ตอนที่ 523 ไม่คาดคิด1

ตอนที่ 523 ไม่คาดคิด1

ฉิงฮัวที่อยู่ด้านข้างทนดูต่อไปไม่ได้แล้ว เดินไปข้างกู้ฮอนอย่างระมัดระวัง:“เอ่อ คุณหญิงครับ เด็กซนเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ จะตีแบบนี้ไปเรื่อยๆ เกรงว่าคุณชายน้อยจะทนไม่ไหวเอานะครับ ผมคิดว่าเขาคงรู้สึกผิดแล้วละครับ เมตตาปล่อยเขาเถอะ”

เฉิงเฉิงก็มาจับมือแม่ไว้:“แม่อย่าตีอีกเลย หยางหยางเขารู้สึกผิดแล้วครับ”

สุภาษิตโบราณ:ตีที่ตัวลูก แต่เจ็บที่ใจแม่

ขณะนี้ใจของกู้ฮอนก็เจ็บปวดจนน้ำตาไหลรินเป็นสายน้ำ:“เธอทำไมต้องทำให้แม่เป็นห่วง ทำไมถึงไม่เชื่อฟังเหมือนเฉิงเฉิงบ้าง......”

เมื่อเสียงหยุดลง เธอนั่งลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง กอดหยางหยางไว้ในอ้อมแขนแล้วร้องไห้อย่างแรง

เรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นหลายวันนี้ เป็นแรงกดดันเธอมานานเกินไป

การแต่งงานแทนจะสิ้นสุดลงในอีกไม่กี่วัน เป่หมิงโม่ก็จะแต่งงานกับเฟยเอ๋อ ตัวเองก็จะต้องเสียลูกชายไปอีกคนป้าฟางที่เหมือนญาติสนิทคนหนึ่งก็เกิดอุบัติเหตุจากโลกนี้ไป แต่ตัวเองไม่สามารถส่งเธอในวาระสุดท้ายของเธอ เรื่องของหยางหยางที่ผ่านมาทำให้เธอเป็นห่วงไม่น้อย……

เธอรู้สึกว่าตัวเองนั้นเป็นผู้หญิงและเป็นแม่ที่ล้มเหลวที่สุดในโลก

ในเวลานี้เฉิงเฉิงก็เข้าใจถึงจิตใจของเธอ วิ่งออกไปสองก้าว อ้าแขนเล็กๆของเขาแล้วเข้าไปสวมกอดแม่และหยางหยาง “แม่ ใจเย็นครับ หยางหยางรู้สึกผิดแล้วครับ......”

กู้ฮอนก็เอื้อมมือไปกอดเฉิงเฉิงไว้ และแม่ลูกทั้งสามก็กอดกันร้องไห้ด้วยกัน

“คุณกู้......” ฉิงฮัวใบหน้าบูดเบี้ยว จะดึงพวกเธอขึ้นมาก็ไม่เหมาะสม ไม่ดึงขึ้นมาก็ไม่เหมาะสม ได้เพียงแต่อยู่ข้างๆจ้องมองสามแม่ลูก ในใจรู้สึกได้เพียงแต่กระวนกระวายเท่านั้น......

“โครมคราม......”

เสียงดังมาจากอุโมงค์ใต้ดิน

กู้ฮอนที่กำลังร้องห่มร้องไห้อยู่นั้นก็ตกใจเฮือก

เธอนึกถึงเป่หมิงโม่ในเวลานี้อยู่ด้านนอกกำลังช่วยเฟยเอ๋อ ถ้าหากด้านนอกเกิดอะไรขึ้น งั้นพวกเขาทั้งสองก็......

ท่าทีของฉิงฮัวเปลี่ยนมาเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

กู้ฮอนหยุดเสียงร้องไห้นั้น รีบลุกขึ้นมา แล้วปาดน้ำตาของเธอ รีบวิ่งไปเข้าในอุโมงค์

“คุณกู้ ด้านนอกอันตราย” ฉิงฮัวคิดอยากจะห้ามกู้ฮอน แต่เธอก็ได้วิ่งเข้าไปในอุโมงค์แล้ว

เพื่อความปลอดภัยของเฉิงเฉิงและหยางหยาง ตอนนี้เขาไม่สามารถตามออกไปได้

ตลอดทางที่วิ่งออกไป ในใจกู้ฮอนก็ได้แต่ครุ่นคิด เป่หมิงโม่ เฟยเอ๋ออย่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเธอเลยนะ ต้องรอให้ฉันไปช่วยพวกเธอให้ได้นะ

เธอไปถึงประตูทางเข้าอย่างรวดเร็ว แต่ว่า สถานการณ์ตรงหน้าเธอทำให้ไม่สามารถออกไปได้

ตู้หนังสือที่ถูกเป่หมิงโม่ขยับออกไปนั้น ได้ล้มทับทางเข้าไว้ เหลือเพียงช่องทางเล็กเท่านั้น

ห้องด้านนอกได้ถูกไฟลุกไหม้แสงไฟสว่างไสวไปทั่ว

หากจะช่วยพวกเขา จำเป็นต้องขยับตู้หนังสือนี้ออกไป แต่ว่าด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเธอ ตู้หนังสือที่ทำจากไม้แท้หนักเกินที่เธอขยับไม่ไหว

ชีวิตของเป่หมิงโม่และเฟยเอ๋อตกอยู่ในน้ำมือของเธอผู้เดียว แต่เธอก็ได้เพียงแต่จ้องมองไฟที่กำลังลุกไหม้ด้านนอกที่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งแรง แต่ทำอะไรไม่ได้......