ตอนที่ 506 อยากจะหัวเราะเยาะเขาจริงๆ2

ตอนที่ 506 อยากจะหัวเราะเยาะเขาจริงๆ2

หลังจากเมื่อครู่ที่ผู้ชายคนนี้ได้ระบายความปรารถนาของสัตว์ร้ายตรงกองฟางกับเธอแล้ว จากนั้นก็จูงมือของเธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกว่าพาเธอมาทานข้าว

เพียงแค่เขาคิดไม่ถึง ว่าจะได้เจอคุณป้าของเป่หมิงโม่

กล่าวคือ เป็นครั้งแรกที่เธอได้รู้ว่ามีคุณป้าอีกคนด้วย

“สวัสดีค่ะ คุณน้า” เนื่องจากมีผู้อาวุโส กู้ฮอนไม่สะดวกที่จะโจมตี จึงทักทายคุณป้าฟางอย่างมีมารยาท

“ฮ่าฮ่า ไม่ต้องเกรงใจ เธอก็เรียกฉันคุณป้าเหมือนโม่โม่เถอะ” คุณป้าฟางมองคู่รักด้วยรอยยิ้ม และพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

คำพูดนี้เมื่อเฟยเอ๋อได้ยิน สีหน้าก็ซีดขาว เธอคิดไม่ถึงว่าก่อนหน้านี้เรียกคุณป้าฟางว่า “คุณป้า” ตามเป่หมิงโม่ คุณป้าฟางกลับให้เธอเรียกเธอว่า “คุณป้าฟาง”

แต่ตอนนี้ กู้ฮอนเรียกเธอว่า “คุณน้า” คุณป้าฟางกลับให้เธอเรียกตามว่า “คุณป้า”!

คนที่มีสายตาชัดเจนแค่ได้ยินก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

คำพูดของคุณป้าฟาง ให้หูที่มองไม่เห็นแก่เฟยเอ๋ออย่างไม่ต้องสงสัย

“แม่ รีบมาเร็ว อาหารที่คุณป้าทำนั้นอร่อยมาก..” ปากของหยางหยางเต็มไปด้วยน้ำมัน เจ้าแมวน้อยยิ้มให้กู้ฮอน

กู้ฮอนใช้โอกาสนี้สะบัดมือของเป่หมิงโม่ออก และเดินตรงไปข้างๆของหยางหยาง หยิบกระดาษทิชชูแล้วเช็ดน้ำมันมุมปากของลูกๆ “ซน บอกกี่ครั้งแล้ว เวลากินอาหารไม่ควรกินเลอะเทอะ ได้ขอบคุณการต้อนรับของคุณป้ารึยัง หืม?”

“ใช่แล้ว!” หยางหยางหันไปยิ้มให้คุณป้าฟาง “คราวหลังคุณป้ายังจะต้อนรับหยางหยางอีกไหม? ขอบคุณนะครับ!”

“ซน!” กู้ฮอนขูดจมูกของหยางหยาง ยิ้มและร้องไห้ ยิ้มขอโทษให้คุณป้าฟาง

“ฮ่าฮ่าฮ่า...” คุณป้าฟางหัวเราะเสียงดัง “ดีดีดี พวกเธอสองพี่น้องมาได้ตลอด คุณป้าต้อนรับเสมอ”

สีหน้าของเฟยเอ๋อซีดขาว แม้ว่าเครื่องสำอางจะปกปิดรอยแผลเล็กๆเหล่านั้น แต่มองแล้วก็ทำให้คนเห็นใจ

ตอนนี้เป่หมิงโม่กำลังคิดจะนั่งข้างๆกู้ฮอน เฟยเอ๋อก็ลุกขึ้นมา คว้าข้อมือของเขาไว้ “โม่ มา รีบมานั่ง”

เป่หมิงโม่ชำเลืองมองกู้ฮอน สายตาของเธอตั้งแต่เข้ามาในบ้าน หยุดอยู่ที่ลูกชายทั้งสอง หรือไม่ก็หยุดอยู่ที่คุณป้าฟาง ทำเหมือนเขาเป็นอากาศ ไม่ได้ใส่ใจว่าเขาจะนั่งอยู่ตรงไหน

แต่ก็ช่าง เขาไม่อยากอยู่ในสถานการณ์นี้ ทำให้เฟยเอ๋อเสียใจ

นั่งลงแล้ว เฟยเอ๋อก็ตักอาหารให้เขาอย่างกระตือรือร้น เรียกถามอย่างอ่อนโยน เหมือนภรรยาน้อยก็ไม่ปาน

“เฉิงเฉิง แม่ตักซุปปลาให้หนู” แม้ว่าหยางหยางอยู่ข้างกายกู้ฮอนเยอะกว่า แต่เฉิงเฉิงก็เป็นลูกของเธอ เป็นเนื้อของเธอทั้งหมด เธอไม่สามารถไม่รักพวกเขาได้

ระหว่างมื้ออาหาร เธอตักอาหารให้ลูกทั้งสองไปมา และก็ตักอาหารให้คุณป้าฟางด้วย

“ฮ่าฮ่า เสี่ยวกู้ เธออย่าคอยแต่ตักอาหารให้พวกเรา เธอเองก็ต้องกินด้วย” คุณป้าฟางยิ้มและพูด “ดูกระดูกบนตัวเธอ ลำบากเธอที่ต้องคลอดลูกทั้งสองให้โม่โม่ของเรา มามามา บำรุงดีๆ พยายามมีน้องสาวให้สองพี่น้องนี้นะ ฮ่าฮ่าฮ่า....”

คำพูดเล่นของคุณป้าฟาง ทำให้คนหลายคนที่นั่งอยู่ต้องตกตะลึง

มีน้องสาวเพิ่มอีกคน?

“...”เฉิงเฉิงหยุดชั่วครู่ มองคุณป้าแวบหนึ่ง แล้วก็มองกู้ฮอน จากนั้นก็ก้มหัวลง ดื่มซุปปลาอย่างเงียบๆ ไม่พูดไม่จา