ตอนที่ 530 เวลาตื่นจากความฝัน2

ตอนที่ 530 เวลาตื่นจากความฝัน2

ที่นี่ ไม่มีแสงดาวที่ส่องผ่านทางหน้าต่าง และไม่มีเสียงร้องของกบเขียดแมลงต่างๆ มีแต่ความเงียบสงบ เงียบถึงกับได้ยินเข็มเงินที่ตกกระทบลงบนพื้น

ยังมี ก็คือเสียงที่กระซิบออกมาในความฝันของหยางหยาง

มึนงง เวียนศีรษะ......

ในที่สุดกู้ฮอนก็ได้สงบลง แอลกอฮอล์ในท้องของเธอก็กระจายไปถึงหัวเธออีกครั้ง

ค่อยๆ ค่อยๆหลับไปเรื่อยๆ

“เสี่ยวกู้้......เสี่ยวกู้้......”

กู้ฮอนอยู่ในความมึนงงได้ยินเสียงคนกระซิบเรียกที่ข้างหู

เป็นเสียงที่คุ้นเคยมาก

เธอลืมตาขึ้นมาอย่างลำบาก พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องใต้ดินแล้ว แต่ว่า......

แต่ว่านอนอยู่ในห้องของป้าฟาง

แสงแดดที่อบอุ่นส่องผ่านหน้าต่าง ไวน์อยู่ในห้อง ไวน์อยู่บนตัวเธอ

รูม่านตาของเธอหดตัวลงอย่างกะทันหัน

เป็นไปได้ยังไง ที่นี่เมื่อคืนเกิดเหตุเพลิงไหม้ไปแล้วนี่

มองไปรอบๆ ไม่พบร่องรอยของการถูกไฟไหม้แม้แต่น้อย

กู้ฮอนมองตามเสียงไป และเห็นหญิงชราคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหน้าต่าง ในมือถือถังน้ำเล็กๆใบหนึ่งกำลังรดน้ำให้กับพืชกระถางหนึ่ง

พืชกระถางนั้นก้านดอกโผล่ขึ้นจากระหว่างก้านและใบ ปลายก้านผลิดอกบานออกมาเป็นดอกสีเหลือง

ดอกไม้นั้นมีหยดน้ำ สะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับ

เธอค่อยๆลุกขึ้นนั่ง มองเห็นเบื้องหน้าเป็นเงาด้านหลังที่ตัวเองคุ้นมาก ในความเป็นจริงเธอเดาแล้วว่าเป็นใคร แต่หลังจากเธอยิ้มอย่างขมขื่นแล้ว ก็ถูกปฏิเสธ

“เสี่ยวกู้้ เธอตื่นแล้วเหรอ เธอดูสิดอกไม้กระถางนี้ดอกบานได้สวยงามแค่ไหน” คนคนนั้นพูดไป แล้วก็นำถังน้ำใบเล็กนั้นวางไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็ค่อยๆหันตัวมา

รูม่านตาของเธอหดตัวอย่างกะทันหัน เกือบจะกรีดร้องออกมา นั่นมันไม่ใช่ป้าฟางเหรอ

“ปา.....ป้า? ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ คุณเสีย.......” (ชีวิต) คำนี้ยังไม่ได้พูดออกจากปาก ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม จึงใช้มืออุดปากไว้

ป้าฟางส่งยิ้มให้เธอเล็กน้อย เธอไม่พูดอะไร ได้เพียงแต่พยักหน้าเบาๆ

กู้ฮอนไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี ซึ่งมันน่าเหลือเชื่อมาก ที่ตัวเองกำลังสนทนากับป้าฟาง