ตอนที่ 595 นายรู้ได้อย่างไรกัน

ตอนที่ 595 นายรู้ได้อย่างไรกัน

เป่หมิงยันนั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟา “แม่ครับ นี่เป็นการตัดสินใจของเป่หมิงเอ้อ แม่ก็ทำตามความต้องการของเขาก็พอแล้ว ตั้งแต่เล็กจนโต เขามีเรื่องอะไรก็เล่นตามแผน งานหมั้นใหญ่โตครั้งที่แล้วเป็นอย่างไร ไม่ใช่ว่ากลายเป็นตัวตลกหรอกหรือ”

เจียงฮุ่ยซินมองลูกชายที่เปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ยันยัน เมื่อไหร่ลูกจะทำให้แม่วางใจได้อย่างจริงจังนะ หาลูกสะใภ้และคลอดหลานชายดีๆสักคนเถอะ”

เป่หมิงยันได้ยินแล้วก็เบื่อหน่าย “คุณแม่ พูดถึงเรื่องแต่งงานปุ๊บ คุณแม่ก็มักจะดึงผมเข้าไปเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ด้วย บอกคุณแม่ไปกี่ครั้งแล้วว่าตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่งานของผมกำลังไปได้ด้วยดี ยังไม่มีเวลาว่างมาคิดเรื่องนี้หรอกครับ”

*

เฟยเอ๋อเมื่อกลับถึงห้องของตัวเองก็เห็นถุงกระดาษที่ใส่ชุดแต่งงานวางอยู่บนเตียงของเธอ

เธอเดินไปถึงหน้าเตียง เปิดดูชุดแต่งงานที่อยู่ในถุง กลิตเตอร์แวววาวเป็นประกาย ประดับตกแต่งด้วยคริสตัลเม็ดเล็กๆ ภายใต้แสงไฟนั้นแพรวพราวมากเป็นพิเศษ

เธอไม่ได้คิดจินตนาการถึงวันนี้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น อีกทั้งยังคาดหวังรอคอยสถานการณ์นี้มาหลายปีแล้ว เสียเวลาเปล่าประโยชน์ไปหลายปีเช่นกัน

และก็ได้จ่ายค่าตอบแทนที่เจ็บปวดทุกข์ทรมานของตัวเองเพื่อสิ่งนี้

ในที่สุดก็รอคอยจนถึงวันนี้

ในเวลาเดียวกันกับที่เธอรู้สึกดีใจที่สุดท้ายแล้วก็ได้เป่หมิงโม่มาครอบครอง ก็มีอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นตระหนกตกใจ

ตอนที่เธอรู้ว่าเป่หมิงโม่เปลี่ยนสถานที่จัดงานแต่งงานจากโรงแรมแมนดารินเป็นสวนส่วนตัวของตระกูลแล้วนั้น ใจเธอก็อดสั่นเทาไม่ได้

เปลี่ยนสถานที่กะทันหันนั้นหมายความว่าอะไร ก่อนหน้านี้สิ่งที่เธอถูกคนคนนั้นบีบบังคับให้ทำทั้งหมดที่โรงแรมแมนดารินไม่มีประโยชน์ใดๆเลยแม้แต่น้อย

ไม่ได้ ต้องรีบโทรศัพท์ไปหาไอ้บ้านั่น ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้อาจจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาได้ อีกทั้งหากเรื่องราวถูกเปิดเผยออกมาตัวเองก็ขว้างงูไม่พ้นคอ หนีจากความรับผิดชอบนี้ไปไม่ได้เช่นกัน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เธอก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาต่อสายหาคนคนนั้นอย่างเร็ว แต่ว่าเสียงที่เธอได้ยินในลำโพงโทรศัพท์ก็คือสายไม่ว่าง

แบบนี้จะทำอย่างไรดี จัดการทำเรื่องราวไม่สำเร็จ ไอ้บ้านั่นจะบอกเรื่องราวของเธอให้กับเป่หมิงโม่ได้รับรู้ภายใต้ความโกรธหรือไม่

ถ้าหากว่าเป็นแบบนั้นล่ะก็ โม่ไม่เพียงแต่ไม่แต่งงานกับเธอ ทั้งยังจะเกลียดตัวเธอมากยิ่งขึ้น กระทั่ง......

เธอรู้สึกไม่กล้าจินตนาการอยู่บ้าง

ชุดแต่งงานชุดนี้ ถูกวางอยู่บนเตียงของเฟยเอ๋ออย่างเงียบๆ เธอไม่มีอารมณ์ใดๆที่จะลองสวมชุดนี้แล้ว

ค่ำคืนนี้ผ่านไปอย่างยาวนานมาก เฟยเอ๋อนอนอยู่บนเตียง ดวงตาสองข้างมองตรงขึ้นไปบนเพดาน

เธอในตอนนี้ไม่มีความตื่นเต้นดีใจที่จะได้แต่งงานหลงเหลืออีกแล้ว

สมองของเธอในตอนนี้มีเพียงแค่ความกังวลใจ ทั้งยังรู้สึกหวาดกลัวต่อเรื่องราวที่ตัวเองไม่สามารถหยุดยั้งได้ด้วย หวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง.....

