ตอนที่ 625 ฉีกหน้ากากเผชิญหน้า

ตอนที่ 625 ฉีกหน้ากากเผชิญหน้า

เวลานี้เขาถือเป็นคนขี้กังวล ยังไม่ได้เคาะประตูก็พุ่งเข้ามาแล้ว

ตอนที่เขากำลังจะเอ่ยปากพูด เห็นเพียงสองคนที่นั่งอยู่ในห้องทำงาน

หยินปู้ฝันและกู้ฮอนนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ในมือของพวกเขามีเอกสารวางอยู่

ปากกาในมือของหยินปู้ฝันและกู้ฮอนที่กำลังจดบันทึกก็ต้องหยุดลง หันหน้าไปมองทนายหวังที่ยืนอยู่ตรงประตู

“ทนายหวัง คุณมาแล้ว เรื่องนี้ผมกำลังจะคุยกับคุณ เกี่ยวกับคดีของคุณเป่หมิง นับแต่วันนี้ไปคุณไม่ต้องสนใจแล้ว” หยินปู้ฝันมองเขา และพูดเรียบๆ

สีหน้าของทนายหวังแข็งกร้าว “คดีนี้ในตอนแรกแบ่งให้ผมไม่ใช่เหรอ อีกอย่างทางด้านของคุณเป่หมิงก็รู้เรื่อง ถ้าหากเปลี่ยนคนกะทันหัน เกรงว่าคุณเป่หมิงจะไม่พอใจ”

“คดีนี้ดำเนินมาจนถึงตอนนี้ คุณก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ผมในฐานะผู้รับผิดชอบ จากการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วต้องตัดสินใจเช่นนี้ คุณวางใจเถอะ ผมให้คุณกู้แจ้งให้เขาทราบแล้ว อีกอย่างเขาก็เห็นด้วยกับการตัดสินใจของผมแล้วด้วย” หยินปู้ฝันกล่าว

ในเมื่อคดีนี้จะถูกตัดสินให้แพ้ ทนายหวังก็ไม่เคยคิดจะออกจากคดีนี้เลยสักครั้ง

อย่างไรก็ตามสำหรับคนเป็นทนายความ การพ่ายแพ้ต่อคดีความ ถือเป็นเงาติดตัว

แต่คดีนี้เขาได้คิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว หากแพ้ความ ก็แค่บ่ายเบี่ยงความรับผิดชอบให้กู้ฮอนก็ได้แล้ว

เพียงแค่ตัวเองไปต่อสู้ในชั้นศาล คุณเป่หมิงก็สามารถเห็นได้ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังได้วิเคราะห์คดีก่อนหน้าต่อหน้าเขา เขาดูออกว่าคุณเป่หมิงค่อนข้างเชื่อมั่นเขา

และสามารถใช้โอกาสนี้ หากสามารถเข้าสู่บริษัทเป่หมิงกรุ๊ป และได้เป็นทนายความเล็กๆ เขาก็พอใจแล้ว

“แล้วใครมารับช่วงต่อจากคดีนี้ มองจากมุมมองนี้แล้ว แพ้คดีมีความเป็นไปได้มากกว่า ผมเป็นเพียงคนเดียวที่ติดตาม และค่อนข้างชัดเจนเกี่ยวกับสถานการณ์โดยรวม แม้ว่าคดีนี้จะแพ้จริงๆ ก็ไม่ควรดึงเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ มาเกี่ยวข้อง” ทนายหวังพยายามใช้ข้ออ้างนี้ เพื่อยึดคดีนี้ให้อยู่ในมืออย่างแน่นหนา

“ขอบคุณความหวังดีจากทนายหวัง ทนายหยินได้ทำทุกอย่างให้ถูกต้องแล้ว คดีนี้เขามารับช่วงต่อ คุณสามารถไปใช้ชีวิตกับแฟนได้อย่างสบายใจได้” กู้ฮอนได้เห็นท่าทีที่แสร้งทำเป็นคนดีของเขาแล้วรู้สึกทนดูต่อไปไม่ได้

***

ใจของทนายหวังสั่นวูบ สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ดวงตาเคลื่อนไหวไม่หยุด หรือว่าหลังจากเมื่อวานที่เลิกงานแล้ว เรื่องที่คุยกับแฟนเธอได้ยินทั้งหมดแล้ว?

