ตอนที่ 491 ใครกำลังเขย่าอาณาจักรของเขา1

ตอนที่ 491 ใครกำลังเขย่าอาณาจักรของเขา1

ด้านหลังของประธานไม่อาจคาดการณ์ได้

ไม่มีใครสามารถคาดเดาความคิดของประธานได้

ก่อนอื่นโครงการ‘หยิง’ ภายใต้เมืองSเป่หมิงไฟไหม้ ทำให้ตระกูลเป่หมิงกระตุ้นความคิดเห็นในสังคม

ยังไม่ได้ยินคดีในชั้นศาล ตำรวจยังไม่ได้ข้อสรุปในการสอบสวนที่สำคัญ ทางนี้ สำนักงานใหญ่ของเป่หมิงก็มีปัญหา

และทุกคนก็รู้ ว่าครั้งนี้ เหตุการณ์ได้ไปกันใหญ่แล้ว...

เหงื่อ ไหลเหมือนเม็ดฝนที่ตกลงมา

“ประ ประธาน...เหตุการณ์ของบริษัทที่เกิดขึ้นในวันนี้!” ทันใดนั้นก็มีผู้บริหารของบริษัทคนหนึ่งลุกขึ้นยืน เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก และพูดด้วยความกล้าหาญ เพื่อทำลายความเงียบในห้องประชุม “ผม...ผมตัดสินใจขอลาออก!”

ลาออกคำนี้ ทำให้ผู้อาวุโสคนอื่นๆตกใจพากันเงียบ!

ท้ายที่สุด สามารถเข้ามาทำงานที่บริษัทเป่หมิง เป็นความฝันของใครหลายๆคน และไม่ต้องพูดถึงการปีนขึ้นไปชั้นตำแหน่งสูงสุด ไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ชั่วข้ามคืน!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งดีกับพนักงานที่อยู่ภายใต้ของบริษัทเป่หมิง เป็นที่รู้จักดีและมีชื่อเสียง!

แต่เมื่อพนักงานมีส่วนเกี่ยวข้องในการลาออก ก็เท่ากับว่าได้ออกจากบริษัทเป่หมิงแล้ว จากนั้นก็ไม่มีอุตสาหกรรมเดียวกันที่ไหนกล้ารับพนักงานที่บริษัทเป่หมิงไม่เอาแล้ว!

เมื่อออกไป ก็เท่ากับเป็นการทำลายอนาคตของตัวเอง เขาไม่สามารถได้รับหลักในอุตสาหกรรมนี้อีกต่อไปได้!

“แพละ แพละ แพละ!”

เสียงปรบมือดังขึ้นสามครั้ง! ดังสนั่นจนหูแทบหนวก

ทุกคนจิตใจกระสับกระส่าย มองไปยังผู้อาวุโสที่อยู่หน้าประตูหน้าต่าง!

เสียงปรบมือของประธาน ตบจนแทรกซึมเข้าไป....

ทันใดนั้นเป่หมิงโม่ก็หันมาด้วยท่าทางสบายๆ พร้อมกับซิการ์ที่มุมปาก

“ดีมาก! กล้าออกมายอมรับผิด ไม่เลว มีความกล้าหาญ!” เสียงต่ำออกมาจากฟันของเขา มีควันออกมาด้วย ซึ่งไม่ชัดเจนมาก แต่คำพูดดังสนั่น

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสตกใจจนขาคู่~อ่อน เกือบจะนั่งลงบนเก้าอี้ หน้าขาวซีด “ประธาน ประธาน...ผม ผมยอมรับว่าผมละเลย...”

“ละเลย?” เป่หมิงโม่หนิบซีการ์ออกมาจากมุมปาก เดินเข้าไปหาผู้อาวุโสคนนั้นทีละก้าว ท่าทางสง่างาม เสมือนเสือดาวที่ทำให้ผู้คนหนาวเหน็บ!

ผู้บริหารคนนั้นตกใจจนขาคู่~สั่นเทา เหงื่อไหลอาบหลัง มองเป่หมิงโม่เดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว...

“เมื่อพูดถึงการละเลย แน่นอน! แต่คนที่ละเลยคนนั้น—” เป่หมิงโม่ยิ้มเยือกเย็น ยืนนั่งอยู่ตรงหน้าของผู้อาวุโสคนนั้น หรี่สายตาเหยี่ยว พูดเสียงเข้ม “ควรเป็นผม!”

เพิ่งสิ้นเสียง ทันใดนั้น บนนิ้วของเขายังมีไฟอยู่บนซีการ์—

“อ้าอ้า...” ผู้อาวุโสคนนั้นก็กรีดร้องออกมา! ก้มหัวลงมอง ก้นบุหรี่ของประธาน ขยี้ลงบนหลังมือของเขาอย่างแรง...

ไหม้จนมีควันออกมา นั่นคือกลิ่นไหม้ของผิวหนัง!