ตอนที่ 533 ประกาศอธิปไตย1

ช่างเถอะ เวลานี้ก็ไม่สนแล้วว่าเขาทำหน้าที่เช่นนี้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ก็ถือว่าตัวเองได้ปฏิบัติหน้าที่ของภรรยาล่วงหน้าแล้ว

เมื่อเฟยเอ๋อเตรียมการทั้งหมด แต่เป่หมิงโม่ได้ยื่นแขนออกมาถึงเธอไว้อย่างแน่นหนา ถึงแม้พูดด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย:“ชั้นล่างเกิดเพลิงไหม้แล้ว รีบหนีออกจากที่นี่”

เมื่อได้ยินคำว่าเพลิงไหม้ เฟยเอ๋อก็หวาดกลัวขึ้นมาทันที ไฟสำหรับเธอนั้นมันมีความทรงจำที่ลึกซึ้งกว่าคนปกติทั่วไป และก็เพราะไฟ ทำให้เธอมีรูปร่างหน้าตาเหมือนตอนนี้

และก็เพราะไฟ เป่หมิงโม่ปฏิบัติต่อเธอดีขึ้นกว่าเดิม สนใจมากกว่าเดิม

เพราะไฟได้ทุกข์ เพราะไฟได้สุข

แต่ตอนนี้ เมื่อทุกอย่างเสร็จทีละขั้นตอน เหตุใดจึงมีอุบัติเหตุดังกล่าวเกิดขึ้นอีก

สีหน้าของเฟยเอ๋อซีดเหมือนกระดาษ สายตาของเธอเปลี่ยนมาเฉื่อยชา และทั้งร่างกายของเธอราวกับลูกบอลที่ลมซึมอ่อนปวกเปียกกองอยู่บนเตียง

ต่อมา เฟยเอ๋อออกจากห้องนอนกับเป่หมิงโม่โดยไม่รู้สึกตัว มองเห็นกระดานไม้บันไดที่กำลังถูกไฟลุกไหม้ และควันสีขาวก็กระจายออกไปพร้อมกับกลิ่นฉุนจากชั้นหนึ่งขึ้นไปสู่ชั้นสอง......

หมดแล้ว หมดทุกอย่างแล้ว

เฟยเอ๋อคิดถึงสิ่งนี้ รู้สึกดวงตามืดขึ้นในทันที และร่างกายทั้งหมดเป็นอัมพาตอยู่ในอ้อมแขนของเป่หมิงโม่

เมื่อเฟยเอ๋อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง พบว่าตัวเองอยู่ในห้องที่เธอไม่เคยรู้จัก

ผนังสีขาวจะทำให้ห้องสะอาดและหรูหรามากขึ้น ตะเกียงน้ำมันสมัยเก่าวางอยู่บนตู้หัวเตียงเปล่งแสงอ่อนๆ

ในห้องตกแต่งได้อย่างเรียบง่ายมี เตียงนอน โต๊ะเขียนหนังสือ ตู้เสื้อผ้า

ที่นี่ที่ไหน?

ทันใดนั้นก็รู้สึกปวดหัว เธอก้มศีรษะลง แล้วลูบขมับด้วยมือทั้งสองข้าง

ทันใดนั้นก็เห็นว่าเสื้อผ้าบนเรือนร่างตัวเอง ไม่ใช่เสื้อผ้าเดิมนั้นแล้ว แต่ตัวนี้มันตัวใหญ่เป็นเสื้อเชิ้ตสีฟ้าสำหรับผู้ชาย

เฟยเอ๋อออกไปอยู่นอกบ้านตลอด อาจจะกล่าวได้ว่าเป็นผู้มากประสบการณ์

จากรูปแบบที่ละเอียดอ่อนของเสื้อตัวนี้ และผลงานชั้นเยี่ยมจะเห็นได้ว่า สิ่งนี้มาจากฝีมือของอาจารย์ที่มีชื่อเสียง และบนแขนเสื้อยังปักรูปตัว'V'ด้วยด้ายทองคำ

V เฟยเอ๋อเห็นตัวอักษรตัวนี้แล้ว ตะลึงในทันที เธอทราบดีว่า ตัวอักษรตัวนี้เป็นตัวแทนของผู้ชายคนหนึ่ง เป็นผู้ชายที่ทำให้เขารักและเกลียดชังมาก

ก็เพราะผู้ชายคนนี้ทำให้เธอเปลี่ยนมาเป็นแบบนี้ ......

“ก๊อกก๊อกก๊อก......”เสียงเคาะประตูดังอีกรอบ

เฟยเอ๋อรีบจัดการตัวเอง จากนั้นพูดคำว่า:“เชิญค่ะ”

ประตูเปิดออก ฉิงฮัวเดินขึ้นมาข้างหน้ากี่ก้าว เห็นเฟยเอ๋อนั่งอยู่บนเตียง พยักหน้าเล็กน้อย:“คุณเฟยเอ๋อครับ อาหารเช้าเตรียมเรียบร้อยแล้วครับ เจ้านายรอที่ห้องอาหารแล้วครับ เหลือแต่เพียงท่านคนเดียวครับ”

เฟยเอ๋อก็พยักหน้าตามมารยาท “โอเคค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ คุณรอฉันสักครู่นะคะ”

“โอเคครับ” ฉิงฮัวพูดเสร็จถอยหลังมาหนึ่งก้าว แล้วปิดประตูกลับไปเบาๆ

ความคิดเห็น