ตอนที่ 518 สองพ่อลูกทำให้ไม่สบายใจ2

แม้ว่าเธอจะรู้จักกับคุณป้าฟางเพียงช่วงเวลาสั้นๆแค่ไม่กี่วัน แต่ทุกวินาทีกับเธอมันคือความทรงจำ โดยเฉพาะ ตอนที่อยู่บนโต๊ะอาหารและตอนที่ตกปลาตอนกลางคืน

ทุกคำพูดของคุณป้าฟางยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ และนึกถึงจี้มงคลที่มอบให้พวกเด็กๆและตัวเธอเอง...

คุณป้าฟางมีความจริงใจให้ตัวเองเป็นเหมือนญาติของตัวเองคนหนึ่ง ทำไมคนดีๆแบบนี้แค่ค่ำคืนเดียว ก็แยกจากกันแล้ว...

“ปัง...” เสียงที่ไม่ชัดเจน ดังขึ้นจากข้างหลังของเป่หมิงโม่แล้วกู้ฮอน

กู้ฮอนปล่อยมือของเขาออก หันมองไปที่ประตู เห็นเพียงเฟยเอ๋อที่ยืนลอยๆอยู่ตรงประตูห้องครัว ข้างเท้าของเธอมีแอปเปิ้ลหล่นลงมาจากมือของเธอ แต่มือของเธอยังคงค้างท่าจับแอปเปิ้ลไว้อยู่

ในขณะนี้ ดวงตาที่เธอมองคนทั้งสองดูค่อนข้างขุ่นเคือง ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย

เวลาก็หยุดอยู่เพียงไม่กี่วินาทีในตอนนี้

“กริ๊ด...” เสียงกรีดร้อง สองมือของเธอกุมหัวไว้แล้วหันวิ่งออกไปจากห้องครัว

***

จริงๆเลยเรื่องนี้ยังไม่สงบ เรื่องนั้นก็เกิดขึ้นอีก

ตามองเฟยเอ๋อวิ่งออกไป สีหน้าของกู้ฮอนเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เธอรู้ เพราะความสนิทสนมเช่นนี้ของพวกเขา ทำให้เฟยเอ๋อยอมรับไม่ได้

เหลียวไปถลึงตาใส่เป่หมิงโม่ที่อยู่ข้างกาย ผู้ชายคนนี้ไม่ได้ทำให้ลำบากใจลดน้อยลงจริงๆ

แต่ผู้ชายคนนี้ทำเหมือนคนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

กู้ฮอนกังวลว่าเฟยเอ๋อจะเกิดเรื่อง จึงตะโกนเรียก: “เฟยเอ๋อ ฟังฉันอธิบาย...” จากนั้น เธอก็ไล่ตามออกไป

ภายในห้องครัว เหลือเพียงเป่หมิงโม่ที่ยังยืนอยู่ที่เดิม

เฟยเอ๋อในตอนนี้น้ำตาคลอเบ้า เธอต้องการออกไปจากบ้านหลังนี้ ที่นี่แค่วินาทีเดียวเธอก็ไม่ต้องการอยู่ สองวันมานี้เกิดแต่เรื่องมากมาย ได้บอกกับเธอทุกวินาทีว่า:เธอเป็นคนภายนอก...

“ปึก...”

เสียงดังมา เห็นเพียงเฟยเอ๋อและกระทบโดนคนที่เข้ามาจากข้างนอกแล้วร่วงลงพื้น

แต่ร่างผู้ชายคนนั้นแข็งแรงกำยำ ยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

เขาโน้มตัวลง สองมือพยุงเฟยเอ๋อขึ้นมา

“คุณเฟยเอ๋อ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม”

เป็นฉิงฮัว

มองเฟยเอ๋อที่ร้องไห้ตาแดง ก็ไม่ได้รู้สึกสงสัย

แต่เมื่อเห็นกู้ฮอนที่วิ่งออกมาจากห้องครัว และข้างหลังตามมาด้วยเป่หมิงโม่ที่เดินไม่เร็วไม่ช้าตามออกมาจากห้องครัว

ความคิดเห็น