***

ในที่สุดแสงอาทิตย์ยามอรุณรุ่งก็โผล่ขึ้นมาจากเส้นขอบฟ้า วันใหม่มาเยือนเมือง A อีกวันหนึ่ง

วันนี้คนในบ้านใหญ่ของตระกูลเป่หมิงทั้งหมดล้วนมีบรรยากาศแห่งความยินดีปรีดาเป็นอย่างมาก

เหล่าคนรับใช้ใช้เวลาทั้งคืนในการตกแต่งบ้านใหญ่ตระกูลเป่หมิงขึ้นมาใหม่ คำว่า ‘มีความสุข’ ถูกติดไว้ทุกบานหน้าต่างและบนประตู

บนราวบันไดประดับด้วยผ้าสีแดงและลูกบอลสีแดงมาตกแต่ง

แม้กระทั่งประตูใหญ่หน้าบ้านตระกูลเป่หมิงและกำแพงรอบด้านก็ยังตกแต่งด้วยสีแดง

ท่านนางเป่หมิงนั้นตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ เปลี่ยนมาสวมชุดกี่เพ้าสีแดงกุ๊นขอบทอง เย็บปักเป็นลายหงส์

เธอนำคนรับใช้สองคนมาถึงหน้าประตูห้องนอนของเฟยเอ๋อ เคาะประตูเบาๆ

“ก๊อกๆ......”

เฟยเอ๋อเกือบจะไม่ได้นอนทั้งคืน ในตอนที่รู้สึกได้ว่าฟ้าเริ่มจะมีแสงสว่าง เธอก็เปลี่ยนเป็นไม่สนใจอะไรอีกแล้วกะทันหัน

เธอปิดโทรศัพท์มือถือของตัวเอง

และไม่สนใจว่าหลังจากนี้ไอ้บ้านั่นจะโต้ตอบตัวเองอย่างไร ในตอนนี้เธอเพียงแค่อยากจะเป็นเจ้าสาวดีๆสักครั้ง แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ไม่กี่วินาทีสั้นๆ แต่สำหรับเธอนั้นคุ้มค่ามากแล้ว

เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องตัวเอง เธอก็รู้ว่าเจียงฮุ่ยซินพาคนมาช่วยเธอทำผมแต่งหน้าแล้ว

ดังนั้นเธอจึงลุกขึ้น ลากสังขารที่เห็นได้ชัดว่าอ่อนเพลียไปจนถึงประตูแล้วค่อยๆเปิดออก

เจียงฮุ่ยซินนำคนรับใช้ที่ถืออ่างน้ำสีทอง กล่องเครื่องสำอางและของต่างๆเดินเข้ามาข้างใน

เธอเดินไปพลางพูดไปพลาง “เฟยเอ๋อ ตามหลักแล้วเจ้าสาวจะต้องแต่งหน้าทำผมที่บ้านของเจ้าสาวทั้งหมด แม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่มีคนในครอบครัวแล้ว แต่ว่าประเพณีพวกนี้ยังคงต้องทำ ไม่ใช่เพื่ออย่างอื่น แต่ว่านี่มีความหมายที่ดีอย่างหนึ่ง”

“ขอบคุณค่ะท่านนางเป่หมิง” เฟยเอ๋อเดินตามเจียงฮุ่ยซินอยู่ด้านหลัง

เจียงฮุ่ยซินให้คนรับใช้เตรียมของเรียบร้อยหมดแล้ว เมื่อหันหน้ากลับไปมองเฟยเอ๋อก็ตกตะลึงในทันที “เธอเป็นอะไรไปหรือ สีหน้าดูไม่ดีเอาเสียเลย ทั้งยังขอบตาดำคล้ำอีก เมื่อคืนเธอพักผ่อนไม่เต็มที่สินะ”

เฟยเอ๋อพยักหน้า

คนรับใช้รองน้ำมาเรียบร้อยแล้ว “คุณเฟยเอ๋อคะ เชิญล้างหน้าค่ะ”

รอจนทำผมเรียบร้อยแล้ว เจียงฮุ่ยซินก็ให้เธอเปลี่ยนชุดแต่งงานให้เสร็จ แล้วก็ให้คนรับใช้ที่อยู่ข้างกายแต่งหน้าให้กับเธอ

*

เฉิงเฉิงและหยางหยางสองคนล้วนนอนอยู่ในห้องนอนของเฉิงเฉิง

เช้าตรู่ก็ถูกฉิงฮัวเคาะประตูปลุกให้ตื่น

ลืมตาขึ้นมองก็เพิ่งจะหกโมงเช้า