ตอนที่ 57 คนเมา1

ตอนที่ 57 คนเมา1

ตอนที่ใจลอย กู้ฮอนก็ดื่มเหล้าไปครึ่งขวดแล้ว

ป่ายมู่ซี คาดว่าเธอคงเริ่มรู้สึกมึนๆแล้ว แขนยาวของเขาโอบร่างเธอเข้ามาในอ้อมกอด หัวเราะเสียงต่ำ “ฮอนฮอน เป่หมิงสองไร้ความเป็นมนุษย์ขนาดนี้ ไม่ต้องอยู่กับเขาแล้ว ลาออกมาอยู่กับฉันเป็นไง”

กู้ฮอนเงยหน้ามองป่ายมู่ซี เธอมองผู้ชายคนนี้ที่อยู่ใกล้กับเธอ แล้วก็พบว่าเขามีผิวที่ละเอียดเรียบเนียนกว่าเธอเสียอีก

แต่ความชั่วร้ายต่างกับชูหยุนเฟิง ป่ายมู่ซี เป็นตัวอย่างของสุภาพบุรุษ

ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ มือของเธอยื่นออกไปโดยไม่รู้ตัว แล้วลูบไล้คางของนิ่มของป่ายมู่ซี เธอหัวเราะแหยๆสองครั้ง “ตัวนายนุ่มนิ่มจังเลย ฮาฮา……”

ป่ายมู่ซี หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาจงใจเมินเฉยต่อสายตาดุที่ต้องมองมาจากที่มืด เขาจับมือของกู้ฮอน “ฮอนฮอนนิ่มกว่าอีก……”

คำพูดที่คลุมเครือนี้ ทำให้ผู้ชายที่ได้ยินคนนั้น รู้สึกขัดหูมาก

“คิคิคิ……”กู้ฮอนหัวเราะคิกคัก เธอคว้าขวดไวน์แล้วจิบมันอีกครั้ง

จากนั้น เธอมองป่ายมู่ซี อย่างจริงจัง ดวงตาพร่ามัวปรากฏความสงสัย “ทำไมผู้ชายที่อยู่รอบๆตัวเป่หมิงโม่มีแต่คนสวยๆนะ ชูหยุนเฟิงก็ใช่ แอนโทนี่ก็ด้วย ตอนนี้……นายก็ด้วย……เอิ้ก……” เธอสะอึกเบาๆออกมา

ป่ายมู่ซี หัวเราะเสียงต่ำ ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด ใบหน้าเต็มไปด้วยยิ้มชั่วร้าย “งั้นฮอนฮอนชอบใครที่สุดหรือ”

กู้ฮอนแอบเหลือบมองเป่หมิงโม่ที่นั่งอยู่ตรงบาร์เหล้าอย่างเงียบๆ

เธอสบตาเข้ากับสายตาดุร้ายของเขาพอดี

เธอตกใจมาก

เธอรีบขยับเข้าไปในอ้อมกอดของป่ายมู่ซี แล้วเบ้ปาก “นอกจากคนเลวแบบเป่หมิงโม่ คนอื่นฉันชอบหมด……”

“ฮาฮาฮา…...ทำไมล่ะ” ป่ายมู่ซี หัวเราะเสียงดัง สายตาเขาเหลือบมองไปทางเป่หมิงโม่ ถึงได้รู้ว่าเป่หมิงสองคนนั้นนั่งทำหน้าโมโหอยู่นานแล้ว

จากนั้นก็เหมือนว่าผู้หญิงในอ้อมกอดจะเมาจริงๆเสียแล้ว

คำพูดก็ยิ่งไม่รู้จักที่สูงที่ต่ำแล้ว “เธอไม่รู้หรือ เขาคนนั้นที่ใจแคบทั้งเจ้าแค้น ชั่วร้ายและเย็นชา แถมยังลามกเป็นที่หนึ่งอีก……”

“กู้ฮอน” เขาเริ่มคุมเธอไม่อยู่แล้ว

ใบหน้าเขานิ่งเย็นชา เขารีบเดินกะเผลกเข้าไปหาป่ายมู่ซี แล้วยื่นมือไปดึงกู้ฮอนในอ้อมแขนของเขาออกมา

“อา…...นายออกไปเลย……” กู้ฮอนดิ้นสู้กลับ

เป่หมิงโม่ล็อกตัวเธอไว้ในอ้อมแขน มองขวดไลน์แดงที่เธอดื่มจนเกือบหมด แล้วจ้องป่ายมู่ซี ด้วยสายตาเย็นชา “เยี่ยมมาก ทำไมเอาเหล้าเข้มให้เธอดื่มแบบนี้”