ๋อ
“ใช่” เป่หมิงโม่ไม่ได้ปฏิเสธ เขาถอนหายใจ “พ่อเป็นหนี้ชีวิตคนอื่น เขาไม่ต้องการชีวิตของพ่อคืน แต่เขาต้องการแต่งงานกับพ่อ”
“.…..” เฉิงเฉิงแสดงสีหน้ากังวล “ถ้างั้น คุณพ่อตัดสินใจแล้วใช่ไหมครับ”
“……ใช่” เป่หมิงโม่ฝืนตอบ
รูม่านตาเฉิงเฉิงหดเล็กลง เด็กน้อยคนนี้กำลังรู้สึกเสียใจ “งั้นคุณพ่อรักน้าสาวคนนี้ไหมครับ”
คำพูดนี้ทำให้เป่หมิงโม่สั่นไหวในใจ เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ......
“ไม่รักหรอก” เขาเด็ดขาดมาก
เฉิงเฉิงทำหน้าสงสัย “ถ้าไม่รักแล้วทำไมต้องแต่งกับเขาล่ะครับ......”
นัยน์ตาเป่หมิงโม่รู้สึกเศร้าเล็กน้อย “ดังนั้น......เฉิง ถ้าโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ลูกต้องจำไว้ว่า เธออย่าแต่งงานถ้าไม่ได้รักนะ”
หลายปีที่ผ่านมานี้ ก็เพราะว่าไม่อยากผิดต่อความตั้งใจขอพ่อแม่ เขาถึงยืนหยัดความตั้งใจที่ว่าไม่รักก็จะไม่แต่งงานด้วย
แต่ใครจะไปคิด สุดท้ายทุกอย่างกลับกลายเป็นคำพูดประชดตัวเอง
“ทำไมครับ” เฉิงเฉิงถามด้วยเสียงเบา ๆ
เป่หมิงโม่หยุดชะงักไป จากนั้นค่อย ๆ ตอบกลับลูกชายด้วยเสียงที่อ่อนโยน……
“ก็เพราะว่าพ่อไม่ได้ แต่พ่อหวังว่าลูกจะทำให้ได้”
เพราะคำพูดคำเดียว ทำให้หัวใจของเฉิงเฉิงเหมือนแตกสลายไป......
*
ยามราตรี ได้เวลาเข้านอนแล้ว
“เร็วสิครับคุณแม่ ผมจะนอนกับคุณแม่” หยางหยางโดดไปโดดมาบนเตียงด้วยความตื่นเต้น
แต่เฉิงเฉิงกลับถูกคำพูดของพ่อทำให้สภาพจิตใจย่ำแย่ในคืนนั้น
สองพ่อลูกกว่าจะได้นั่งคุยกันอย่างจริงจัง แต่กลายเป็นการสนทนาที่ทำให้เจ็บใจที่สุด “คุณแม่ครับ ผมเหนื่อยแล้ว ผมนอนก่อนนะครับ”
เฉิงเฉิงห่มผ้าห่มไว้ด้วยอารมณ์ที่เหงาหงอย แล้วนอนตะแคงหลับไปอย่างเงียบ ๆ
“โถ่เอ้ย เป่หมิงซีเฉิงหลับเลยเหรอเนี่ย” หยางหยางรีบมุดเข้าไปใต้ผ้าห่ม กางแขนออกสองข้างแล้วยิ้มพูด “คุณแม่ครับ รีบเข้ามาอ้อมแขนของผมเร็วเข้า......”
“ไหนแม่ลองดูสิ๊ว่าอ้อมแขนของหยางหยางอบอุ่นไหม......” กู้ฮอนยิ้มแล้วขึ้นไปบนเตียงนั้น
“แฮะ ๆ ......” หยางหยางหัวเราะ
สามแม่ลูกห่มผ้าห่มผืนเดียวแล้วนอนหลับไป
เวลานั้น กู้ฮอนเพิ่งนึกได้ว่าเป่หมิงโม่กำลังยืนจ้องอยู่ข้างเตียง “เอ่อนี่......ออกไปแล้วรบกวนปิดไฟห้องนอนให้ทีนะ ไม่ส่งแล้วนะ”
แต่ไม่คาดคิด เขาถอดเสื้อผ้าออกแล้วรีบขึ้นเตียงมุดเข้าผ้าห่มนั้น……
“เป่หมิงโม่ ขอร้องเถอะ อย่ากวนได้ไหม เตียงแค่นี้จะนอนสี่คนได้ไงกัน”
“อัดกันหน่อยก็นอนได้แล้ว” เขากอดไปที่เอวของเธอแล้วพูด “ผมก็อยากลองดูเหมือนกันว่าอ้อมกอดน้อย ๆ ของคุณจะอบอุ่นแค่ไหน”
หยางหยางไม่ชอบ “ไอ้พ่อนกไม่รู้จักอาย”