ตอนที่ 49 ร้องไห้ทำไม1

ตอนที่ 49 ร้องไห้ทำไม1

จากนั้น เธอหยิบน้ำยาทำความสะอาดจุดซ่อนเร้นของผู้หญิงยี่ห้อหนึ่งออกมา “นี่มันอะไรคะ ขอโทษนะ ฉันต้องใช้ของแบบนี้ที่ไหนกัน”

ดวงตาเย็นชาของเขามองผ่านเธอแวบหนึ่ง “กู้ฮอน มันเป็นแค่การป้องกันไง ก่อนที่เธอจะมาจู่โจมฉัน เธอต้องแน่ใจว่าตรงนั้นของเธอล้างสะอาดดีแล้ว”

จากนั้น ริมฝีปากบางของเขายกขึ้นเล็กน้อย มันสามารถทำให้ผู้หญิงเป็นลมได้ ทำให้ร้องกรี๊ดได้ รอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบที่แม้แต่หญิงชราก็หัวใจวายได้

กู้ฮอนสั่นไปทั้งตัว

ผู้ชายคนนี้หล่อจนทำร้ายไม่ลง ขอโทษนะตัวเราเอง

เธอรับรู้ได้ถึงความโกรธที่ซึมผ่านรูขุมขนออกมา มันแทบลุกเป็นไฟอยู่แล้ว

เธอหายใจเข้าลึก พยายามระงับความโกรธไว้ในอก แล้วฝืนฉีกยิ้มสดใสออกมา “ไม่ต้องห่วงนะคะ ท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่ เพื่อที่จะชนะเดิมพันครั้งนี้ ฉันจะไม่แตะคุณแม้แต่ปลายขนแน่นอน”

ถ้าจู่โจมเขาจริงๆ คงเป็นการจู่โจมด้วยการทุบตีเขาเสียมากกว่า

เป่หมิงโม่ทำเสียงโกรธ ไม่ปริปากพูดอะไร แล้วหันกลับไปเลือกของต่อ……

จนถึงของชิ้นสุดท้ายที่นิ้วเรียวยาวของเป่หมิงโม่โยนเข้ามาอย่างสวยงาม และมันก็หล่นเข้าไปในรถเข็นของกู้ฮอน เธอเบิกตาโตทันที หลังจากที่ตะลึงกับสิ่งนั้นไปสามวินาที เธอก็สติแตกออกมา——

“เป่หมิงโม่”

กู้ฮอนขู่เสียงต่ำ จ้องกล่องถุงยางอนามัยตรงหน้า

ผู้ชายคนนี้ยังโยนของมาพวกนี้มาอีกเป็นโหลด้วยท่าทางสบายๆ

รุ่นบาง รุ่นคลาสสิค รุ่นเซนเซชั่น รุ่นเอ็กซ์ไซตา รุ่นบางพิเศษ รุ่นเฟเธอร์ไลท์ รุ่นบางกลิ่นส้ม……มีพร้อมทุกรุ่นทุกแบบ

“คนใกล้ตายแบบคุณจะซื้อไปทำไมเยอะแยะขนาดนี้” เธอรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมา และมองเขาอย่างระวัง

เป่หมิงโม่ยังคงมีท่าทางเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง “คุณแน่ใจแล้วนี่ ให้ตายก็จะไม่ขึ้นไปบนเตียงของฉัน ถ้าอย่างนั้น ของพวกนี้เธอไม่จำเป็นต้องใช้หรอก ฉะนั้นฉันจะซื้อมากหรือน้อยมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ”

คำพูดหยิ่งและแสนเย็นชาของเขา ทำให้เธอชาไปครึ่งซีก ไม่พูดอะไรสักพัก และกัดฟันด้วยความโกรธ

*

วันนี้ กู้ฮอนเหมือนจะใช้เวลาส่วนใหญ่ที่ใช้ไปกับการช้อปปิ้งกับเป่หมิงโม่ ได้ผ่านไปแล้ว

เธอประหลาดใจกับความแข็งแรงของเขาจริงๆ เกิดอุบัติเหตุได้สามวันก็ออกจากโรงพยาบาล ทำเหมือนตัวเองไม่เป็นอะไร ที่สำคัญยังทำให้เธอรู้สึกเหมือนหวิดตายอีก

จนกระทั่งรถขับมาถึงหน้าตึกระฟ้า ส่วนที่คึกคักที่สุดของเมือง A กู้ฮอนตะลึงงัน

เย่หยิงอีพิน

ถ้าพูดถึงเย่หยิงอีพิน เป็นตึกที่มีราคาแพงที่สุดในเมืองA ราคาที่ดินที่นี่เกือบจะแพงที่สุดในโลก

และคนที่สามารถอยู่อาศัยที่นี่ได้ นอกจากจะต้องมีเงินและมีอำนาจแล้ว อายุก็ต้องต่ำกว่าสามสิบห้าปีด้วย

ดังนั้นเย่หยิงอีพินนี้สามารถเรียกอีกอย่างได้ว่า แหล่งรวมตัวของเศรษฐีอายุน้อยนั่นเอง

ตึกทุกหลังต่างเต็มไปด้วยมนเสน่ห์ของหนุ่มสาว พูดได้ว่าเป็นเมืองที่ไม่เคยหลับใหลอย่างแท้จริง

ตอนที่ฉิงฮัวบอกเธอว่าเย่หยิงอีพินนี้ อยู่ภายใต้การบริหารของตระกูลเป่หมิง เธอก็ยิ่งตกใจ

ในอาณาจักรธุรกิจของเป่หมิงโม่ ยังมีอีกหลายเรื่องที่เธอยังไม่รู้

เมื่อกู้ฮอนก้าวเข้าไปในบ้านของเป่หมิงโม่ที่ตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของเมืองนี้ เธอก็ตกใจเล็กน้อยอีกครั้ง

ห้องขนาดใหญ่และกว้างขวาง โครงสร้างดูซับซ้อน ตกแต่งสไตล์ยุโรปแบบย้อนยุค แต่ละที่จะตกแต่งอย่างสวยงาม พิถีพิถัน พูดได้ว่าเป็นฝีมือประณีตเหนือธรรมชาติ เหมือนกับบ้านพักตากอากาศบนฟ้าสุดหรู

ห้องที่ดีไซน์สวยเฉพาะตัวห้องนี้ มีความคล้ายกับเจ้าของห้องมาก คือเงียบสงบ ปราศจากเสียงลมหายใจของสิ่งมีชีวิต