“ฮ่าฮ่า คุณกู้คุณพูดตลกแล้ว เป็นเพราะระหว่างเรามีเรื่องเข้าใจผิดที่ไม่เข้าใจกันหรือเปล่า” เขาพูดอย่างรวดเร็ว

กู้ฮอนมองเขาแล้วแสยะยิ้ม “ทนายหวัง เรื่องอะไรที่คุณทำไว้ พูดอะไรไว้คุณรู้ตัวดีที่สุด แต่เราก็ไม่ได้เป็นคนโง่ปล่อยให้คุณหลอก คุณลองพูดมาสิ ว่าเมื่อวานตอนเช้าคุณไปไหนแล้ว?”

ทนายแสดงสีหน้าบริสุทธิ์ใจ “คุณกู้ ผมรู้ว่าคุณทำหลักฐานหายแล้วรู้สึกโกรธ ก็ไม่จำเป็นต้องให้ผมไปร่วมด้วย เช้าตรู่ของเมื่อวานผมไปที่ลูกค้า”

“หึ ลูกค้า บริษัทบันเทิงใหม่ไปเป็นลูกค้าของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

เมื่อกู้ฮอนพูดคำนี้ออกมา แผ่นหลังของกู้ฮอนเผยความเยือกเย็นออกมา หรือว่าเรื่องที่เขาไปที่บริษัทบันเทิงใหม่เธอรู้แล้ว?

เป็นไปไม่ได้ เพื่อไม่ให้ใครรู้ เขาตั้งใจปลอมตัวเข้าไป

“ฮ่าๆ คุณกู้ ช่วงนี้มีความกดดันมากเกินไปหรือเปล่า พูดเรื่องตลกให้ทุกคนได้หัวเราะเป็นบางครั้ง? แต่เรื่องตลกนี้ไม่ตลกเลย พวกเขาอยู่ฝั่งตรงข้ามกับพวกเรา ผมจะไปหาพวกเขาได้อย่างไรกัน” ทนายหวังหัวเราะอย่างแรง และพยายามเถียงตัวเอง

กู้ฮอนหยิบกระดาษโน้ตออกจากกระเป๋า และสะบัดต่อหน้าทนายหวัง “ในเมื่อทนายหวังความจำไม่ดี งั้นฉันจะช่วยคุณเตือนความจำ ดูว่านี่คืออะไร?”

ทนายหวังขมวดคิ้ว และเดินไปตรงหน้าของกู้ฮอน หยิบกระดาษมาดู นี่เป็นที่อยู่ที่ตัวเองเขียนให้คนจับแท็กซี่ดู

“คุณกู้ บนนี้แค่ที่อยู่ที่เขียนไว้ไม่ใช่เหรอ ใช้เป็นหลักฐานอะไรไม่ได้” ทนายหวังยังคงพยายามที่จะปกป้องตัวเองให้ถึงที่สุด

“สถานที่ที่คุณไป ใกล้กับบริษัทบันเทิงใหม่มาก ในเมื่อเป็นลูกค้าของคุณ ทำไมทนายหยินถึงไม่รู้?”

กู้ฮอนในขณะนี้ทำให้ทนายหวังประหลาดใจมาก ไม่เหมือนเป็นแค่ผู้ช่วย เห็นได้ชัดว่าเธอมีความคิดที่รวดเร็วและวิสัยทัศน์ที่เป็นเอกลักษณ์ของนักกฎหมายที่แท้จริง

ถึงกระนั้น ทนายหวังก็ไม่ใช่คนที่แค่จุดไฟก็ติด “คุณกู้ ดูแล้วเมื่อก่อนผมจะประเมินคุณต่ำไป คิดไม่ถึงว่าคุณจะมีสองมือ แต่ผมจะบอกอะไรคุณให้ ลูกค้าคนนี้เป็นลูกค้าที่ผมเคยร่วมงานด้วยก่อนหน้า ทนายหยินไม่รู้จักแน่นอน” พูดจบ เขายังจงใจแจ้งชื่อของลูกค้าคนนั้นออกมาโดยเฉพาะ

ส่วนนี้ทนายหวังไม่ได้พูดโกหก เขามีลูกค้าคนนี้จริงๆ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบริษัทบันเทิงใหม่

วันนั้นหลังจากที่เขาขึ้นรถแท็กซี่แล้ว ตอนแรกจะเขียนที่อยู่ของบริษัทบันเทิงใหม่ แต่ทันใดนั้นเขาก็มีความคิดผุดขึ้นมา เขียนที่อยู่ของลูกค้าคนก่อน

เมื่อวานกู้ฮอนตรวจสอบโดยเฉพาะ วันนี้เมื่อได้ยินทนายหวังพูด ก็เป็นเรื่องบังเอิญ

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าทนายหวังยังมีมือมากมาย ซ่อนที่อยู่ของตัวเองไว้เป็นอย่างดี